tag:blogger.com,1999:blog-42207894778845751292011-07-31T09:38:13.015+03:00www.dimitrelim.grhttp://www.blogger.com/profile/06078983048135137136noreply@blogger.comBlogger1341100tag:blogger.com,1999:blog-4220789477884575129.post-40198335673396712552011-04-18T10:39:00.000+03:002011-04-18T10:40:45.113+03:00<content="text/html; charset=utf-8"><a href="http://www.youtube.com/watch?v=npRTttchy20">http://www.youtube.com/watch?v=npRTttchy20</a><div><br /></div><div><div>Στίχοι: Θωμάς Κοροβίνης</div><div>Μουσική: Γιώργος Σφυρίδης</div><div>Πρώτη εκτέλεση: Νίκος Παπάζογλου &amp; Μαρία Θωίδου ( Ντουέτο )</div><div>Χασμίν στην Αλεξάνδρεια</div><div>Σιμούν μες στη Σαχάρα</div><div>της Σαλονίκης μοναχά</div><div>Βαρδάρης στην Καμάρα.</div><div><br /></div><div>Τυφώνας στο Λος Άντζελες</div><div>μουσώνας στη Βομβάη</div><div>Βαρδάρης στο Θερμαϊκό</div><div>φυσάει και μας πετάει.</div><div><br /></div><div>Βοριάς φυσάει στο Αϊβαλί</div><div>αύρα στον κόλπο Γέρας</div><div>για μας Βαρδάρης ο τρελός</div><div>αφέντης και πατέρας.</div><div><br /></div><div>Έλα κι εσύ σκληρέ Γαρμπή</div><div>και τι θα βρεις να πάρεις</div><div>μας έπνιξε η μοναξιά</div><div>μας σκόρπισε ο Βαρδάρης.</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-4019833567339671255?l=dimitrelim.blogspot.com' alt='' /></div>www.dimitrelim.grhttp://www.blogger.com/profile/06078983048135137136noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4220789477884575129.post-43829038704074624132010-05-01T10:59:00.001+03:002010-05-01T11:03:20.970+03:00<p>Μικρού, μικρού, μικρού του μεροκάματου, μικρού του μεροκάματου κι η κάψα μου μιγάλη, λέου τη μια να παντρευτού, μα πιο καλά σαν του σκεφτού μα πιο καλά σαν του σκεφτού του αναβάλου πάλι. Τάληρα τάληρα τάληρα μόνο έντικα, τάληρα μόνο έντικα με τις κρατήσεις δέκα, δεν φτάνουνε για πάρτη μου και θέλου και γυναίκα... Τάληρα τάληρα τάληρα μόνο έντικα τάληρα μόνο έντικα με τις κρατήσεις δέκα δεν φτάνουνε για πάρτη μου και θέλου και γυναίκα....</p><p><object width="480" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/sOM8oeeTP38&amp;hl=el_GR&amp;fs=1&amp;"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/sOM8oeeTP38&amp;hl=el_GR&amp;fs=1&amp;" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-4382903870407462413?l=dimitrelim.blogspot.com' alt='' /></div>www.dimitrelim.grhttp://www.blogger.com/profile/06078983048135137136noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4220789477884575129.post-86135626636943350732010-04-22T20:15:00.002+03:002010-04-22T20:16:42.797+03:00<p>Λαέ μη σφίξεις άλλο το ζωνάρι....</p><p>το πλήρες κείμενο:</p><p><a href="http://dimitrelimphoto.blogspot.com/2010/04/blog-post.html">http://dimitrelimphoto.blogspot.com/2010/04/blog-post.html</a></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-8613562663694335073?l=dimitrelim.blogspot.com' alt='' /></div>www.dimitrelim.grhttp://www.blogger.com/profile/06078983048135137136noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4220789477884575129.post-71181541266543270772010-03-26T13:39:00.001+02:002010-03-26T13:39:41.814+02:00τσακλαγιανγκίλ...!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-7118154126654327077?l=dimitrelim.blogspot.com' alt='' /></div>www.dimitrelim.grhttp://www.blogger.com/profile/06078983048135137136noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4220789477884575129.post-45961650525370351372010-02-01T10:28:00.001+02:002010-02-01T10:28:54.547+02:00Παρά του ότι γεννήθηκα στην Αθήνα και ωρίμασα στους δρόμους της, κατάγομαι και εγώ από αγροτική οικογένεια.Συχνοτίζομαι με αγρότες, ξέρω τα προβλήματά τους, ξέρω και τα πλεονεκτήματά τους. Θεωρώ πάντως τον εαυτό μου εξαιρετικά αδικημένο. Δουλεύω τακτικά από το 1969 από ηλικία 19 ετών. Άλλοτε με ανύπαρκτες αμοιβές, άλλοτε με μετριότατες αμοιβές και πολλές φορές με πολύ καλές αμοιβές.<br /><br />Τα πάντα εξαρτώνται από εμένα. Πρώτα έδινα και μετά έπαιρνα. Πάντως ποτέ κανένας δεν μου επιδότησε την δουλειά μου. Αυτοί που με είχαν ανάγκη αποτιμούσαν την εργασιακή μου αξία και με πλήρωναν. Επίσης δούλευα όλο το χρόνο. Στην αρχή οκτάωρο και αργότερα όταν εξελίχθηκα σε στέλεχος έφτανα εύκολα στο δωδεκάωρο την ημέρα. Αντίθετα από ότι σας έχω δει εσάς τους συγγενείς μου, αλλά και τους άλλους φίλους στη Θεσσαλία και τη Μακεδονία που περισσότερες ώρες περνάτε στο καφενείο, συζητώντας τα πολιτικά θέματα και λιγότερο στο χωράφι.Αφήστε που με την τεχνολογία που έχει έρθει πια ένα μεγάλο κομμάτι της καλλιέργειας γίνεται μακριά από το χωράφι με ηλεκτρονικά μέσα.<br /><br />Αν θέλετε να είμαι ειλικρινής δεν είναι δίκαιο να δουλεύετε λιγότερο από 40-50 μέρες το χρόνο και να επιδοτήστε από πάνω. Μα θα μου πείτε ότι έχετε μια πολύ δύσκολη δουλειά που τα αποτελέσματά της πολλές φορές εξαρτώνται από άλλους παράγοντες και όχι από εσάς. Δεν διαφωνώ, όμως μην περιφρονείτε την δουλειά των άλλων. Δεν υπάρχει άχρηστη δουλειά. Αν ήταν άχρηστες οι δουλειές δεν θα γινόντουσαν.<br /><br />Αφήστε που εσείς φταίτε για ένα μεγάλο ποσοστό για την δυσμενή θέση σας.Ανήθικοι έμποροι γεωργικών μηχανημάτων σας πείσανε να αγοράσετε υπερπολυτελή τρακτέρ με κλιματισμό και υπερσύγχρονα στερεοφωνικά για ελάχιστη στρεμματική ιδιοκτησία. Ενώ εάν τα βρίσκατε μεταξύ σας ανά πέντε αγρότες ένα τρακτέρ θα ήταν αρκετό. Έτσι θα χρωστάγατε λιγότερα και όποιος δεν χρωστάει περνάει καλά.<br /><br />Εκεί όμως που θέλω να καταλήξω είναι ότι όλα αυτά που κάνετε μας ενοχλούν πολύ. Κατ’ αρχήν εμάς όταν ταξιδεύουμε για δουλειές και τις χάνουμε, που δεν μπορούμε να εκτελέσουμε τις υποχρεώσεις μας, την τροφή που θα στερηθούμε μετά από λίγο, τις μεγάλες ζημίες που θα υποστούν οι επιχειρήσεις, τον τσαμπουκαλίδικο τρόπο που μιλάτε στα κανάλια, που σας διαπομπεύουν μερικές φορές οδηγώντας την Πετρούλα και την Θώδη στις καταλήψεις σας γελοιοποιώντας έτσι τα πάντα.<br /><br />Μου είπαν επίσης ότι εκεί που έχετε κάνει τα μπλόκα πηγαίνετε μόνο τις ώρες του Δελτίου ειδήσεων μπας και έρθει κανένα κανάλι. Τις υπόλοιπες ώρες είστε στο καφενείο ή στο σπίτι εμπιστευόμενοι επ’ αμοιβή την φύλαξη των τρακτέρ σας σε οικονομικούς μετανάστες. Ελπίζω τουλάχιστον αυτό να είναι ψέμα.<br /><br />Και η Ελλάδα αγαπητοί μου αγρότες δεν μπορεί να σας δώσει τίποτα από αυτά που ζητάτε. Διότι ουκ αν λάβεις παρά του μη έχοντος. Δεν υποστηρίζω την σημερινή κυβέρνηση, την οποία δεν ψήφισα, αλλά σας λέω ότι δεν είναι θαυματοποιοί. Αν βρεθούν χρήματα για να σας δώσουν αυτά που ζητάτε, θα τα στερήσουν από κάποια άλλη λαϊκή ομάδα που ίσως τα δικαιούται περισσότερο από εσάς.<br /><br />Ακολουθείστε ένα διαφορετικό δρόμο. Συνεργαστείτε επί της ουσίας της αγροτικής παραγωγής, αλλάξτε καλλιέργειες, απαρνηθείτε τις επιδοτήσεις. Διάβαζα τις προάλλες, ότι στην Κοζάνη βγάλανε τα στάρια και βάλανε φακές και πάνε πάρα πολύ καλά. Ξέρω ότι οι αμυγδαλιές δίνουν ένα πολύ καλό εισόδημα αντικαθιστώντας εντατικές καλλιέργειες. Είναι σίγουρο ότι υπάρχουν χίλιες εναλλακτικές ιδέες για να πάει η γεωργία μπροστά.<br /><br />Για πολλά από αυτά τα θέματα δεν φταίτε καθόλου εσείς. Φταίνε οι Διευθύνσεις Γεωργίας των Νομαρχιών που κοιμούνται όρθιες. Και μην νομίζετε ότι στην κτηνοτροφία είναι καλύτερα τα πράγματα. Κάποιοι στρογγυλοκαθισμένοι Υπουργοί Γεωργίας του παρελθόντος οδήγησαν τις κτηνοτροφικές εκμεταλλεύσεις στα χέρια 5-10 μεγάλων εταιρειών, αντίθετα προς την καπιταλιστική Γερμανία που οι κτηνοτρόφοι παράγουν και πωλούν οι ίδιοι το προϊόν τους. Στα μαγαζάκια της επαρχίας τους και στις λαϊκές αγορές κρατώντας μια μεγάλη αυτονομία.<br /><br /><br />Θυμάμαι πριν από χρόνια που είχε προωθηθεί η καλλιέργεια της σόγιας σαν δεύτερη ετήσια καλλιέργεια στο ίδιο χωράφι, πράγμα το οποίο αρνηθήκατε κατηγορηματικά γιατί είχε κόπο και έπρεπε να δουλέψετε 15 μέρες παραπάνω μέσα στον χρόνο.<br />Ανεξάρτητα λοιπόν από την πολιτική τοποθέτηση του καθενός είναι σαφές ότι εξ’ αιτίας ορισμένων συγκεκριμένων ανθρώπων και μιας τεράστιας κακοδιαχείρισης η Ελλάδα περνάει μια μεγάλη κρίση που ακουμπάει όλους μας ανεξαρτήτως. Την ίδια δηλαδή που κάποτε πέρασε η Χιλή. Μια κρίση που σκότωσε τον Αλιέντε και οδήγησε την χώρα τότε στην δικτατορία.<br /><br />Το ίδιο πάτε να κάνετε και εσείς τώρα. Κρατηθείτε, βοηθήστε να φύγουμε από την κρίση. Και όταν με το καλό βγούμε, γιατί είναι σίγουρο ότι θα βγούμε, τότε απαιτήστε τα δεδουλευμένα. Και αν έχετε πολλή ενέργεια μέσα σας και θέλετε να ξεδώσετε, και αν έχετε πολύ μαχητικότητα και θέλετε να την εκδηλώσετε υπάρχει τρόπος. Ανασκουμπωθείτε και δουλέψτε λίγο παραπάνω, σκεφθείτε την Ελλάδα, μειώστε τα φυτοφάρμακα, μειώστε την ασύδοτη χρήση των λιπασμάτων και πηγαίνετε προς την αυτοδικία.<br /><br /><p>Δηλαδή άμα πέσει στην αντίληψή σας κάποιος μεσίτης, κάποιος πολιτικός παράγοντας, κάποιος διευθυντής, πολιτευτής που σας έχει αδικήσει είτε προσωπικά, είτε σαν ομάδα ρίξτε του καμία γερή φάπα. Γιατί να θυμάστε : «Ο φόβος φυλάει τα έρμα».<br /></p><p align="right">- Ηλίας Μαμαλάκης</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-4596165052537035137?l=dimitrelim.blogspot.com' alt='' /></div>www.dimitrelim.grhttp://www.blogger.com/profile/06078983048135137136noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4220789477884575129.post-52854687238996083732010-02-01T10:16:00.000+02:002010-02-01T10:17:04.064+02:00Let's get this straight ! <br /><br />I sit in a cubicle.<br />I do analysis that is or is not accepted or used.<br />I have to deal with management, designers, stylists!<br />I have to present technical papers.<br />I have to sit through other's technical papers.<br />I love it when I "get it right".<br />I enjoy being the one that "knows things".<br />It's not that I hate computers, I'd just rather read a book, play with my kids, or work in my woodshop after sitting in front of a computer all day. <br />I'm The CAE Guy.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-5285468723899608373?l=dimitrelim.blogspot.com' alt='' /></div>www.dimitrelim.grhttp://www.blogger.com/profile/06078983048135137136noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4220789477884575129.post-14001631948201306722010-01-29T08:53:00.000+02:002010-01-29T08:56:43.074+02:00<p>Επιμέλεια: Γιώτα Ηλιού, Μιχάλης Πολυδώρου<br /></p><br />"Οι ωραίοι έχουν χρέη" και οι ωραίοι ως Ελληνες ακόμη περισσότερα. Πλέον μπήκε στη ζωή των νοικοκυριών και το περίφημο σπρέντ. Λίγοι καταλαβαίνουν τι ακριβώς σημαίνει, πολύ περισσότεροι όμως το νιώθουν ή θα το νιώσουν στην τσέπη τους. Το χρέος μας σε χρυσάφι ξεπερνά σε ύψος τον Πύργο του Αϊφελ, αλλά η ελληνική οικονομία μοιάζει με τον Πύργο της Πίζας. Πέφτει, δεν πέφτει, πέφτει, δεν πέφτει!<br /><br />"Χρωστάμε και της Μιχαλούς", λέει η παροιμία. Ποια είναι όμως η σύγχρονη Μιχαλού; Πόσα χρωστάμε και που; Ποιοι είναι οι δανειστές μας; Τι δόση πληρώνουμε, τι σημαίνει χρεοκοπία, ποιες είναι οι επιπτώσεις σε καταθέσεις και αποταμιεύσεις, ποιός χάνει, ποιός κερδίζει; Απλές ερωτήσεις, δύσκολες απαντήσεις.<br /><br /> Τί είναι δημόσιο χρέος;<br /><br />Όταν οι ανάγκες μιας χώρας δεν καλύπτονται από το ΑΕΠ (ακαθάριστο εγχώριο προϊόν) αυτή χώρα καταφεύγει στον δανεισμό. Το ποσό που χρωστάει είναι το δημόσιο χρέος, το οποίο συνήθως εκφράζεται σε ποσοστό του ΑΕΠ.<br /><br />Χρέος είναι αυτό που χρωστάμε σήμερα συνολικά και προέρχεται από την συσσώρευση των ελλειμμάτων διαχρονικά. Συνήθως το χρέος αυξάνεται πιο γρήγορα από το άθροισμα των ελλειμμάτων, γιατί πολλές φορές τα ελλείμματα δεν περιλαμβάνουν όλες τις δαπάνες. Οι πρόσφατες αναθεωρήσεις, «έστειλαν» το δημόσιο έλλειμμα της χώρας στο 12,7% του ΑΕΠ<br /><br />Πόσα χρωστάμε ως χώρα; Πόσο χρεωμένος είναι κάθε πολίτης; Ως χώρα χρωστάμε κάτι παραπάνω από την αξία που έχει όλος ο χρυσός των ΗΠΑ. Σε χρυσάφι, χρωστάμε δύο φορές το ύψος του Πύργου του Άιφελ. <br /><br />Πάρτε μολύβι, χαρτί και ...κομπιουτεράκι:<br /><br /> 326 δισ. ευρώ χρέος του Ελληνικού Δημοσίου για το 2010<br /><br />+ 30 -40 δισ. ευρώ ομόλογα του Δημοσίου, που έχουν στην κατοχή τους τα ασφαλιστικά ταμεία και οι άλλοι φορείς του Δημόσιου τομέα (το λεγόμενο ενδοκυβερνητικό χρέος- απαιτείται μάλιστα «επικαιροποίηση» του ποσού αυτού)<br /><br />+25 δισ. ευρώ δάνεια εγγυημένα από το Δημόσιο<br /><br />+8 δισ. ευρώ χρέη για «δεδουλευμένα» προς κατασκευαστικές εταιρείες, προμηθευτές των νοσοκομείων και άλλους φορείς<br /><br />+ 1,7 δισ. ομόλογα που θα δοθούν στην Τοπική Αυτοδιοίκηση για χρέη προς αυτήν<br /><br />+1,3 δισ. κόστος αποζημιώσεων εργαζομένων στην Ολυμπιακή<br /><br />+1,0 δισ. κόστος αναδρομικής χορήγησης επιδομάτων<br /><br /> ΣΥΝΟΛΟ: 390 δισ. ευρώ χρέος, δηλαδή 120.000 ευρώ ανά τετραμελή οικογένεια. Αρα κάθε παιδί που γεννιέται χρωστά περί τα 30.000 ευρώ!<br /><br /> Στα 390 δις ευρώ πρέπει να προσθέσουμε και 450 δις ευρώ, το αναλογιστικό άνοιγμα των Ασφαλιστικών Ταμείων Επιπλέον, 280 δισ. ευρώ που αποτελούν τα χρέη επιχειρήσεων και ιδιωτών προς τις τράπεζες. Με λίγα λόγια χρωστάμε ένα σύνολο της τάξης του 1,1τρις. ευρώ!<br /><br /> Σε αυτά δεν περιλαμβάνεται το πακέτο στήριξης των τραπεζών ύψους μέχρι 28 δισ. ευρώ, μέρος του οποίου θεωρείται κάποιας μορφής «επένδυση» στο κεφάλαιο των τραπεζών, ενώ κάποιο άλλο μέρος αποτελείται από εγγυήσεις που θα αναγκασθεί να καλύψει το κράτος.<br /><br />Τα ελλείμματα αφορούν τη διαφορά εσόδων – εξόδων (στα έξοδα δεν περιλαμβάνονται τα χρεολύσια) κάθε χρόνο. Ενώ κάθε νοικοκύρης προγραμματίζει τις δαπάνες του ανάλογα με τα έσοδα που εύλογα προσδοκά, στο Δημόσιο πρώτα θεσμοθετούμε παροχές και μετά αναζητούμε τους πόρους.<br /><br />Εάν δηλαδή αθροίσουμε τις υποχρεώσεις του Δημοσίου Χρέους σε όλο το φάσμα της Δημόσιας Οικονομικής Δραστηριότητας, τότε η πραγματική υποχρέωση του Κράτους αντιστοιχεί στο 400% του ΑΕΠ, ποσοστό συγκλονιστικό.<br /><br />Λογιστικά, τώρα, ο υπολογισμός του Δημοσίου Χρέους, σύμφωνα με τον επίσημο τρόπο καταμέτρησής του, ανέρχεται τώρα στο 133,6% του ΑΕΠ. Να θυμήσουμε ότι η κυβέρνηση Σημίτη το παρέδωσε στο 107% και η κυβέρνηση Καραμανλή στο 120%. Ωστόσο, αυτή η εικόνα είναι απλώς λογιστική. Το επί της ουσίας σύνολο των υποχρεώσεων του Δημοσίου ανέρχεται στο τετραπλάσιο του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος!<br /><br />Πού χρωστάμε; Ποιοι είναι οι δανειστές μας;<br /><br />Ο δανεισμός του κράτους γίνεται κυρίως μέσω των εκδόσεων κρατικών ομολόγων και μέσω του ΟΔΔΗΧ, του Οργανισμού Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους. Εκδίδονται πενταετή, δεκαετή, ακόμα και 30ετή ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου.<br /><br />Δανειστές μας είναι μεγαλοεπενδυτές που δρουν μέσω επενδυτικών οίκων ανά τον κόσμο, χρηματοοικονομικοί οίκοι και τράπεζες, τόσο εντός όσο και εκτός συνόρων, ενώ τα ομόλογα κρατών αγοράζονται επίσης και από άλλα κράτη. Πάντως, οι περισσότερες αγορές ομολόγων γίνονται από το χρηματοοικονομικό κέντρο του Λονδίνου στη Μεγάλη Βρετανία, το γνωστό City. Με άλλα λόγια αυτοί οι Οικοι που μας υποβαθμίζουν, αυτοί και μας δανείζουν με το επιτόκιο στα ύψη.<br /><br />Τί δόση πληρώνει το ελληνικό κράτος για την αποπληρωμή;<br /><br />Ζούμε με δανεικά. Ακόμα και για να αγοραστεί ένα φωτοτυπικό μηχάνημα από μία δημόσια υπηρεσία, το κράτος πρέπει να δανειστεί.<br /><br />Από τα 57 δισ. ευρώ φόρους που «θέλει» να εισπράξει το Δημόσιο – θεωρητικά –το 2010, τα 40 δισ. ευρώ και πλέον, θα χρησιμοποιηθούν για την αποπληρωμή τόκων και χρεολυσίων. Τα υπόλοιπα, δεν φθάνουν ούτε για τους μισθούς και τις συντάξεις.<br /><br />Το ποσό που καταβάλλεται κάθε χρόνο για την αποπληρωμή των «δανεικών», είναι μεγαλύτερο από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων και από όσες δαπάνες αναλογούν σε σημαντικά υπουργεία, όπως το Άμυνας, της Ανάπτυξης κ.λπ.<br /><br />Η απότομη αύξηση του κινδύνου που συνοδεύει τον ελληνικό δανεισμό, δηλαδή της διαφοράς αποδόσεων 10ετών ελληνικών και γερμανικών κρατικών ομολόγων, το spread, διαφοροποιεί κάθε φορά το ποσό που πρέπει να αποπληρώσουμε για τον δανεισμό μας. Για παράδειγμα, η αύξηση του spread κατά 0,10%, μπορεί να απαιτήσει επιπλέον 10 δισ. ευρώ ετησίως.<br /><br />Θυμίζουμε ότι μέχρι πρόσφατα οι ελληνικές τράπεζες κερδοσκοπούσαν (carry trade) αγοράζοντας τους ομολογιακούς τίτλους που εξέδιδε το ελληνικό κράτος με 4,5% και καταθέτοντάς τους ακολούθως ως ενέχυρο δανείζονταν με 1% από την ΕΚΤ, ώστε να συνεχίσουν τις επενδύσεις αυτές καρπούμενες τη διαφορά. Όμως, οι αγορές μακροχρόνιων τίτλων αποτελούν μεσομακροχρόνια επένδυση, ενώ ο δανεισμός των ίδιων των τραπεζών είναι βραχυχρόνιος. Τώρα, λοιπόν, που πρέπει να αποπληρώσουν την ΕΚΤ, οι εγχώριες τράπεζες χάνουν τη δυνατότητα να αγοράζουν ελληνικά κρατικά ομόλογα. Κάμψη της ζήτησης ισοδυναμεί με αύξηση του κόστους διάθεσής τους (επιτόκιο) στη διεθνή αγορά.<br /><br />Είναι δυνατόν να μηδενίσουμε το δημόσιο χρέος;<br /><br />Όχι. Η αύξηση του κόστους του ελληνικού κρατικού δανεισμού, θεωρείται βέβαιη και θα έχει ανοδική συνέχεια γιατί η ελληνική οικονομία παραμένει στην ύφεση και έχει πέσει στην παγίδα του χρέους.<br /><br />Δηλαδή, δανείζεται για να εξυπηρετήσει τα χρέη της τα οποία έχουν αποκτήσει αυτοτροφοδοτούμενη δυναμική, αφού δεν παράγονται πρωτογενή πλεονάσματα.<br /><br />Ο μόνος δρόμος, σύμφωνα με τους οικονομολόγους, είναι αυτός των ριζικών διαρθρωτικών αλλαγών. Σύμφωνα με τους ειδικούς, αυτό που χρειάζεται πρώτα και πάνω από όλα είναι να περιοριστούν οι σπατάλες του δημοσίου και να αναδιαρθρωθούν οι περιβόητοι και διαβόητοι φοροελεγκτικοί μηχανισμοί του κράτους.<br /><br />Εάν η «λυπητερή» που αναπόφευκτα θα πληρώσει το ελληνικό κράτος δεν επιμερισθεί με κοινωνικά δίκαιο τρόπο, ώστε να αλλάξει και ο τρόπος λειτουργίας της οικονομίας, τότε η χώρα θα κινδυνεύει να βυθιστεί σε παρατεταμένη κρίση.<br /><br />Υπάρχει χώρα που δεν χρωστά; Ποια χρωστά τα λιγότερα;<br /><br />Τα μεγαλύτερα ελλείμματα στην ΕΕ εμφάνισαν η Ιρλανδία (7,1% του ΑΕΠ), η Μεγάλη Βρετανία (5,5%), η Ρουμανία (5,4%), η Ελλάδα (5%), η Μάλτα (4,7%), η Λετονία (4%) και η Πολωνία (3,9%).<br /><br />Πλεονάσματα παρουσίασαν το 2008 η Φινλανδία με 4,2%, η Δανία με 3,6%, το Λουξεμβούργο με 2,6%, η Σουηδία με 2,5%, η Βουλγαρία με 1,5%, η Ολλανδία με 1% και η Κύπρος με 0,9%.<br /><br />Τι σημαίνει χρεοκοπία;<br /><br />Χρεοκοπία σημαίνει παύση πληρωμών των υποχρεώσεων. Μια χώρα πληρώνει κεφάλαιο και τόκους από τα δάνεια που έχει πάρει έχοντας δυο βασικές πηγές: Τους φόρους και τον νέο δανεισμό.<br /><br />Συνήθως όταν κάποιος δηλώνει παύση πληρωμών, παρεμβαίνει το ΔΝΤ και γίνεται κάποια ρύθμιση. Υποχρεούται να καταβάλει ένα μέρος για να μπορεί να μετέχει των διεθνών συναλλαγών. Αυτό όμως έχει και τις συνέπειές του, διότι το ΔΝΤ επιβάλλει τους όρους του και στην ουσία είναι αυτό που ασκεί την οικονομική πολιτική.<br /><br />Ποιοι χάνουν:<br /><br />α) Οι πρώτοι που χάνουν από μια χρεοκοπία πάντα είναι οι δανειστές.<br /><br />β) Μετά χάνει αυτός που χρεοκοπεί. Κατʼ αρχήν δεν είναι αξιόχρεος και δεν τον δανείζει κανένας. Μόνο τοκογλύφοι και αυτοί με υψηλά επιτόκια και σοβαρές εμπράγματες εγγυήσεις.<br /><br />Ομόλογα του ελληνικού κράτους έχουν: ξένοι ιδιώτες και θεσμικοί και Έλληνες ιδιώτες και θεσμικοί. Όλοι αυτοί χάνουν. Μεγάλες ποσότητες ομολόγων του ελληνικού κράτους έχουν οι ελληνικές τράπεζες. Αυτό σημαίνει ότι οι τράπεζες θα γράψουν μεγάλες ζημιές σε μια περίοδο που χάνουν και από αλλού. Αυτό ενδεχομένως θα δημιουργήσει πανικό στους αποταμιευτές που θα τρέξουν να αποσύρουν τις καταθέσεις τους. Εικόνες κατάρρευσης.<br /><br />Αυτός είναι και ο λόγος που σε κρίσιμες περιόδους οι αρχές κλείνουν τις τράπεζες για όσο χρειαστεί. Χωρίς τραπεζική ρευστότητα όμως η οικονομική δραστηριότητα της χώρας μειώνεται δραματικά. Άρα, μειώνονται τα έσοδα από φόρους. Χωρίς χρήματα από δάνεια ή από φόρους το κράτος δεν μπορεί να εκπληρώσει βασικές λειτουργίες.<br /><br />Κινδυνεύουν καταθέσεις &amp; μετοχές<br /><br />Τυπικά οι ιδιωτικές καταθέσεις είναι διασφαλισμένες. Ουσιαστικά όμως σε μια κρίση πανικού αν πάμε αύριο όλοι να ζητήσουμε τις καταθέσεις μας από τις τράπεζες αυτές δεν υπάρχουν.<br /><br />Η αξία των μετοχών σε ένα τέτοιο περιβάλλον πέφτει δραματικά. Κάποιες εταιρείες βάζουν λουκέτο. Το πρόσφατο παράδειγμα στη χρεοκοπία της Αργεντινής είναι χαρακτηριστικό. Το κόστος για την ευρωζώνη θα είναι πολύ μεγαλύτερο από το να τείνουν χείρα βοηθείας. Χείρα βοηθείας βέβαια θα σημάνει και επίτροπο δημοσιονομικής εξυγίανσης.<br /><br />Σύμφωνα με το Foreign Policy (τεύχος Ιαν/Φεβ 2009) οι 5 χώρες με τις μεγαλύτερες πιθανότητες για να ακολουθήσουν την Ισλανδία στο δρόμο της χρεοκοπίας είναι κατά σειρά: Μεγ. Βρετανία, Λετονία, Ελλαδα, Ουκρανία, Νικαράγουα.<br /><br />Το κοινό σημείο των 5 χωρών της παραπάνω λίστας είναι το τεράστιο χρέος. Το κρίσιμο και για τις πέντε χώρες είναι να μπορέσουν να συνεχίσουν να δανείζονται, κάτι εξαιρετικά δύσκολο γιατί οι πάντες «είναι στη γύρα» για να βρουν δανεικά, ακόμα και χώρες που δεν έχουν άμεσο και πιεστικό πρόβλημα (με πρώτες και καλύτερες τις ΗΠΑ). Το πιο ανησυχητικό είναι ότι αυτοί που υποτίθεται ότι αγοράζουν τα ομόλογα (άρα δίνουν τα “δανεικά”) είναι κυρίως τράπεζες και χρηματοπιστωτικοί οργανισμοί που δεν είναι βέβαιο ότι δεν είναι οι ίδιοι στα πρόθυρα της χρεοκοπίας! Φαύλος κύκλος.<br /><br />Η διαφορά της Ελλάδας από τις άλλες 4 χώρες της λίστας είναι ότι η Ελλάδα δεν έχει το δικό της νόμισμα. Το Euro είναι αλήθεια μας έχει γλιτώσει από χειρότερες καταστάσεις μέχρι στιγμής, αλλά αν η κρίση συνεχιστεί, οι εξελίξεις θα είναι απρόβλεπτες. Οι υπόλοιπες 4 χώρες έχουν τη διέξοδο να τυπώσουν επιπλέον χρήμα και να προσποιηθούν ότι πληρώνουν προσωρινά κάποιες από τις υποχρεώσεις τους (και να μειώσουν με μια υποτίμηση το χρέος τους), με αντίτιμο όμως -μεσοπρόθεσμα- την κατάρρευση του νομίσματος τους και την εκτόξευση του πληθωρισμού.<br /><br />Χρωστάμε και της Μιχαλούς<br /><br />Συμπέρασμα, «χρωστάμε και της Μιχαλούς». Μια εκδοχή για την προέλευση της φράσης αναφέρει ότι στα χρόνια του Όθωνα βρισκόταν σε κάποιο σοκάκι του Ναυπλίου η ταβέρνα της Μιχαλούς. Η Μιχαλού ήταν παραδόπιστη και εκμεταλλεύτρια. Είχε περιορισμένη πελατεία, στην οποία έκανε πίστωση για ένα ορισμένο διάστημα, όμως αλίμονο σε όποιον δεν ήταν συνεπής. Μετά την παρέλευση της προθεσμίας, η Μιχαλού ξεφτέλιζε κυριολεκτικά τους άτυχους οφειλέτες της.<br /><br /><p>Ανάμεσα σε αυτούς ήταν και κάποιος ευσυνείδητος, ο οποίος αδυνατώντας να βρει χρήματα για να εξοφλήσει τη Μιχαλού, γύριζε μέρα και νύχτα στους δρόμους παραμιλώντας. Και αν κανείς ρωτούσε τους περαστικούς τι έχει αυτός ο άνθρωπος, του απαντούσαν «Αυτός χρωστάει της Μιχαλούς». Μπορεί η εκδοχή αυτή να είναι κατασκευασμένη, να μην ανταποκρίνεται στη πραγματικότητα, το βέβαιο είναι όμως ότι στη σύγχρονη Ελλάδα "παραμιλάμε" από τα χρέη!<br /></p><p align="right">- http://www.nooz.gr</p><p><br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-1400163194820130672?l=dimitrelim.blogspot.com' alt='' /></div>www.dimitrelim.grhttp://www.blogger.com/profile/06078983048135137136noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4220789477884575129.post-42364738992385073152010-01-26T19:50:00.006+02:002010-01-26T22:42:25.644+02:00<p><a href="http://www.bbc.co.uk/iplayer/episode/b00q0hh2/Aristotles_Lagoon/">http://www.bbc.co.uk/iplayer/episode/b00q0hh2/Aristotles_Lagoon/</a></p><p>After watching recently the Aristotle's Lagoon, a documentary about the first observations of Aristotle's about biology, I would like to refer to just two points.<br /></p><p>1. We are full of "national pride", but under the surface, stupidness and darkness reigns the mind. At the end of this documentary (at time ~ 53:45) a Greek shopkeeper nods his head, as he watches the narrator of this documentary passing by in front of him, wondering what a "malakas" guy, the narrator should be. Most Greeks do the same, even between them. May the whole world teach us our history in such a way that our schools never did.</p><p>2. The last thing impressed on my mind are the words of Aristotle as they come out of the mouth of the narrator:</p><p align="center">"All men, desire to know,<br />but, not all forms of knowledge are equal<br />the best is the pure and disinterested search for the causes of things.<br />Searching for them is the best way to spend a life."</p><p align="right">- Aristotle<br /><br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-4236473899238507315?l=dimitrelim.blogspot.com' alt='' /></div>www.dimitrelim.grhttp://www.blogger.com/profile/06078983048135137136noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4220789477884575129.post-24348561592304454762010-01-20T16:26:00.001+02:002010-01-20T16:27:47.379+02:00<p>«Εις νόμος απαιτείται εις αυτήν τη χώραν, ο οποίος να επιτάσσει την εφαρμογήν όλων των υπολοίπων νόμων».<br /></p><p align="right">-Εμμανουήλ Ροΐδης<br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-2434856159230445476?l=dimitrelim.blogspot.com' alt='' /></div>www.dimitrelim.grhttp://www.blogger.com/profile/06078983048135137136noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4220789477884575129.post-48542798003256858752009-12-03T07:56:00.000+02:002009-12-03T07:57:58.164+02:00<object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/VRmAldpqMuk&hl=en_US&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/VRmAldpqMuk&hl=en_US&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br /><br />At the time that Mr. Karamanlis, the Greek Prime Minister was arriving at the Odysseas Elytis Airport of Mytilene and the airport was full of policemen, I recorded this video. A woman is looking for a wheelchair in order to move her friend. As long that such a thing doesn't exist in the Greek Reality, the woman is using a baggage cart. All these things happened while my flight had a one hour delay because of all this pre-election activity.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-4854279800325685875?l=dimitrelim.blogspot.com' alt='' /></div>www.dimitrelim.grhttp://www.blogger.com/profile/06078983048135137136noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4220789477884575129.post-53353015636647925042009-11-29T23:38:00.002+02:002009-11-29T23:42:48.217+02:00Η πολιτιστική εξέλιξη μιας χώρας, η κουλτούρα της και το μορφωτικό επίπεδο των κατοίκων της, φαίνεται από την τηλεόρασή της.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-5335301563664792504?l=dimitrelim.blogspot.com' alt='' /></div>www.dimitrelim.grhttp://www.blogger.com/profile/06078983048135137136noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4220789477884575129.post-70666047885993256572009-09-01T23:13:00.002+03:002009-09-01T23:18:00.890+03:00<p>Δεν διαβάζω εφημερίδες. Δεν βλέπω τηλεόραση. Καθόλου τον τελευταίο καιρό. Κι όμως τα νέα τα μαθαίνω με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Όχι δεν είναι η αγορά ενός νέου ποδοσφαιριστή από ομάδα με τιμή εξωφρενική. Ούτε η είδηση για ντοπαρισμένους αθλητές. Είναι από τις ειδήσεις που ακούγονται λιγότερο σε αυτή τη χώρα για ανθρώπους που συνήθισαν να βαδίζουν μόνοι τους. Να μην περιμένουν τίποτα από το κράτος και από τους γλοιώδεις τύπους που περιβάλλουν τον αθλητισμό. Και όπως είναι φυσικό δεν είναι εύκολο να βρεις μια τέτοια είδηση ακόμα και στο διαδίκτυο. Και η είδηση είναι ότι: </p><p>Παγκόσμιος πρωταθλητής στους masters στην κατηγορία Raceboard</p>Στα πλαίσια της προετοιμασίας του ο Νίκος Κακλαμανακης πρόσθεσε στην συλλογή του άλλο ένα χρυσό μετάλλιο. Κέρδισε το παγκόσμιο masters στην κατηγορία Raceboard, αφήνοντας πίσω του το πορτογάλο Joao Rodrigues (που κέρδισε το ευρωπαϊκό το 2008, ήρθε δεύτερος στο παγκόσμιο την ίδια χρονιά και έχει συμμετέχει και αυτός σε 5 ολυμπιάδες) και τον Barrie Edgington ( 12ο στην ολυμπιάδα της Βαρκελώνης, παγκόσμιο πρωταθλητή το 1991 και εθνικός προπονητής της Αγγλίας)<br /><p>Για κάποιους ο άνεμος σημαίνει πολλά. Είναι η αντιμετώπιση της ίδιας της ζωής. Για άλλους απλά τίποτα.</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-7066604788599325657?l=dimitrelim.blogspot.com' alt='' /></div>www.dimitrelim.grhttp://www.blogger.com/profile/06078983048135137136noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4220789477884575129.post-90705913714926763572009-06-28T23:41:00.003+03:002009-06-28T23:47:08.467+03:00<p><span style="color:#ffffff;">*</span></p><p>Φτιαγμένες ειδήσεις, φτιαγμένα δελτία, γραβάτες, ζελέ στα μαλλιά, ξύλινη γλώσσα, ντεμέκ ρεπορτάζ, επιβλητική μουσική, δήθεν σοβαρότητα, δήθεν εγκυρότητα. Ο ανταγωνισμός του σαββατοκύριακου, ποια εφημερίδα θα είναι πιο βαριά, ποια θα έχει πιο πολλές σαχλαμάρες μέσα, ποια θα πουλήσει πιο πολλά φύλλα. Και πίσω απ' όλα αυτά; Η ΓΚΑΦΑ. </p><p><a href="http://www.tvxs.gr/v14773">http://www.tvxs.gr/v14773</a></p><p>Μήπως τελικά είμαστε εμείς οι ίδιοι η εστία του κακού και όχι όλοι οι άλλοι; Μήπως έχουμε πια τυφλωθεί από τον εθνικισμό; Από εκφράσεις τύπου ότι σαν και εμάς δεν υπάρχει τίποτα άλλο; Μήπως λέω;</p><p><span style="color:#ffffff;">*</span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-9070591371492676357?l=dimitrelim.blogspot.com' alt='' /></div>www.dimitrelim.grhttp://www.blogger.com/profile/06078983048135137136noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4220789477884575129.post-47194385247379482192009-06-11T06:57:00.005+03:002009-06-11T07:03:00.419+03:00<div align="center"><strong><span style="color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><strong>ΤΕΧΝΟΚΑΤ - ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ<br />Με ελιγμούς προσπαθεί να ξεφύγει η εργοδοσία</strong></div><div align="justify"><span style="color:#ffffff;">*</span><br />Αμφίβολες οι «εγγυήσεις», με τις οποίες χτες πέτυχε να σταματήσει τον πολυήμερο αγώνα<br /><br />Συνεχίζεται ο πολυήμερος αγώνας των εργαζομένων στην εταιρεία δομικών μηχανημάτων ΤΕΧΝΟΚΑΤ, στο Καλοχώρι Θεσσαλονίκης, που διεκδικούν την καταβολή των δεδουλευμένων για τους τελευταίους 7 μήνες. Τις τελευταίες μέρες, οι εργαζόμενοι περιφρουρούν το εργοστάσιο και εμποδίζουν την έξοδο φορτηγών που μεταφέρουν εμπορεύματα. Αυτό φαίνεται πως πίεσε την εργοδοσία και άρχισε τις απειλές, τις κλήσεις σε αστυνομία και εισαγγελία.<br /><br />Οπως καταγγέλλουν οι εργαζόμενοι, οι καθυστερήσεις στις πληρωμές έως και 2 μήνες, ήταν σχεδόν μόνιμο φαινόμενο τον τελευταίο χρόνο. Από τον περασμένο Νοέμβρη και ενώ οι εργαζόμενοι έφτασαν να δουλεύουν μέχρι και 130 ώρες υπερωρίες το μήνα, σταμάτησε τις πληρωμές και έδινε μόνο υποσχέσεις χωρίς αντίκρισμα. Παράλληλα, απειλούσε ότι θα κόψει 20 ευρώ από το μεροκάματο και θα απολύσει όποιον αρνείται την υπερωριακή απασχόληση. Με την παρέμβαση του ΠΑΜΕ, που καθημερινά βρίσκεται στο πλευρό τους, οι εργαζόμενοι μπήκαν σε επίσχεση και άρχισαν την περιφρούρηση του εργοστασίου. Η πίεση που δέχθηκε η εργοδοσία ήταν σημαντική, αφού αμέσως άρχισε να πιέζει μεμονωμένα τους εργαζόμενους να βγουν από την επίσχεση, τάζοντας ότι θα τους δώσει αμέσως 3.000 ευρώ από τα χρωστούμενα. Οι εργαζόμενοι δεν υποχώρησαν.<br /></div><div align="justify"><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="justify">Ανησυχητική εξέλιξη χτες<br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />Χτες εμφανίστηκαν στο εργοστάσιο οι γνωστοί από την υπόθεση Λαναρά, συνδικαλιστές της ΠΑΣΚΕ και του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ. Με τη δική τους υπόθαλψη και ανοχή και κάτω από τις απειλές της αστυνομίας ότι θα φέρει τα ΜΑΤ, οι εργαζόμενοι συμφώνησαν να προχωρήσουν σε ένα συμβιβασμό που είναι αμφίβολο αν τους εξασφαλίζει δεδουλευμένα. Ο εργοδότης συμφώνησε να υπογράψει ένα χαρτί, με το οποίο δηλώνει ότι τους εκχωρεί μέρος των απαιτήσεων που έχει από μια εταιρεία στο Αμπού Ντάμπι, η οποία του χρωστά χρήματα για την αγορά ενός μηχανήματος. Σαν αντάλλαγμα, οι εργαζόμενοι θα φύγουν από την είσοδο του εργοστασίου και δε θα εμποδίζουν την έξοδο φορτηγών.<br /><br />Το μέρος των απαιτήσεων που συμφώνησε να εκχωρήσει ο εργοδότης, υπογράφοντας ένα χαρτί που καμία αξία δε φαίνεται να έχει, αφορά την καταβολή 1.000 ευρώ για τους 16 εργαζόμενους που βρίσκονται σε επίσχεση εργασίας και την καταβολή 2 μισθών για το σύνολο των 50 εργαζομένων. Το ΠΑΜΕ θα βρίσκεται δίπλα στους εργαζόμενους και θα προσπαθεί να οργανώσει τον αγώνα τους μέχρι την τελική δικαίωση.</div><div align="justify">Διαβάστε περισσότερα εδώ:</div><div align="justify"><a href="http://www1.rizospastis.gr/page.do?publDate=10/6/2009&amp;pageNo=26&amp;direction=1">http://www1.rizospastis.gr/page.do?publDate=10/6/2009&amp;pageNo=26&amp;direction=1</a></div><div align="justify">και λίγα  είναι αυτά που λέει...</div><div align="justify"><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-4719438524737948219?l=dimitrelim.blogspot.com' alt='' /></div>www.dimitrelim.grhttp://www.blogger.com/profile/06078983048135137136noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4220789477884575129.post-84757110897317308502009-05-07T20:02:00.001+03:002009-05-07T20:04:43.835+03:00<div align="center"><span style="color:#ffffff;">*</span><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 356px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_7qq48kD5USc/SgMUOaXR_XI/AAAAAAAAAhY/Gl2UMcYbsz0/s400/Bak14Web1.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5333128621564493170" /><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="center"><a href="http://www.bakdergisi.com/">http://www.bakdergisi.com/</a></div><div align="center"><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="justify">Νεο-έλληνες όλης της επικράτειας σας ενημερώνω ότι μπορείτε να νιώθετε από σήμερα λιγότερο εθνικιστές. Διότι στη γειτονική Τουρκία κυκλοφορεί περιοδικό που απλά "τα σπάει". Όπως και οι Τούρκοι φωτογράφοι άλλωστε. Κατεβάστε όλα τα τεύχη και μελετήστε τα. Θα μπορούσα να το συγκρίνω με το ελληνικό "SOUL". Αν και είναι πολύ μεγαλύτερο σε ύλη. Μπράβο και πάλι μπράβο. Έτσι για να πάρουμε και εμείς καμιά καλή ιδέα για δημιουργικότητα.</div><div align="justify"><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="right">PS: Christo thanx.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-8475711089731730850?l=dimitrelim.blogspot.com' alt='' /></div>www.dimitrelim.grhttp://www.blogger.com/profile/06078983048135137136noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4220789477884575129.post-11242282109851060732009-04-23T20:49:00.003+03:002009-04-23T20:51:03.384+03:00<p><span style="color:#ffffff;"></span></p><p>Πατήστε οπωσδήποτε <a href="http://home.comcast.net/~fuuchan/aeneidonfacebookfinal.png">εδώ</a>!!!</p><p><span style="color:#ffffff;">*</span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-1124228210985106073?l=dimitrelim.blogspot.com' alt='' /></div>www.dimitrelim.grhttp://www.blogger.com/profile/06078983048135137136noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4220789477884575129.post-70013886678782697702009-04-22T23:04:00.005+03:002009-04-22T23:22:42.906+03:00<p><span style="color:#ffffff;">*</span></p><p align="justify">Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ο αποφυλακισμένος Χριστόφορος Κολόμβος ζητάει από την βασίλισσα Ιζαμπέλ να επιστρέψει για μια τελευταία φορά στον Νέο Κόσμο.</p><p><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 173px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_7qq48kD5USc/Se94eSoex_I/AAAAAAAAAgQ/C3ePj0Zuif4/s400/PDVD_003.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5327609345995622386" /> </p><p align="justify">Βγαίνοντας από την συνάντηση σταματάει τον αυλικό Σάντσεζ και ακολουθεί ο παρακάτω διάλογος:<img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 173px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_7qq48kD5USc/Se94mxcWlII/AAAAAAAAAgY/nCh-nE14YBU/s400/PDVD_006.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5327609491705205890" /></p>Σ: Είστε ένας ονειροπόλος.<br />Χ.Κ.: Κοιτάξτε εκεί έξω. Τι βλέπετε;<br />Σ: Βλέπω πύργους. Βλέπω παλάτια, βλέπω καμπαναριά. Βλέπω πολιτισμό. Και βλέπω μυτερές κορυφές που φτάνουν στον ουρανό!<br />Χ.Κ.: Όλα αυτά έγιναν από ανθρώπους σαν κι εμένα. Όσο καιρό κι αν ζήσεις, ένα πράγμα δε θ΄αλλάξει ανάμεσά μας. Εγώ το έκανα, όχι εσύ.<br /><p>Τελειώνοντας η ταινία ο Χριστόφορος Κολόμβος αναπολεί με δάκρυα το πρώτο εκείνο ταξίδι.</p><p align="center"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 173px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_7qq48kD5USc/Se94zgaDVpI/AAAAAAAAAgg/20CXnQr2G80/s400/PDVD_007.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5327609710470452882" /><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 173px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_7qq48kD5USc/Se94z5o6UUI/AAAAAAAAAgo/Y2gbje9rE_4/s400/PDVD_008.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5327609717243662658" /><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 173px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_7qq48kD5USc/Se94z8MK9rI/AAAAAAAAAgw/I4lLLh5cppQ/s400/PDVD_011.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5327609717928425138" />"Life has more imagination than we carry in our dreams....."<br /></p><p align="center"><span style="color:#ffffff;">*</span></p><p align="justify"><span style="color:#333333;">Αυτό που δεν μπορούμε να κατανοήσουμε δεν σημαίνει απαραίτητα ότι είναι κάτι κακό. Κάθε άλλο. Η άγνωστη και σκοτεινή πλευρά του είναι αυτή που μας φοβίζει και μας παρακινεί να το παραμερίσουμε. Όμως μόνο όταν γνωρίζεις και κατανοείς κάτι πραγματικά δύσκολο, τότε μόνο νιώθεις την ικανοποίηση και την χαρά της γνώσης. Τότε βιώνεις πραγματικά την εμπειρία. Τα εύκολα είναι βαρετά και πολλές φορές πίσω από μια τεράστια πολυπλοκότητα βρίσκεται κάτι εύκολο και φτηνό. Τα απλά πράγματα είναι τα δύσκολα. Όπως λέει και ο Αριστείδης Χαιρέτης ή "Γιαλάφτης": "</span><span style="color:#333333;">Όλα τα σπουδαία πράγματα είναι χαμηλά. Στα λίγα μέσα είναι τα πολλά."</span></p><p align="justify"><span style="color:#ffffff;">*</span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-7001388667878269770?l=dimitrelim.blogspot.com' alt='' /></div>www.dimitrelim.grhttp://www.blogger.com/profile/06078983048135137136noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4220789477884575129.post-31988660549459632702009-04-21T20:51:00.002+03:002009-04-21T20:53:56.905+03:00<div align="justify"><span style="color:#ffffff;">*</span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_7qq48kD5USc/Se4H1iFE3UI/AAAAAAAAAgI/meNLpOCsfIE/s1600-h/7f84fbef.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 300px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_7qq48kD5USc/Se4H1iFE3UI/AAAAAAAAAgI/meNLpOCsfIE/s400/7f84fbef.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5327204025488432450" /></a><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="justify">Έχω διαβάσει αρκετά για τον Τομ, αλλά μια εικόνα μου έρχεται στο μυαλό όταν ακούω τα μελωδικά του κομμάτια. Μπαίνεις μέσα σε μια παλιά σκονισμένη αποθήκη που ανακαλύπτεις ένα σκονισμένο σκαλιστό μουσικό κουτί. Το ανοίγεις και τότε η μπαλαρίνα που έχει πια γεράσει σου αφηγείται με βραχνή φωνή τις εμπειρίες από την ζωή της και σου λέει όλα εκείνα τα μυστικά που πρέπει να προσέξεις στην αγάπη, στον έρωτα και σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής. Σε παρηγορεί και σου δίνει ελπίδα. Αυτή είναι η μουσική του Τομ.</div><p><a href="http://www.youtube.com/watch?v=54rP5gLVMBM">http://www.youtube.com/watch?v=54rP5gLVMBM</a></p><p><span style="color:#ffffff;">*</span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-3198866054945963270?l=dimitrelim.blogspot.com' alt='' /></div>www.dimitrelim.grhttp://www.blogger.com/profile/06078983048135137136noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4220789477884575129.post-74855155527223407152009-04-08T21:35:00.002+03:002009-04-08T21:42:17.287+03:00<p>Ένα από τα αγαπημένα μου site εδώ και πάρα πολύ καιρό. Οι άνθρωποι κάνουν φωτορεπορτάζ χωρίς να κρύβουν εικόνες, χωρίς pixel, χωρίς mosaic effects και άλλα τέτοια πολλά. Γι' αυτό κλείστε το χαζοκούτι και κοιτάξτε μία μία τις εικόνες που ανεβαίνουν εδώ</p><p><a href="http://www.boston.com/bigpicture/">http://www.boston.com/bigpicture</a></p><p>και κυρίως αυτές που έχουν να κάνουν με πολέμους και άλλες αγριότητες. Ακόμα και οι φωτογραφίες τύπου ντοκυμανταίρ σε αφήνουν απλά άφωνο. </p><p>Η τέχνη της φωτογραφίας στο φωτορεπορτάζ δεν έχει σκοπό να ωραιοποιήσει και να μετατρέψει σε παραμύθι μια τραγικότητα. Κάθε άλλο. Δείχνει τον πραγματικό πόνο των ανθρώπων (βλέπε <a href="http:/">http://inapcache.boston.com/universal/site_graphics/blogs/bigpicture/italy_04_08/q30_18585573.jpg</a>) μήπως και πάρουμε εμείς και οι πολιτικοί μας κυρίως, χαμπάρι από αυτά που συμβαίνουν στ' αλήθεια. </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-7485515552722340715?l=dimitrelim.blogspot.com' alt='' /></div>www.dimitrelim.grhttp://www.blogger.com/profile/06078983048135137136noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4220789477884575129.post-43674922834485054582009-04-06T21:39:00.001+03:002009-04-06T21:40:43.841+03:00<p><a href="http://www.tvxs.gr/v9034">http://www.tvxs.gr/v9034</a></p><p>Καλά να περάσουμε... Πάνε οι παλιές καλές εποχές του Amstrad...</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-4367492283448505458?l=dimitrelim.blogspot.com' alt='' /></div>www.dimitrelim.grhttp://www.blogger.com/profile/06078983048135137136noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4220789477884575129.post-35737068587305877942009-03-26T22:32:00.007+02:002009-03-26T22:39:30.779+02:00<div align="center"><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="center">Αυτή είναι η αρχική φωτογραφία...</div><div align="center"><span style="color:#ffffff;">*</span><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 267px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_7qq48kD5USc/ScvmfgdBguI/AAAAAAAAAe4/_NcZaUvy1Sk/s400/Initial.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5317597214003004130" /></div><div align="center"><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="center">Λεπτομέρεια όπου φαίνονται τα παράλια...</div><div align="center"><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="center"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 267px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_7qq48kD5USc/ScvmnUwVg6I/AAAAAAAAAfA/aLmFEkusmUo/s400/Detail_Initial.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5317597348301734818" /></div><div align="center"><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="center">Τελική Φωτογραφία...</div><div align="center"><span style="color:#ffffff;">*</span><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 233px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_7qq48kD5USc/ScvmnVgWWJI/AAAAAAAAAfI/IPpHNPw5fEw/s400/Final.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5317597348503115922" /><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="center">Λεπτομέρεια όπου φαίνονται τα φώτα των παραλίων...</div><div align="center"><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="center"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 233px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_7qq48kD5USc/ScvmndmEeJI/AAAAAAAAAfQ/QAUldkd_XQo/s400/Detail_Final.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5317597350674593938" /><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="center">Πατήστε εδώ</div><div align="center"><a href="http://www.digital-camera.gr/index.php?option=photos&amp;action=view&amp;photo_id=21889">http://www.digital-camera.gr/index.php?option=photos&amp;action=view&amp;photo_id=21889</a></div><div align="center">για να τη δείτε σε μεγάλο μέγεθος...</div><div align="justify">Όλα είναι μια απλή ιδέα, μια σύλληψη την ώρα που πατάς το κουμπί της ψηφιακής. Η τέχνη έγκειται στην εικόνα που σχεδιάζεις στο μυαλό σου τη στιγμή που τραβάς ήδη την φωτογραφία... Το Photoshop κάνει τα υπόλοιπα...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-3573706858730587794?l=dimitrelim.blogspot.com' alt='' /></div>www.dimitrelim.grhttp://www.blogger.com/profile/06078983048135137136noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4220789477884575129.post-11271484096936090322009-03-22T21:14:00.004+02:002009-03-22T21:16:57.655+02:00<div align="center"><span style="color:#ffffff;">*</span><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 263px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_7qq48kD5USc/ScaOPh-u2wI/AAAAAAAAAew/0rlIuCieafM/s400/k11_17659215.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5316092807628118786" /><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="justify">An Orthodox priest pours water on a believer as part of celebrations of the Epiphany holiday 90km outside of Bishkek in Sosnovka on January 19, 2009. (VYACHESLAV OSELEDKO/AFP/Getty Images). Kyrgyzstan</div><div align="justify"><a href="http://www.boston.com/bigpicture/2009/03/kyrgyzstan_and_manas_air_base.html">http://www.boston.com/bigpicture/2009/03/kyrgyzstan_and_manas_air_base.html</a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-1127148409693609032?l=dimitrelim.blogspot.com' alt='' /></div>www.dimitrelim.grhttp://www.blogger.com/profile/06078983048135137136noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4220789477884575129.post-46215008380747468122009-03-19T07:18:00.004+02:002009-03-19T07:21:50.382+02:00<div align="left"><span style="color:#ffffff;">*</span><br />Μακραίνει ο χρόνος,<br />μακραίνεις.<br />Η εικόνα σου ασάλευτη<br />στο μέσα τοίχο.<br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />Ακούω.<br />Κάτι ραγίζει<br />στο ξύλο, στο τζάμι,<br />στον καθρέφτη.<br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />Όταν συναντηθούμε πάλι<br />Θα’ μαστε οι ίδιοι;<br /><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="right"><br />Γιάννης Ρίτσος, Ερωτικά<br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-4621500838074746812?l=dimitrelim.blogspot.com' alt='' /></div>www.dimitrelim.grhttp://www.blogger.com/profile/06078983048135137136noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4220789477884575129.post-33228890260535126732009-03-18T18:06:00.001+02:002009-03-18T18:18:19.238+02:00<div align="justify">Την Παρασκευή θα ακούσουμε για άλλη μια φορά και αυτό...<br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />Why?<br />Tell me, why?<br />You don't call me anymore<br />Don't you want me anymore?<br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />Black<br />It's all black<br />It's the colour of my heart<br />It's the colour of my eyes<br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />But I'm here<br />Yes I'm here<br />Everybody seems to mean so much<br />Everybody seems to think I'm fine<br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />Late<br />It's too late<br />I am punishing myself<br />By admitting it's too late<br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />Laugh<br />You may laugh<br />You can laugh at me for days<br />You may spit me if you want<br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />But I'm here<br />I'm still here<br />Everybody seems to mean so much<br />Everybody seems to think I'm fine<br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />Look at me<br />There were more to see<br />There were more to be proud of...<br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />Για όλους αυτούς που κοιτάνε μακριά, πιο μακριά, πιο ψηλά, που παραμερίζουν εγωισμούς και ιδέες, προκειμένου να ζήσουν τις πραγματικές αλλαγές την στιγμή που εξελίσσονται. Σας τα έχω πρήξει με τις αφιερώσεις αλλά εμείς δεν τραγουδάμε για να ξεχωρίσουμε από το κόσμο, τραγουδάμε για να σμίξουμε το κόσμο...<br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><a href="http://www.youtube.com/watch?v=SAgvnfOmpoM&amp;feature=related">http://www.youtube.com/watch?v=SAgvnfOmpoM&amp;feature=related</a><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-3322889026053512673?l=dimitrelim.blogspot.com' alt='' /></div>www.dimitrelim.grhttp://www.blogger.com/profile/06078983048135137136noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4220789477884575129.post-74868783226206246042009-03-18T07:06:00.003+02:002009-03-18T07:13:48.982+02:00<div align="justify"><span style="color:#ffffff;">*</span><br />Ακούγωντας το παρακάτω τραγούδι και σερφάροντας βρήκα αυτό το ωραίο μικρό άρθρο:<br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><a href="http://www.youtube.com/watch?v=vjaAY39nJK4">http://www.youtube.com/watch?v=vjaAY39nJK4</a><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><em>Θε μου πόσο παράξενοι<br />είν’ οι δικοί μας τόποι<br />θλιμμένα τα τραγούδια μας<br />και γελαστοί οι ανθρώποι… </em><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />Μέσα από έναν απλό στίχο, ο Δημήτρης Αποστολάκης (των Χαϊνηδων) αποδίδει καταπληκτικά το ελληνικό / ηρακλείτειο συναμφότερον της χαράς και της πίκρας. Οι άνθρωποι αυτού του τόπου μπορούν να είναι γελαστοί ακριβώς γιατί καταφέρνουν και εναποθέτουν το πλεόνασμα της ενθαδικής πικρίας μέσα στη λαϊκή τους τέχνη - και πρώτ’ απ’ όλα στο τραγούδι τους. Η μέθεξη στο θλιμμένο τραγούδι λειτουργεί ως η τέλεια θεραπεία, ώστε να επουλώσει η ψυχή της πληγές της και να συνεχίσει να κινείται ελεύθερα στις αμμουδιές της ευφροσύνης.<br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />Ας μη ξεχνάμε πως το τραγούδι δεν είναι παρά η πυρηνική, η στοιχειώδης θεατρική πράξη. Παίζοντας (υποδυόμενος, τραγουδώντας) ο μεσογειακός Έλληνας αφήνει εκεί μέσα το σκοτάδι του, το ξορκίζει, το φυλακίζει, καθώς το επικαλείται - για να αναδυθεί ευθύς αμέσως στο φως και να συντονιστεί ξανά με τον Αρχηγό Ήλιο.<br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />Υποθέτω πως για πολλούς τα παραπάνω φαντάζουν αλαμπουρνέζικα. Βλέπετε, ο μεσογειακός μας φαινότυπος δε μπορεί να εκδηλωθεί μπροστά στις οθόνες των υπολογιστών, ούτε στις νυχτερινές βαρβαροπραξίες μαζανθρώπων, με αφασικές μουσικές. Εκεί ντρεσσάρονται αποκλειστικά αγέλαστα υβρίδια, με τη θλίψη της απουσίας του φωτός να κυριαρχεί - και τη χαρά σε μόνιμη απώθηση.<br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />Ωστόσο, ο Ήλιος εξακολουθεί να ανατέλλει κάθε πρωί - και να διατρέχει, πυρφόρος αθλητής, τον ουρανό.<br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><a href="http://zervaspanos.wordpress.com/2008/09/01/path_of_the_sun/">http://zervaspanos.wordpress.com/2008/09/01/path_of_the_sun/</a><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />Και όπως λέει και ένα τραγούδι από το Μεσότοπο της Μυτιλήνης,<br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><em>Οι μερακλήδες τό 'χουνε,<br />να 'ναι πάντα θλιμμένοι<br />να 'ναι στα χείλη γελαστοί,<br />μα στη καρδιά καμμένοι.</em><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-7486878322620624604?l=dimitrelim.blogspot.com' alt='' /></div>www.dimitrelim.grhttp://www.blogger.com/profile/06078983048135137136noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4220789477884575129.post-16073963847964973862009-03-17T00:36:00.001+02:002009-03-17T00:39:54.558+02:00<span style="color:#ffffff;">*</span><br />Μήπως νομίζεις άνθρωπε<br />με τα βουνά θα ζήσεις<br />και πλούτη ατελείωτα<br />γυρεύεις ν' αποκτήσεις<br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />Πολλές φωτιές με κυνηγούν<br />μα μια με κοντοφτάνει<br />και να τη σβήσω δεν μπορώ<br />κι αυτή θα μ' αποθάνει<br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />Οταν πεθάνω ήλιε μου<br />θέλω να σκοτεινιάσεις<br />κι οταν με ταφιάζουνε<br />σβήσε και μην ανάψεις<br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />Με τις θλιμμένες τις καρδιές<br />βρίσκεται και η δική μου<br />γιατί και γω δε γνώρισα<br />χαρά μεσ' τη ζωή μου<br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />Είχα λεφτά και τα 'φαγα<br />κι οι φίλοι μ' αρνηθήκαν<br />τώρα που τα ξανάπιασα<br />ήρθανε και με βρήκαν<br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />Βασανισμένο μου κορμί<br />πέθανε να γλιτώσεις<br />και μάζεψε τα βάσανα<br />στο χάρο να τα δώσεις<br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />Ω παναγιά τα πράγματα<br />πως είναι πως γυρίζουν<br />άλλοι να θρέφουν τα πουλιά<br />κι άλλοι τα περιορίζουν<br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />Αφού υπάρχει θάνατος<br />και το κορμί θα λιώσει<br />τι να την κάνω τη ζωή<br />κι αν είναι κι άλλη τόση<br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />Να τανε και να πέθαινα<br />το Σάββατο το βράδυ<br />και να με κατεβάζουνε<br />την Κυριακή στον Άδη<br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />Όταν πεθάνω μην με κλαις<br />γιατι είμαι αποθαμένος<br />κλάψε με τώρα ζωντανό<br />που μαι αρφανό και ξένο<br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />Αν δεις πουλί μου και έρχονται<br />σύννεφα μαυρισμένα<br />είναι δικά μου βάσανα<br />και τα χω σκορπισμένα<br /><p><span style="color:#ffffff;">*</span><br /></p><p><span style="color:#333333;"><a href="http://www.youtube.com/watch?v=VH_1uYLYnMk">http://www.youtube.com/watch?v=VH_1uYLYnMk</a></span></p><p><span style="color:#333333;"></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-1607396384796497386?l=dimitrelim.blogspot.com' alt='' /></div>www.dimitrelim.grhttp://www.blogger.com/profile/06078983048135137136noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4220789477884575129.post-78609894630955295762009-03-17T00:17:00.006+02:002009-03-17T00:31:05.585+02:00<p><span style="color:#ffffff;">*</span></p><p>Many questions have been asked through many generations</p><p>Why poor people have the bluesand poor people have the blues because<br />so long they have tried to achieve freedom destress and quality and yet until today<br />success seemed to be a distance away<br />and these are some of the ways they have tried<br /><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />Some they march while some stand still<br />some they die while others live<br />some they laugh while some they cry<br />some hang on some pass by<br />with all these things in a poor man's mind<br />he got to have the blues he can't leave behind<br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />some are high and some are low<br />some are sure and some don't know<br />some are weak and some are strong<br />some are here and some are gone<br />with all these things in a poor man's mind<br />he got to have the blues he can't leave behind<br /><span style="color:#ffffff;">*</span></p><p align="right">Willie Dixon</p><p align="right"><span style="color:#ffffff;">*</span><br /></p><a href="http://www.youtube.com/watch?v=F1FCnI2ua2U">http://www.youtube.com/watch?v=F1FCnI2ua2U</a><br /><p><span style="color:#ffffff;">*</span></p><p align="justify">Αφιερωμένο σε όλους τους ανθρώπους που αγωνίζονται για ένα καλύτερο κόσμο, που δεν κρύβονται, που δεν μισούν, που δεν σκύβουν το κεφάλι, που σηκώνουν τους σταυρούς και των άλλων, που νοιάζονται, που υπάρχουν για λίγες στιγμές αλλά χαράζουν την αιωνιότητα, που ξέρουν να αγαπάνε, που δεν κρατάνε τίποτα για τον εαυτό τους, που κοιτούν αυτό το κόσμο κάθε στιγμή σαν να ήταν η τελευταία, που δεν ματαιοδοξούν, που δεν παραπονιούνται για τη ροή των πραγμάτων, που κάνουν λάθη, που ξεσηκώνονται, που αδικούνται, που υπομένουν, που ελπίζουν, που νιώθουν. Εξαιρετικά αφιερωμένο σε όλους εκείνους που οι συνθήκες της ζωής τους, τους ανάγκασαν να αφήσουν τους τόπους τους, μέρη που είχαν ένα κόσμο ήδη χτισμένο και έτοιμο και να ξαναχτίσουν ένα καινούργιο από την αρχή, μόνοι τους, με όνειρα ακριβά και επίπονα. Willie Dixon is the bluesman...</p><p><span style="color:#ffffff;">*</span><br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-7860989463095529576?l=dimitrelim.blogspot.com' alt='' /></div>www.dimitrelim.grhttp://www.blogger.com/profile/06078983048135137136noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4220789477884575129.post-62312963027913951862009-03-08T16:30:00.001+02:002009-03-08T16:31:36.896+02:00<p></p><p>Οι συγγραφείς είναι οι μηχανικοί της ψυχής...</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-6231296302791395186?l=dimitrelim.blogspot.com' alt='' /></div>www.dimitrelim.grhttp://www.blogger.com/profile/06078983048135137136noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4220789477884575129.post-14123198656583165092009-02-02T23:44:00.003+02:002009-02-02T23:49:53.866+02:00<p align="center">Αφού ‘ χες άλλον στη καρδιά<br />τι μ' ήθελες εμένα<br />να με πληγώσεις να πονώ<br />ώστε να ζω για σένα<br /><br />Παίζεις με τις φτωχιές καρδιές<br />για να γλεντάς τα νιάτα<br />κι υστέρα τσι ξελησμονάς<br />στου χωρισμού τη στράτα<br /><br />όσο και αν παίζεις και γελάς<br />θα 'ρθει και σε η σειρά σου<br />οι πίκρες και τα βάσανα<br />να κάψουν τη καρδιά σου<br /><br /></p><p align="center"><a href="http://www.youtube.com/watch?v=jrkc5L_o-Hs">http://www.youtube.com/watch?v=jrkc5L_o-Hs</a></p><div align="right"><br />- Ψαραντώνης<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-1412319865658316509?l=dimitrelim.blogspot.com' alt='' /></div>www.dimitrelim.grhttp://www.blogger.com/profile/06078983048135137136noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4220789477884575129.post-7306932708686686752009-02-01T11:11:00.000+02:002009-02-01T11:12:11.802+02:00<p></p><p>Αργοπεθαίνει (Muere lentamente)<br /></p><br />Αργοπεθαίνει<br />όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας,<br />επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές,<br />όποιος δεν αλλάζει το βήμα του,<br />όποιος δεν ρισκάρει να αλλάξει χρώμα στα ρούχα του,<br />όποιος δεν μιλάει σε όποιον δεν γνωρίζει.<br /><br />Αργοπεθαίνει<br />όποιος αποφεύγει ένα πάθος,<br />όποιος προτιμά το μαύρο αντί του άσπρου<br />και τα διαλυτικά σημεία στο “ι” αντί τη δίνη της συγκίνησης<br />αυτήν ακριβώς που δίνει την λάμψη στα μάτια,<br />που μετατρέπει ένα χασμουρητό σε χαμόγελο,<br />που κάνει την καρδιά να κτυπά στα λάθη και στα συναισθήματα.<br /><br />Αργοπεθαίνει<br />όποιος δεν "αναποδογυρίζει το τραπέζι" όταν δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του,<br />όποιος δεν ρισκάρει τη σιγουριά του, για την αβεβαιότητα του να τρέξεις πίσω απο ένα όνειρο,<br />όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του, έστω για μια φορά στη ζωή του, να ξεγλυστρίσει απ' τις πανσοφές συμβουλές.<br /><br />Αργοπεθαίνει<br />όποιος δεν ταξιδεύει,<br />όποιος δεν διαβάζει,<br />όποιος δεν ακούει μουσική,<br />όποιος δεν βρίσκει το μεγαλείο μέσα του<br /><br />Αργοπεθαίνει<br />όποιος καταστρέφει τον έρωτά του,<br />όποιος δεν αφήνει να τον βοηθήσουν,<br />όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη κακή του τύχη<br />ή για τη βροχή την ασταμάτητη<br /><br />Αργοπεθαίνει<br />όποιος εγκαταλείπει την ιδέα του πριν καν την αρχίσει,<br />όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει<br />ή δεν απαντά όταν τον ρωτάν για όσα ξέρει<br /><br />Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις,<br />όταν θυμόμαστε πάντα πως για να 'σαι ζωντανός<br />χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη<br />από το απλό αυτό δεδομένο της αναπνοής.<br /><br />Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει<br />στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.<br /><br />Muere lentamente<br /><br />Muere lentamente<br />quien se transforma en esclavo del hábito,<br />repitiendo todos los días los mismos trayectos,<br />quien no cambia de marca,<br />no arriesga vestir un color nuevo y no le habla a quien no conoce.<br /><br /><br />Muere lentamente quien hace de la televisión su gurú.<br /><br />Muere lentamente quien evita una pasión,<br />quien prefiere el negro sobre blanco y los puntos sobre las "íes"<br />a un remolino de emociones,<br />justamente las que rescatan el brillo de los ojos,<br />sonrisas de los bostezos,<br />corazones a los tropiezos y sentimientos.<br /><br />Muere lentamente quien no voltea la mesa cuando está infeliz en el trabajo,<br />quien no arriesga lo cierto por lo incierto para ir detrás de un sueño,<br />quien no se permite por lo menos una vez en la vida, huir de los consejos sensatos.<br /><br />Muere lentamente quien no viaja,<br />quien no lee,<br />quien no oye música,<br />quien no encuentra gracia en sí mismo.<br /><br />Muere lentamente quien destruye su amor propio,<br />quien no se deja ayudar.<br /><br />Muere lentamente,<br />quien pasa los días quejándose de su mala suerte<br />o de la lluvia incesante.<br /><br />Muere lentamente,<br />quien abandona un proyecto antes de iniciarlo,<br />no preguntando de un asunto que desconoce<br />o no respondiendo cuando le indagan sobre algo que sabe.<br /><br />Evitemos la muerte en suaves cuotas,<br />recordando siempre que estar vivo exige un esfuerzo mucho mayor<br />que el simple hecho de respirar.<br /><br />Solamente la ardiente paciencia<br />hará que conquistemos una espléndida felicidad.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-730693270868668675?l=dimitrelim.blogspot.com' alt='' /></div>www.dimitrelim.grhttp://www.blogger.com/profile/06078983048135137136noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4220789477884575129.post-85543230036067847162009-01-31T21:15:00.002+02:002009-01-31T21:17:20.855+02:00<p></p><p>Το κακό με το κινηματογράφο είναι ότι όλο το σενάριο ξετυλίγεται μέσα σε δύο ώρες. Στη ζωή τα πράγματα είναι λίγο διαφορετικά. Οι δύο ώρες ταινίας αντιστοιχούν σε 5 μήνες ίσως και 2 χρόνια... γι' αυτό υπομονή!</p><p>Καιρός είναι θα περάσει... χιχι</p><p></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-8554323003606784716?l=dimitrelim.blogspot.com' alt='' /></div>www.dimitrelim.grhttp://www.blogger.com/profile/06078983048135137136noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4220789477884575129.post-44594900440900983332009-01-27T07:29:00.001+02:002009-01-27T07:30:41.814+02:00<p></p><p><a href="http://dpaspala.blogspot.com/2009/01/blog-post_26.html">http://dpaspala.blogspot.com/2009/01/blog-post_26.html</a></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-4459490044090098333?l=dimitrelim.blogspot.com' alt='' /></div>www.dimitrelim.grhttp://www.blogger.com/profile/06078983048135137136noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4220789477884575129.post-33868774611821332892009-01-25T00:54:00.001+02:002009-01-25T00:55:58.594+02:00I do not wish [women] to have power over men; but over themselves.<br /><p align="right">- Mary Wollstonecraft<br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-3386877461182133289?l=dimitrelim.blogspot.com' alt='' /></div>www.dimitrelim.grhttp://www.blogger.com/profile/06078983048135137136noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4220789477884575129.post-27154935886885058782009-01-25T00:42:00.003+02:002009-01-25T00:45:44.524+02:00<div align="left"><br />I'm out here a thousand miles from my home,<br />Walkin' a road other men have gone down.<br />I'm seein' your world of people and things,<br />Your paupers and peasants and princes and kings.<br /><br />I'm a-leaving' tomorrow, but I could leave today,<br />Somewhere down the road someday.<br />The very last thing that I'd want to do<br />Is to say I've been hittin' some hard travelin' too.<br /></div><div align="left"></div><div align="right">-Bob Dylan, Song to Woody<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-2715493588688505878?l=dimitrelim.blogspot.com' alt='' /></div>www.dimitrelim.grhttp://www.blogger.com/profile/06078983048135137136noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4220789477884575129.post-79293141092446483472009-01-25T00:24:00.000+02:002009-01-25T00:26:36.339+02:00<p align="center"><span style="font-size:100%;"></span></p><p align="center"><span style="font-size:100%;">Δεν έχει η αγάπη σύνορα, δεν τηνε πιάνει νόμος<br /></span>όπου περάσει και διαβεί είν' ανοιχτός ο δρόμος.<br /><br />Φαντάστηκα πως μ' αγαπάς κι ένιωσα πως υπάρχω<br />σκέψου, για να 'μαστε μαζί, τι ευτυχία θα 'χω.<br /><br />Στον έρωντά σου κοπελιά δεν έχει ο πόνος άκρη<br />κι έκαμε ρυακοφάγωμα στο μάγουλο το δάκρυ.<br /><br />Ανάθεμα στη λογική που δε μου επιτρέπει<br />και μου φωνιάζει μια ζωή, όχι, γιατί δεν πρέπει.<br /><br />Δύναμη θέλει ν' αγαπάς, πράμα που εσύ δεν έχεις<br />γι' αυτό στα πάθη του σεβντά μη μπεις, για' δεν αντέχεις.<br /><br />Δεν έχω όνειρα πολλά, ένα 'ναι, μα μεγάλο<br />τσ' αγάπης μας κι ανέ χαθεί, δε ξανακάνω άλλο.<br /><br />Έφυγες, μα του χωρισμού τα δάκρυα, δεν είδες<br />για να κρατήσω δροσερές, του γυρισμού τσ' ελπίδες.<br /><br />Πληγή π' ανοίγει ο χωρισμός, δεν τηνε κλειούνε οι χρόνοι<br />γιατί πατούνε οι θύμησες απάνω και ματώνει.<br /><br />Ώρα που ο ήλιος την αυγή την πρώτη αχτίνα βγάνει<br />η σκέψη σου ποδαρικό έρχεται να μου κάνει.<br /><br />Θε μου και δώσ' τση όνειρα, μα να' ναι μπερδεμένα<br />και να 'ναι αιτία να ξυπνά, με μάθια δακρυσμένα.<br /><br />Αφού τση νύχτας τ' όνειρο με την αυγή δε σμίγει<br />ότι χαρά κι ανέ κρατώ στα χέρια, θα μου φύγει.<br /><br />Πάντα θλιμμένη χαραυγή για 'μένα ξημερώνει<br />γιατί την ώρα που ξυπνώ, κάθε χαρά τελειώνει.<br /><br />Πρόβλημα ανεξήγητο είν' ο παντέρμος χρόνος<br />ανέ περάσει, καταλεί κι ανέ σταθεί, 'ναι πόνος.<br /><br />Κερί ν' ανάψω, δε μπορώ, γιατί θαρρώ πως μοιάζει<br />με δάκρυα των αμαθιώ, κάθε φορά που στάζει.<br /><br />Κλαίω, μα δάκρυ δε θωρώ, είναι που δεν τ' αφήνει<br />ο πόνος μου, γιατί διψά και πριν να βγει, το πίνει.<br /><br />Το φως τσ' ελπίδας μου θωρώ και τρεμοσβήνει πάλι<br />μη δυναμώνεις άνεμε, γιατί δεν έχω άλλη.<br /><br />Έσβησ' αέρας το κερί που κράτουνα στη χέρα<br />κι είναι για 'μένα η ζωή σκότιδι, νύχτα μέρα.<br /><br />Μην κλαις αυτούς που έχουνε όνειρα σκοτωμένα<br />άλλους να κλαις, που τα 'χουνε αζωντανά θαμμένα.<br /><br />Μοίρα, δε μου 'πεψες καλά, μόνο τσι συμφορές σου<br />μα διακονιάρη στσι χαρές, δε θα με ιδείς ποτέ σου.<br /><br />Πουλί, σε τάφο μερακλή μην πας να κελαηδήσεις<br />γιατί γλυκές αθιβολές πολλές, θα του ξυπνήσεις.<br /><br />Αγάπη μόνο έδιδα αυτού του ψεύτη κόσμου<br />κι η πλερωμή μου ήτανε: αν έχεις κι άλλη, δώσ' μου.<br /><br />Ο κόσμος π' ονειρεύτηκα, μόνο τσ' αυγής ταιριάζει<br />γι' αυτό 'χω και την πεθυμιά, σαν φεύγω, να χαράζει.<br /><br /></p><p align="right">- Γιώργης Σταυρακάκης (Μιχαλόμπας)<br />Από το βιβλίο "Θλιμμένη Χαραυγή" - Εκδόσεις Σείστρον<br /><br /><br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-7929314109244648347?l=dimitrelim.blogspot.com' alt='' /></div>www.dimitrelim.grhttp://www.blogger.com/profile/06078983048135137136noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4220789477884575129.post-17673805610698851662009-01-21T22:19:00.001+02:002009-01-21T22:19:59.226+02:00<p>Ένα παραμύθι για μικρούς και μεγάλους...</p><p align="justify">'Μια φορά κι έναν καιρό, υπήρχε ένα νησί στο οποίο ζούσαν όλα τα συναισθήματα. Εκεί, ανάμεσα στα υπόλοιπα, ζούσαν και η Ευτυχία, η Λύπη, η Γνώση, η Αγάπη...Μια μέρα έμαθαν ότι το νησί τους θα βούλιαζε και έτσι όλοι επισκεύασαν τις βάρκες τους και άρχισαν να φεύγουν. Η Αγάπη ήταν η μόνη που έμεινε πίσω. Ήθελε να αντέξει μέχρι την τελευταία στιγμή. Όταν το νησί άρχισε να βυθίζεται, η Αγάπη άρχισε να ζητάει βοήθεια. Βλέπει τον Πλούτο που περνούσε με μια λαμπερή θαλαμηγό. Η Αγάπη τον ρωτάει:-'Πλούτε, μπορείς να με πάρεις μαζί σου;'-'Όχι, δεν μπορώ' απάντησε ο Πλούτος. 'Έχω ασήμι και χρυσάφι στο σκάφος μου και δεν υπάρχει χώρος για σένα'. Η Αγάπη τότε αποφάσισε να ζητήσει βοήθεια από την Αλαζονεία που επίσης περνούσε από μπροστά της σε ένα πανέμορφο σκάφος.-'Σε παρακαλώ, βοήθησέ με' είπε η Αγάπη.-'Δεν μπορώ να σε βοηθήσω, Αγάπη.. Είσαι μούσκεμα και θα μου χαλάσεις το όμορφο σκάφος μου' της απάντησε η Αλαζονεία. H Λύπη ήταν πιο πέρα και έτσι η Αγάπη αποφάσισε να ζητήσει από αυτή βοήθεια.-'Λύπη, άφησέ με να έρθω μαζί σου'.-'Ω Αγάπη, είμαι τόσο λυπημένη που θέλω να μείνω μόνη μου' είπε η Λύπη. Η Ευτυχία πέρασε μπροστά από την Αγάπη αλλά και αυτή δεν της έδωσε σημασία. Ήταν τόσο ευτυχισμένη, που ούτε καν άκουσε την Αγάπη να ζητά βοήθεια. Ξαφνικά ακούστηκε μια φωνή:-'Αγάπη, έλα προς τα εδώ! Θα σε πάρω εγώ μαζί μου!'Ήταν ένας πολύ ηλικιωμένος κύριος που η Αγάπη δεν γνώριζε, αλλά ήταν γεμάτη από τέτοια ευγνωμοσύνη, που ξέχασε να ρωτήσει το όνομά του. Όταν έφτασαν στη στεριά, ο κύριος έφυγε και πήγε στο δρόμο του. Η Αγάπη, γνωρίζοντας πόσα χρωστούσε στον κύριο που τη βοήθησε, ρώτησε τη Γνώση:-'Γνώση, ποιος με βοήθησε';-'Ο Χρόνος' της απάντησε η Γνώση.-'Ο Χρόνος;' ρώτησε η Αγάπη. 'Γιατί με βοήθησε ο Χρόνος;' Τότε η Γνώση χαμογέλασε και με βαθιά σοφία της είπε: 'Μόνο ο Χρόνος μπορεί να καταλάβει πόσο μεγάλη σημασία έχει η Αγάπη'.<br /></p><div align="right">Μάνος Χατζιδάκις - 'Το Νησί'<br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-1767380561069885166?l=dimitrelim.blogspot.com' alt='' /></div>www.dimitrelim.grhttp://www.blogger.com/profile/06078983048135137136noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4220789477884575129.post-37068978833176924202009-01-18T21:46:00.002+02:002009-01-18T21:47:19.871+02:00<p><span style="color:#ffffff;">*</span></p><p>ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΝΑ ΚΟΡΟΙΔΕΨΕΙ ΠΟΛΛΟΥΣ ΓΙΑ ΛΙΓΟ , ΛΙΓΟΥΣ ΓΙΑ ΠΟΛΥ ΑΛΛΑ ΠΟΤΕ ΟΛΟΥΣ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ....</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-3706897883317692420?l=dimitrelim.blogspot.com' alt='' /></div>www.dimitrelim.grhttp://www.blogger.com/profile/06078983048135137136noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4220789477884575129.post-56435737343432489642009-01-13T16:21:00.002+02:002009-01-18T21:47:08.287+02:00<p></p><p>Η αλήθεια ενυπάρχει στην αγάπη... Η αγάπη δεν υπάρχει όμως χωρίς αλήθεια...</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-5643573734343248964?l=dimitrelim.blogspot.com' alt='' /></div>www.dimitrelim.grhttp://www.blogger.com/profile/06078983048135137136noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4220789477884575129.post-24161749590433725772009-01-10T10:42:00.001+02:002009-01-18T21:47:35.254+02:00<p align="center"><span style="color:#ffffff;">*</span></p><p align="center">Happiness Isn't Real Unless It Is Shared...</p><p align="right">-Christopher McCandless </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-2416174959043372577?l=dimitrelim.blogspot.com' alt='' /></div>www.dimitrelim.grhttp://www.blogger.com/profile/06078983048135137136noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4220789477884575129.post-64822019895482656982009-01-07T01:02:00.000+02:002009-01-07T01:03:05.375+02:00<div align="justify"><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="justify">Ζούμε σε έναν βαρετό κόσμο... βαλτωμένο... γεμάτο πλήξη, ρουτίνα, καθημερινότητα... Πριν ξυπνήσουμε ένα πρωί και είμαστε ήδη ηλικιωμένοι στη ψυχή και όχι στο σώμα... ίσως είναι ο καιρός να κάνουμε όλοι μας μια επανάσταση μέσα μας... Αλλάξτε συνήθειες, βγείτε απο το πρόγραμμα της ζωής σας, πάρτε τα ρίσκα σας, κάντε κάτι ωραίο για τον εαυτό σας και μετά κάντε κάτι ωραίο για τον άνθρωπό σας, κάντε κάτι αυθόρμητο, κάντε μια τρέλλα, κάντε ένα όνειρο μικρό και μετά πραγματοποιήστε το, δώστε ρυθμό στη ζωή σας. Το σύμπαν πάλλεται, το ίδιο οι καρδιές μας. Γιατί η ζωή μας να διαφέρει σε αυτό;</div><div align="justify"><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="justify"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-6482201989548265698?l=dimitrelim.blogspot.com' alt='' /></div>www.dimitrelim.grhttp://www.blogger.com/profile/06078983048135137136noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4220789477884575129.post-4736771487432005932008-12-25T22:08:00.002+02:002008-12-25T22:12:58.652+02:00<p><span style="font-size:100%;"></span></p><p><span style="font-size:100%;">Looking out the door </span><span style="font-size:100%;">I see the rain fall upon the funeral mournersParading in a wake of sad relations <br />As their shoes fill up with water<br /></span></p><span style="font-size:100%;">Maybe I'm too young<br />To keep good love from going wrong<br />But tonight, you're on my mind so<br />You never know<br /><br />Broken down and hungry for your love <br />With no way to feed it<br />Where are you tonight? <br />Child, you know how much I need it.<br />Too young to hold on <br />And too old to just break free and run <br /><br />Sometimes a man gets carried away,<br />When he feels like he should be having his fun<br />Much too blind to see the damage he's done<br />Sometimes a man must awake to find that, really,<br />He has no-one...<br /><br />So I'll wait for you... And I'll burn <br />Will I ever see your sweet return?<br />Oh, will I ever learn?<br />Oh, Lover, you should've come over<br />Cause it's not too late.<br /><br />Lonely is the room the bed is made<br />The open window lets the rain in<br />Burning in the corner is the only one <br />Who dreams he had you with him <br />My body turns and yearns for a sleep<br />That won't ever come<br />It's never over,<br />My kingdom for a kiss upon her shoulder<br />It's never over,<br />all my riches for her smiles when I slept so soft against her...<br />It's never over,<br />All my blood for the sweetness of her laughter...<br />It's never over,<br />She's a tear that hangs inside my soul forever...<br /><br />But maybe I'm just too young to keep good love<br />From going wrong <br />Oh... lover you should've come over...<br /><br />Yes, and I feel too young to hold on <br />I'm much too old to break free and run<br />Too deaf, dumb, and blind<br />To see the damage I've done<br />Sweet lover, you should've come over<br />Oh, love, well I'll wait for you<br />Lover, you should've come over<br />'Cause it's not too late.</span><br /><p align="right">- Jeff Buckley</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-473677148743200593?l=dimitrelim.blogspot.com' alt='' /></div>www.dimitrelim.grhttp://www.blogger.com/profile/06078983048135137136noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4220789477884575129.post-62351348687876447062008-12-16T07:33:00.000+02:002008-12-16T07:34:29.300+02:00<p align="center"><span style="color:#ffffff;">*</span><br />Be it no concern<br />Point of no return<br />Go foward in reverse<br /><br />This I will recall<br />Everytime I fall<br /><br />Ahh-oohhh<br />Setting forth in the universe<br /><br />Ahh-oohhh<br />Setting forth in the universe<br /><br />Out here, realigned<br />A planet out of sight<br /><br />Nature drunk and high<br />Ahh-oohhh<br /><br />Comes the morning<br />When I can feel<br />That there's nothing left to be concealed<br />Moving on a scene surreal<br />No, my heart will never<br />Will never be far from here<br /><br />Sure as I am breathing<br />Sure as I'm sad<br />I'll keep this wisdom in my flesh<br />I leave here believing more than I had<br />And there's a reason I'll be<br />A reason I'll be back<br /><br />As I walk<br />The Hemisphere<br />Got my wish<br />To up and disappear<br /><br />I been wounded<br />I been healed<br />Now for landing I been<br />Landing I been cleared<br /><br />Sure as I'm leaving<br />Sure as I'm sad<br />I'll keep this wisdom<br />In my flesh<br /><br />I leave here believing<br />More than I had<br />This Love has got<br />No Ceiling<br /><br />Take Leave<br />the conscious mind<br />Found myself<br />to be so inclined<br /><br />Why sleep<br />in discontent?<br />Oh the price<br />of companionship<br /><br />My shadow runs with me<br />underneath the Big Wide Sun<br />My shadow comes with me<br />as we leave it all<br />we leave it all Far Behind<br /><br />Empty pockets will<br />Allow a greater<br />Sense of wealth<br /><br />Why contain yourself<br />Like any other<br />Book on the shelf<br /><br />My shadow lays with me<br />underneath the Big Wide Sun<br />My shadow stays with me<br />as we leave it all<br />we leave it all Far Behind<br /><br />Subtle voices in the wind,<br />Hear the truth they're telling<br />A world begins where the road ends<br />Watch me leave it all behind<br /><br />Far Behind<br /><br />Far Behind<br /><br />Such is the way of the world<br />You can never know<br />Just where to put all your faith<br />And how will it grow<br /><br />Gonna rise up<br />Burning black holes in dark memories<br />Gonna rise up<br />Turning mistakes into gold<br /><br />Such is the passage of time<br />Too fast to fold<br />Suddenly swallowed by signs<br />Low and behold<br /><br />Gonna rise up<br />Find my direction magnetically<br />Gonna rise up<br />Throw down my ace in the hole<br /><br />Have no fear<br />For when I'm alone<br />I'll be better off than I was before<br /><br />I've got this light<br />I'll be around to grow<br />Who I was before<br />I cannot recall<br /><br />Long nights allow me to feel...<br />I'm falling...I am falling<br />The lights go out<br />Let me feel<br />I'm falling<br />I am falling safely to the ground<br />Ah...<br /><br />I'll take this soul that's inside me now<br />Like a brand new friend<br />I'll forever know<br /><br />I've got this light<br />And the will to show<br />I will always be better than before<br /><br />Long nights allow me to feel...<br />I'm falling...I am falling<br />The lights go out<br />Let me feel<br />I'm falling<br />I am falling safely to the ground<br /><br />When I walk beside her<br />i am the better man<br />when I look to leave her<br />I always stagger back again<br />once I built an ivory tower<br />so I could worship from above<br />and when I climbed down to be set free<br />she took me in again<br /><br />there's a big<br />a big hard sun<br />beaten on the big people<br />in the big hard world<br /><br />when she comes to greet me<br />she is mercy at my feet<br />when I see her pin her charm<br />she just throws it back again<br />once I sought an early grave<br />to find a better land<br />she just smiled and laughed at me<br />and took her blues back again<br /><br />there's a big<br />a big hard sun<br />beaten on the big people<br />in the big hard world<br /><br />there's a big<br />a big hard sun<br />beaten on the big people<br />in the big hard world<br /><br />when I go to cross that river<br />she is comfort by my side<br />when I try to understand<br />she just opens up her eyes<br /><br />there's a big<br />a big hard sun<br />beaten on the big people<br />in the big hard world<br /><br />once I stood to lose her<br />when I saw what I had done<br />bound down and flew away the hours<br />of her garden and her sun<br />so I tried to warn her<br />i'll turn to see her weep<br />40 days and 40 nights<br />and it's still coming down on me<br /><br />there's a big<br />a big hard sun<br />beaten on the big people<br />in the big hard world<br /><br />there's a big<br />a big hard sun<br />beaten on the big people<br />in the big hard world<br /><br />there's a big<br />a big hard sun<br />beaten on the big people<br />in the big hard world<br /><br />there's a big<br />a big hard sun<br />beaten on the big people<br />in the big hard world<br /><br />I won't be the last<br />I won't be the first<br />Find a way to where the sky meets the earth<br />It's all right and all wrong<br />For me it begins at the end of the road<br />We come and go...<br /><br />hmmm ooh hooo hooo<br /><br />It's a mistery to me<br />we have a greed<br />with which we have agreed<br /><br />You think you have to want<br />more than you need<br />until you have it all you won't be free<br /><br />society, you're a crazy breed<br />I hope you're not lonely without me<br /><br />When you want more than you have<br />you think you need<br />and when you think more than you want<br />your thoughts begin to bleed<br /><br />I think I need to find a bigger place<br />'cos when you have more than you think<br />you need more space<br /><br />society, you're a crazy breed<br />I hope you're not lonely without me<br />society, crazy and deep<br />I hope you're not lonely without me<br /><br />there's those thinking more or less less is more<br />but if less is more how you're keeping score?<br />Means for every point you make<br />your level drops<br />kinda like its starting from the top<br />you can't do that...<br /><br />society, you're a crazy breed<br />I hope you're not lonely without me<br />society, crazy and deep<br />I hope you're not lonely without me<br /><br />society, have mercy on me<br />I hope you're not angry if I disagree<br />society, crazy and deep<br />I hope you're not lonely without me<br /><br />On bended knee is no way to be free<br />lifting up an empty cup I ask silently<br />that all my destinations will accept the one that's me<br />so I can breath<br /><br />Circles they grow and they swallow people whole<br />half their lives they say goodnight to wive's they'll never know<br />got a mind full of questions and a teacher in my soul<br />so it goes...<br /><br />Don't come closer or I'll have to go<br />Holding me like gravity are places that pull<br />If ever there was someone to keep me at home<br />It would be you...<br /><br />Everyone I come across in cages they bought<br />they think of me and my wandering<br />but I'm never what they thought<br />got my indignation but I'm pure in all my thoughts<br />I'm alive...<br /><br />Wind in my hair, I feel part of everywhere<br />underneath my being is a road that disappeared<br />late at night I hear the trees<br />they're singing with the dead<br />overhead...<br /><br />Leave it to me as I find a way to be<br />consider me a satelite for ever orbiting<br />I knew all the rules but the rules did not know me<br />guaranteed...<br /><span style="color:#ffffff;">*</span></p><p align="right">- Eddie Vedder<br /><br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-6235134868787644706?l=dimitrelim.blogspot.com' alt='' /></div>www.dimitrelim.grhttp://www.blogger.com/profile/06078983048135137136noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4220789477884575129.post-24530036203998943752008-12-13T22:09:00.001+02:002008-12-14T10:38:38.976+02:00<span style="color:#ffffff;">*</span><br /><div align="justify">Ο πληθυσμός υποφέρει από τον φόβο για αλλαγή. Καθώς η κατάστασή τους θεωρεί αληθινή την στατική ταυτότητα και η αμφισβήτηση των πιστεύω κάποιου συνήθως έχει ως αποτέλεσμα την προσβολή και τον φόβο. Γιατί το να κάνεις λάθος, έχει λανθασμένα συσχετισθεί με την αποτυχία. Ενώ το να αποδεικνύεσαι λάθος θα έπρεπε να πανηγυρίζεται. Γιατί ανεβάζει τον καθένα σε ένα νέο επίπεδο κατανόησης, επεκτείνοντας την αντίληψη. Το γεγονός είναι, πως δεν υπάρχει έξυπνος άνθρωπος καθώς είναι ζήτημα χρόνου προτού οι ιδέες τους, ξεπεραστούν, αλλάξουν ή εξαλειφθούν.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-2453003620399894375?l=dimitrelim.blogspot.com' alt='' /></div>www.dimitrelim.grhttp://www.blogger.com/profile/06078983048135137136noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4220789477884575129.post-42686896422865892212008-12-13T22:05:00.002+02:002008-12-14T10:39:27.946+02:00<div align="justify"><span style="font-family:georgia;font-size:85%;color:#ffffff;">*</span></div><div align="justify"><span style="font-family:georgia;font-size:85%;">Η παλιά επίκληση στον φυλετικό, σεξιστικό, θρησκευτικό σωβινισμό στην άμεση εθνικιστική θέρμη έχει αρχίσει να μην αποδίδει. To ποιός είμαι, αν είμαι καλός ή κακός επιτυχημένος ή όχι. Όλα τα έμαθα στο δρόμο. Είναι μόνο μια βόλτα, και μπορούμε να την αλλάξουμε οποιαδήποτε στιγμή. Μια απλή επιλογή χωρίς κόπο, δουλειά χωρίς αποταμίευση χρημάτων.. Κατάλαβα πως είχα λάθος στόχο Ο στόχος ήταν να ανακαλύψω ποιός πραγματικά ήμουν Βλέπουμε, πόσο πολύ σημαντικό είναι να φέρουμε στο ανθρώπινο μυαλό την ριζοσπαστική επανάσταση Η κρίση... είναι μια κρίση της συνείδησης Μια κρίση, που δεν μπορεί άλλο πια, να δεχτεί τα παλιά πρότυπα, τις παλιές δομές, τις αρχαίες παραδόσεις. Και, αναλογιζόμενοι τι είναι ο κόσμος σήμερα, με όλη την δυστυχία, τις συγκρούσεις, την καταστροφική βαρβαρότητα, την επιθετικότητα, και πάει λέγοντας... Ο άνθρωπος... είναι ακόμη όπως ήταν. Είναι ακόμη βάρβαρος, βίαιος, επιθετικός, κτητικός, ανταγωνιστικός. Και δημιούργησε μια κοινωνία πάνω σε αυτές τις γραμμές. Δεν είναι μέτρο υγείας το να είσαι καλοβολεμένος σε μια εμφανώς άρρωστη κοινωνία. - J. Krishnamurti Η κοινωνία σήμερα, αποτελείται από μια σειρά θεσμών. Από τους πολιτικούς θεσμούς, τους νομικούς θεσμούς, τους θρησκευτικούς θεσμούς, σε θεσμούς κοινωνικών τάξεων, οικογενειακών αξιών, και επαγγελματικών ειδικεύσεων. Είναι εμφανής η βαθιά επιρροή που έχουν αυτές οι παραδοσιακές δομές στην διαμόρφωση της αντίληψης και της προοπτικής μας. Όμως απ' όλες τις κοινωνικές δομές στις οποίες γεννιόμαστε κατευθυνόμαστε και συντηρούμαστε... δεν υπάρχει άλλο σύστημα που να δεχόμαστε τόσο δεδομένο και δυσνόητο, όσο το οικονομικό σύστημα. Χρησιμοποιώντας θρησκευτικές αναλογίες, το εδραιωμένο νομισματικό σύστημα υπάρχει ως μια από τις πιο αδιαμφισβήτητες μορφές πίστης που υπάρχουν. Το πως το χρήμα δημιουργείται, με ποιές πολιτικές ελέγχεται και το πως πραγματικά επηρεάζει την κοινωνία, είναι μικρού ενδιαφέροντος για την συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου. Σ' ένα κόσμο όπου το 1% του πληθυσμού κατέχει το 40% του πλούτου, σ' ένα κόσμο όπου 34.000 παιδιά πεθαίνουν κάθε μέρα από την φτώχεια και τις αποτρέψιμες ασθένειες και όπου το 50% του κόσμου ζει με λιγότερα από 2 δολάρια τη μέρα... Ένα είναι ξεκάθαρο. Κάτι είναι πολύ λάθος. Και είτε το γνωρίζουμε είτε όχι, ο τροφοδότης όλων των καθιερωμένων θεσμών και συνεπώς της ίδιας της κοινωνίας, είναι το χρήμα. Άρα, η κατανόηση αυτού του θεσμού της νομισματικής πολιτικής είναι απαραίτητη για να καταλάβουμε γιατί οι ζωές μας είναι όπως είναι. Δυστυχώς, τα οικονομικά συχνά αντιμετωπίζονται με σύγχυση και βαρεμάρα. Ατελείωτη οικονομική φρασεολογία μαζί με τρομακτικά μαθηματικά γρήγορα αποτρέπουν τους ανθρώπους από το να προσπαθήσουν να καταλάβουν. Παρόλα αυτά, το γεγονός είναι: Η περιπλοκότητα που σχετίζεται με το οικονομικό σύστημα, είναι μια μάσκα. Προορισμένη να αποκρύψει μια από τις πιο παραλυτικές κοινωνικές δομές που έχει ποτέ υπομείνει η ανθρωπότητα. Κανείς δεν είναι πιο απελπιστικά υπόδουλος από αυτούς που λανθασμένα πιστεύουν πως είναι ελεύθεροι. Γιόχαν Βόλφγκανγκ Γκαίτε 1749-1832 Αρκετά χρόνια πριν, η κεντρική τράπεζα των ΗΠΑ, το ομοσπονδιακό αποθεματικό έφτιαξε ένα έγγραφο με τον τίτλο "Σύγχρονη Νομισματική Μηχανική" Το έγγραφο ανέλυε την θεσμική πρακτική της δημιουργίας χρήματος όπως αξιοποιείται από το ομοσπονδιακό αποθεματικό και το παγκόσμιο δίκτυο συνεργαζομένων τραπεζών. Στην εισαγωγή, το έγγραφο δηλώνει τον σκοπό του. "Ο σκοπός του εγχειριδίου είναι να περιγράψει την βασική διαδικασία δημιουργίας χρήματος σε ένα κλασματικό αποθεματικό τραπεζικό σύστημα." Μετά συνεχίζει περιγράφοντας την κλασματική αποθεματική διαδικασία με διάφορες τραπεζικές ορολογίες. Η μετάφραση του οποίου είναι κάπως έτσι... Η κυβέρνηση των ΗΠΑ αποφασίζει πως χρειάζεται κάποια χρήματα, έτσι καλεί το ομοσπονδιακό αποθεματικό και ζητάει, ας πούμε, 10 δις δολάρια. Η ομοσπονδία ανταποκρίνεται λέγοντας "βεβαίως, θα αγοράσουμε από εσάς 10 δις σε κυβερνητικά ομόλογα." Έτσι η κυβέρνηση παίρνει ορισμένα κομμάτια χαρτί ζωγραφισμένα με μερικά επίσημα σχέδια πάνω τους που τα αποκαλεί "ομόλογα δημοσίου". Μετά δίνουν μια αξία στα ομόλογα σύνολο 10 δισεκατομμυρίων δολαρίων και τα στέλνουν στην τράπεζα αποθεματικού. Με τη σειρά τους, οι άνθρωποι της τράπεζας παίρνουν ένα μάτσο εντυπωσιακά χαρτιά μόνο που αυτή την φορά τα αποκαλούν "ομοσπονδιακά τραπεζογραμμάτια". Και επίσης δίνουν μια αξία 10 δις στο σύνολο. Η τράπεζα παίρνει τα χαρτονομίσματα και τα ανταλλάσει με τα ομόλογα. Με το που ολοκληρωθεί η συναλλαγή, η κυβέρνηση παίρνει τα 10 δις σε ομοσπονδιακά χαρτονομίσματα και τα καταθέτει σε ένα τραπεζικό λογαριασμό. Και, με το που καταθέτονται τα χαρτονομίσματα γίνονται επίσημο νόμισμα. Προσθέτοντας 10 δις στο απόθεμα των ΗΠΑ. Και αυτό ήταν, 10 δισεκατομμύρια νέου χρήματος έχουν δημιουργηθεί. Φυσικά, αυτό το παράδειγμα είναι μια γενίκευση. Γιατί στην πραγματικότητα, η συναλλαγή θα γινόταν ηλεκτρονικά. Χωρίς να χρησιμοποιηθεί καθόλου χαρτί. Στην πραγματικότητα, μόνο το 3% του αποθεματικού των ΗΠΑ υφίσταται. Το άλλο 97% ουσιαστικά υπάρχει στους υπολογιστές και μόνο. Τώρα, τα κυβερνητικά ομόλογα είναι σχεδιασμένα να είναι όργανα χρέους. Και όταν η τράπεζα αποκτά αυτά τα ομόλογα με χρήμα ουσιαστικά δημιουργημένο από αέρα κοπανιστό, η κυβέρνηση υπόσχεται ουσιαστικά να ξεπληρώσει αυτά τα χρήματα στην τράπεζα αποθεματικού. Με άλλα λόγια, τα χρήματα δημιουργήθηκαν από χρέος. Αυτό ο παράδοξος τρόπος του πως τα χρήματα ή αξία μπορούν να δημιουργηθούν από το χρέος ή από την υποχρέωση, θα γίνει πιο ξεκάθαρος όσο θα εμβαθύνουμε σε αυτή την πρακτική. Λοιπόν, η συναλλαγή έγινε και τώρα 10 δις κάθονται σ' έναν τραπεζικό λογαριασμό. Εδώ είναι που γίνεται πραγματικά ενδιαφέρον. Γιατί, βασισμένοι στην κλασματική αποθεματική πρακτική αυτή η κατάθεση των 10 δισεκατομμυρίων αμέσως γίνεται μέρος του αποθεματικού της τράπεζας. Όπως γίνεται με όλες τις καταθέσεις. Και σύμφωνα με τις προϋποθέσεις του αποθεματικού όπως αναφέρονται στο "Σύγχρονη Νομισματική Μηχανική" : "Μια τράπεζα πρέπει να διατηρεί νόμιμο αποθεματικό ίσο με θεσπισμένο ποσοστό επί των καταθέσεων της". Και μετά το προσδιορίζει λέγοντας: "Υπό το παρών κανονισμό, οι αποθεματικές προϋποθέσεις για τους περισσότερους καταθετικούς λογαριασμούς είναι 10%". Αυτό σημαίνει πως για μια κατάθεση 10 δισεκατομμυρίων δολαρίων το 10%, ή το 1 δισεκατομμύριο κρατείται ως υποχρέωση τήρησης ελάχιστου αποθεματικού. Ενώ τα υπόλοιπα 9 δις θεωρούνται υπέρμετρο αποθεματικό και μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως η βάση για καινούρια δάνεια. Τώρα, είναι λογικό να υποθέσουμε πως αυτά τα 9 δισεκατομμύρια προέρχονται από την υπάρχουσα κατάθεση των 10 δισεκατομμυρίων. Όμως, δεν είναι έτσι τα πράγματα. Αυτό που πραγματικά συμβαίνει είναι πως τα 9 δισεκατομμύρια απλά δημιουργηθήκαν από το τίποτα πάνω στην υπάρχουσα κατάθεση των 10 δισεκατομμυρίων. Έτσι διευρύνεται το απόθεμα χρημάτων. Όπως αναφέρει το "Σύγχρονη Νομισματική Μηχανική" "Φυσικά αυτοί (οι τράπεζες) δεν πληρώνουν δάνεια από τα λεφτά που λαμβάνουν ως καταθέσεις. Αν το έκαναν δε θα δημιουργούταν επιπλέον χρήμα. Αυτό που κάνουν όταν δανείζουν είναι να δέχονται υποσχετικές - δανειοληπτικά συμβόλαια - σε αντάλλαγμα με πίστωση - χρήμα - από τους λογαριασμούς των δανειοληπτών. Με άλλα λόγια τα 9 δις μπορούν να δημιουργηθούν από το τίποτα. Απλά επειδή υπάρχει η ζήτηση για ένα τέτοιο δάνειο και γιατί υπάρχει η κατάθεση των 10 δις που ικανοποιεί το ελάχιστο αποθεματικό. Τώρα, ας υποθέσουμε πως κάποιος πάει στη τράπεζα και δανείζεται τα νέα διαθέσιμα 9 δισεκατομμύρια. Πιθανότατα θα πάρει αυτά τα λεφτά και θα τα καταθέσει στη δική του τράπεζα. Τότε η διαδικασία επαναλαμβάνεται. Γιατί αυτή η κατάθεση γίνεται μέρος του αποθεματικού της τράπεζας. Το 10% απομονώνεται και το 90% των 9 δισεκατομμυρίων ή 8.1 δις, είναι τώρα διαθέσιμα ως νέα χρήματα για περισσότερα δάνεια. Και φυσικά αυτά τα 8.1 δις θα δανειστούν και θα επανακατατεθούν δημιουργώντας 7.2 δις μετά 6.5 δις... 5.9 δις... και τα λοιπά... Αυτός ο δανειοληπτικός κύκλος δημιουργίας χρήματος μπορεί να συνεχιστεί επ' άπειρο. Το μέσο μαθηματικό αποτέλεσμα είναι πως 90 δις δολάρια μπορούν να δημιουργηθούν από τα αρχικά 10 δισεκατομμύρια. Με άλλα λόγια: Για κάθε κατάθεση που συμβαίνει στο τραπεζικό σύστημα, περίπου 9 φορές επιπλέον αυτό το ποσό δημιουργείται από το τίποτα. Χρημο-μανείς, ζητήστε από την εξυπηρετική τράπεζα των ΗΠΑ μια δόση ανακουφιστικών άμεσων χρημάτων. Χ-Ρ-Η-Μ-Α σε μορφή βολικών προσωπικών δανείων. Λοιπόν, τώρα που καταλάβαμε πως δημιουργείται το χρήμα από το κλασματικό αποθεματικό τραπεζικό σύστημα μια λογική αλλά απατηλή ερώτηση μπορεί να προκύψει. Τί δίνει αξία σε αυτό το καινούριο χρήμα; Η απάντηση; Το χρήμα που ήδη υπάρχει. Το νέο χρήμα ουσιαστικά κλέβει αξία από το υπάρχον χρηματικό αποθεματικό. Καθώς το συνολικό κεφάλαιο αυξάνεται άσχετα με τη ζήτηση για αγαθά και υπηρεσίες. Και καθώς η προσφορά και η ζήτηση ορίζουν το ισοζύγιο οι τιμές αυξάνονται, υποβαθμίζοντας την αγοραστική αξία του δολαρίου. Αυτό είναι γενικότερα γνωστό ως "πληθωρισμός". Και ο πληθωρισμός είναι ουσιαστικά ένας κρυμμένος φόρος στο λαό. Ποιά είναι η συμβουλή που ακούτε συνήθως; Πληθωρίστε το νόμισμα. Δεν λένε, υποβαθμίστε το νόμισμα δεν λένε υποτιμήστε το νόμισμα δεν λένε, πάρτε από αυτούς που είναι ασφαλείς, λένε μειώστε τα επιτόκια. Η πραγματική παραπλάνηση είναι πως διαστρεβλώνουμε την αξία του χρήματος. Όταν δημιουργούμε χρήμα από το τίποτα, δεν έχουμε καταθέσεις. Και παρόλα αυτά υπάρχει το λεγόμενο "κεφάλαιο". Η ερώτηση μου καταλήγει στο εξής: Πως στο καλό περιμένουμε να λύσουμε τα προβλήματα του πληθωρισμού με αύξηση του αποθεματικού χρημάτων. Δηλαδή με περισσότερο πληθωρισμό. Φυσικά δεν γίνεται. Το κλασματικό αποθεματικό σύστημα της νομισματικής διεύρυνσης είναι εγγενώς πληθωριστικό. Γιατί η επέκταση του αποθεματικού χρημάτων χωρίς να υπάρχει ανάλογη επέκταση αγαθών και υπηρεσιών στην οικονομία πάντα θα υποβαθμίζει το νόμισμα. Πραγματικά, μια γρήγορη ματιά στην ιστορία της αξίας του δολαρίου σε αντίθεση με το απόθεμα χρημάτων αντανακλά αυτό το γεγονός ξεκάθαρα. Η αντίστροφη αναλογία είναι εμφανής. 1 δολάριο του 1913 απαιτεί 21.6 δολάρια του 2007 για να είναι ισάξιο. Αυτό είναι 96% αποτίμηση από τότε που το Ομοσπονδιακό Αποθεματικό δημιουργήθηκε. Τώρα, αν αυτή η πραγματικότητα έμφυτου και συνεχούς πληθωρισμού μοιάζει παράλογη και οικονομικά αυτοκαταστροφική, κρατήστε αυτή την σκέψη. Γιατί ο παραλογισμός είναι μια ερμηνεία σχετικά με το πως το οικονομικό μας σύστημα πραγματικά λειτουργεί. Γιατί στο οικονομικό μας σύστημα, το χρήμα είναι χρέος και το χρέος είναι χρήμα. Εδώ είναι ένα διάγραμμα του αποθεματικού των ΗΠΑ από το 1950 ως το 2006. Και εδώ ένα διάγραμμα του εθνικού χρέους των ΗΠΑ της ίδιας περιόδου Είναι αρκετά ενδιαφέρον που τα διαγράμματα είναι σχεδόν ίδια. Καθώς όσο περισσότερο το χρήμα τόσο μεγάλο και το χρέος. Όσο περισσότερο το χρέος, τόσο περισσότερο το χρήμα. Να το θέσουμε διαφορετικά, κάθε δολάριο στο πορτοφόλι σας το χρωστάει κάποιος σε κάποιον. Θυμηθείτε, ο μόνος τρόπος που μπορεί να υπάρξει το χρήμα είναι από δάνεια. Συνεπώς, αν όλοι στην χώρα μπορούσαν να αποπληρώσουν όλα τα δάνεια μεταξύ τους και η κυβέρνηση, δεν θα υπήρχε ούτε ένα δολάριο σε κυκλοφορία. "Αν δεν υπήρχαν χρέη στο οικονομικό μας σύστημα, δεν θα υπήρχαν χρήματα". Marriner Eccies – Διοικητής Ομοσπονδιακού Αποθεματικού 1941 Την τελευταία φορά στην Αμερικανική ιστορία που το εθνικό χρέος είχε αποπληρωθεί εντελώς ήταν το 1835 όταν ο πρόεδρος Andrew Jackson έκλεισε την κεντρική τράπεζα που προηγούταν του Ομοσπονδιακού Αποθεματικού. Ολόκληρη η πολιτική του Jackson ουσιαστικά επικεντρώθηκε στην δέσμευση του να κλείσει την κεντρική τράπεζα. Δηλώνοντας σε κάποιο σημείο: "Οι τολμηρές προσπάθειες τις παρούσας τράπεζας να ελέγξει την κυβέρνηση δεν είναι τίποτα άλλο παρά τα προεόρτια της μοίρας που περιμένει τους Αμερικανούς όπου θα παραπλανηθούν στην διαιώνιση αυτού του θεσμού ή στην ίδρυση ενός άλλου σαν αυτόν." Δυστυχώς αυτό το μήνυμα δεν κράτησε. Και οι διεθνείς τραπεζίτες επέτυχαν στο να καθιερώσουν μια άλλη κεντρική τράπεζα το 1913, το Ομοσπονδιακό Αποθεματικό. Και για όσο αυτός ο θεσμός υπάρχει το συνεχές χρέος είναι εγγυημένο. Λοιπόν, μέχρι τώρα έχουμε συζητήσει την πραγματικότητα πως το χρήμα δημιουργείται από το χρέος μέσω δανείων. Τα δάνεια βασίζονται στα αποθεματικά των τραπεζών, και τα αποθεματικά πηγάζουν από τις καταθέσεις. Και μέσω του κλασματικού συστήματος οποιαδήποτε κατάθεση μπορεί να δημιουργήσει 9 φορές την αρχική αξία. Συνεπώς, η αποτίμηση του υπάρχοντος αποθεματικού αυξάνει τις τιμές. Και εφόσον όλα αυτά τα χρήματα δημιουργούνται από το χρέος και κυκλοφορούν τυχαία μέσω εμπορικών συνδιαλλαγών οι άνθρωποι αποσπώνται από το αρχικό τους χρέος και δημιουργείται μια ανισσοροπία όπου οι άνθρωποι αναγκάζονται να ανταγωνιστούν για εργασία προκειμένου να τραβήξουν αρκετά χρήματα από το αποθεματικό χρημάτων για να καλύψουν το κόστος διαβίωσης. Όσο δυσλειτουργικό και οπισθοδρομικό όλο αυτό μπορεί να μοιάζει υπάρχει κάτι ακόμα που έχουμε παραλείψει από την εξίσωση. Και είναι αυτό το στοιχείο αυτού του οικοδομήματος που αποκαλύπτει την πραγματικά απατηλή φύση του συστήματος. Η εφαρμογή του τόκου. Όταν η κυβέρνηση δανείζεται χρήματα από την ομοσπονδία ή όταν κάποιος δανείζεται από την τράπεζα, πάντα πρέπει να τα αποπληρώσει με αδρό τόκο. Με άλλα λόγια, κάθε δολάριο που υπάρχει πρέπει τελικά να επιστραφεί στη τράπεζα με τον τόκο πληρωμένο. Όμως, αφού όλα τα λεφτά δανείζονται από την κεντρική τράπεζα και διευρύνονται από τις εμπορικές τράπεζες μέσω δανείων, μόνο αυτό που θα μπορούσε να αναφερθεί ως "κεφάλαιο" δημιουργείται από το χρηματικό αποθεματικό. Λοιπόν, που είναι τα χρήματα να καλύψουν το τόκο που χρεώνεται; Πουθενά. Δεν υπάρχουν. Οι επιπτώσεις όλου αυτού είναι συγκλονιστικές. Γιατί ο όγκος των χρημάτων που χρωστούνται στις τράπεζες πάντα θα ξεπερνά τον όγκο χρημάτων που είναι διαθέσιμα σε κυκλοφορία. Για αυτό ο πληθωρισμός είναι μόνιμος στην οικονομία. Καθώς νέα χρήματα πάντα θα απαιτούνται για να καλύψουν το συνεχές έλλειμμα μέσα στο σύστημα. Που προκαλείται από την ανάγκη να πληρωθεί ο τόκος. Αυτό που επίσης σημαίνει, είναι πως μαθηματικά η αθέτηση πληρωμών και η χρεωκοπία είναι κυριολεκτικά μέρος του συστήματος. Και πάντα θα υπάρχουν άδειες τσέπες που θα παίρνουν το παλούκι. Κάτι ανάλογο είναι το παιχνίδι "μουσικές καρέκλες". Με το που σταματήσει η μουσική κάποιος μένει ξεκρέμαστος. Και αυτό είναι το θέμα. Σταθερά μεταφέρει πραγματικό πλούτο από τους ιδιώτες στις τράπεζες. Γιατί αν δε μπορείτε να πληρώσετε την υποθήκη σας, θα σας πάρουν την ιδιοκτησία σας. Αυτό είναι ιδιαιτέρως εξοργιστικό όταν συνειδητοποιήσετε πως όχι μόνο η αδυναμία αποπληρωμής είναι αναπόφευκτη λόγω της κλασματικής πρακτικής, αλλά επίσης λόγω του γεγονότος πως τα χρήματα που σας δάνεισε η τράπεζα ούτε καν υπήρχαν στην αρχή. Το 1969 υπήρχε μια δίκη στη Μινεσότα ανάμεσα σε κάποιον ονόματι Jerome Daly ο οποίος αμφισβητούσε την κατάσχεση του σπιτιού του από την τράπεζα, η οποία του έδωσε στεγαστικό δάνειο. Το επιχείρημα του ήταν πως το συμβόλαιο απαιτούσε από τις δυο πλευρές δηλαδή αυτόν και τη τράπεζα, να συμβάλουν από ένα νόμιμο περιουσιακό στοιχείο για την συναλλαγή. Με νομικούς όρους αυτό λέγεται "αντίτιμο". - Η βάση ενός συμβολαίου. Ένα συμβόλαιο βασίζεται στην ανταλλαγή ενός είδους αντιτίμου με ένα άλλο. - Ο κος Daly εξήγησε πως τα χρήματα δεν ήταν ιδιοκτησία της τράπεζας καθώς δημιουργηθήκαν από το τίποτα μετά την υπογραφή του συμβολαίου. Θυμάστε τι λέει το "Σύγχρονη Νομισματική Μηχανική" για τα δάνεια; "Αυτό που κάνουν όταν δανείζουν είναι να δέχονται υποσχετικές σε αντάλλαγμα με πίστωση". "Τα αποθεματικά μένουν αμετάβλητα μετά την συναλλαγή του δανείου. Όμως οι πιστωτικοί λογαριασμοί αποτελούν νέες προσθήκες στο συνολικό απόθεμα του τραπεζικού συστήματος". Με άλλα λόγια, τα χρήματα δεν ήρθαν από το υπάρχον ενεργητικό. Η τράπεζα απλά τα εφευρίσκει χωρίς να βάζει τίποτα δικό της. εκτός από την θεωρητική επιβάρυνση για το χαρτί. Καθώς εξελισσόταν η δίκη, ο πρόεδρος της τράπεζας, κος Μόργκαν πήρε το λόγο Και σύμφωνα με το προσωπικό υπόμνημα του προέδρου: "Ανακάλεσα πως ο ενάγων - ο πρόεδρος της τράπεζας – είχε παραδεχτεί πως σε συνεργασία με το ομοσπονδιακό αποθεματικό είχε όντως δημιουργήσει τα χρήματα και την πίστωση στα βιβλία τους με λογιστική εγγραφή. Τα χρήματα και η πίστωση γεννήθηκαν πρώτη φορά όταν τα δημιούργησαν. Ο κος Μόργκαν παραδέχτηκε πως δεν υπήρχε νόμος ή θέσπισμα στις ΗΠΑ που του έδιναν την εξουσία να κάνει κάτι τέτοιο. Πρέπει να υπάρχει νόμιμο αντίτιμο με αντίκρισμα για να ισχύει το συμβόλαιο. Οι ένορκοι αποφάσισαν πως δεν υπήρχε νόμιμο αντίτιμο και εγώ συμφώνησα". Και πρόσθεσε λυρικά "Μόνο ο θεός μπορεί να δημιουργήσει κάτι αξίας από το τίποτα". Kαι με αυτή την αποκάλυψη το δικαστήριο απέρριψε το αίτημα της τράπεζας για κατάσχεση, και ο κος Daly κράτησε το σπίτι του. Οι επιπτώσεις αυτής της απόφασης είναι τεράστιες. Κάθε φορά που δανείζεστε λεφτά από την τράπεζα είτε είναι δάνειο υποθήκης ή χρέωση πιστωτικής κάρτας τα χρήματα που σας δίνουν, όχι μόνο είναι πλαστά αλλά είναι και μια παράτυπη μορφή αντιτίμου. Άρα ακυρώνει την αποπληρωμή του συμβολαίου. Καθώς η τράπεζα ποτέ δεν είχε στην ιδιοκτησία της λεφτά για να ξεκινήσει. Δυστυχώς τέτοιες νομικές αλήθειες αποκρύπτονται και αγνοούνται. Και το παιχνίδι της συνεχόμενης μεταφοράς πλούτου και του συνεχούς χρέους συνεχίζεται. Και αυτό μας φέρνει στην απόλυτη ερώτηση: Γιατί; Κατά τον αμερικανικό εμφύλιο ο πρόεδρος Λίνκολν παρέκαμψε τα δάνεια με υψηλό τόκο των Ευρωπαϊκών τραπεζών και αποφάσισε να κάνει αυτό που υποστήριξαν οι ιδρυτές των ΗΠΑ. Που ήταν η δημιουργία ενός ανεξάρτητου και χωρίς έμφυτο χρέος, νόμισμα. Ονομάστηκε "Greenback". Λίγο μετά από αυτό το μέτρο, ένα εσωτερικό κείμενο κυκλοφόρησε μεταξύ Βρετανικών και Αμερικανικών τραπεζικών συμφερόντων που έλεγε: "Η δουλεία είναι η ιδιωτικοποίηση της εργασίας που φέρνει μαζί της το συμφέρον του δουλευτή, ενώ το ευρωπαϊκό σχέδιο... είναι το κεφάλαιο να ελέγχει την εργασία ελέγχοντας τους μισθούς." Αυτό μπορεί να γίνει ελέγχοντας το χρήμα. Να επιτραπεί το Greenback δε μας κάνει καθώς δε μπορούμε να το ελέγξουμε". Η κλασματική πολιτική που διαπράχθηκε από το ομοσπονδιακό αποθεματικό και που έχει εξαπλωθεί στη συντριπτική πλειοψηφία των τραπεζών του κόσμου, στην ουσία είναι ένα σύστημα σύγχρονης σκλαβιάς. Σκεφτείτε το, το χρήμα δημιουργείται από το χρέος. Τί κάνουν οι άνθρωποι όταν χρωστάνε; Υποκύπτουν στην εργασία για να ξεχρεώσουν. Όμως αν τα χρήματα μπορούν να δημιουργηθούν μόνο από τα δάνεια πως θα μπορέσει κάποτε η κοινωνία να είναι ελεύθερη από χρέη; Δεν θα μπορέσει. Και αυτό είναι το νόημα. Και είναι ο φόβος μη χάσεις την περιουσία σου μαζί με τον αγώνα να συνεχίσεις με το συνεχόμενο χρέος και τον πληθωρισμό που κληροδοτεί το σύστημα συνδυαζόμενα με την αναπόφευκτη ανεπάρκεια μέσα στο ίδιο το χρηματικό αποθεματικό που δημιουργείται από τον τόκο που δεν μπορεί ποτέ να αποπληρωθεί που κρατάει τους μισθωτούς - σκλάβους στην ουρά. Να τρέχουν σε μια ρόδα για χάμστερ μαζί με εκατομμύρια άλλους, ουσιαστικά ενδυναμώνοντας μια αυτοκρατορία που πραγματικά ωφελεί μόνο την ελίτ στην κορυφή της πυραμίδας. Γιατί, στο τέλος της μέρας, για ποιον πραγματικά δουλεύετε; Για τις τράπεζες! Το χρήμα δημιουργείται στη τράπεζα και σταθερά καταλήγει στη τράπεζα. Είναι τα πραγματικά αφεντικά, μαζί με τις εταιρίες και τις κυβερνήσεις που υποστηρίζουν. Η πραγματική σκλαβιά απαιτεί να στεγάζεις και να ταΐζεις τους σκλάβους. Η οικονομική σκλαβιά απαιτεί από τους ανθρώπους να ταΐσουν και να στεγάσουν τους εαυτούς τους. Είναι η πιο ευφυής απάτη για κοινωνική χειραγώγηση που έγινε ποτέ. Και στον πυρήνα της, είναι ένας αόρατος πόλεμος κατά του πληθυσμού. Το χρέος είναι το όπλο για την κατάκτηση και υποδούλωση κοινωνιών και ο τόκος είναι το κύριο πυρομαχικό του. Και, καθώς η πλειοψηφία περπατά ανέμελη, ανίδεη για την πραγματικότητα οι τράπεζες σε συμπαιγνία με κυβερνήσεις και εταιρίες συνεχίζουν να τελειοποιούν και να επεκτείνουν τη τακτική οικονομικού πολέμου. Θέτοντας νέες βάσεις, όπως την Παγκόσμια Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ). Ενώ επίσης δημιουργούν ένα νέο είδος στρατιώτη, Η γέννηση του οικονομικού εκτελεστή. Υπάρχουν 2 τρόποι να κατακτήσεις και να υποδουλώσεις ένα έθνος. Ο ένας είναι με το ξίφος. Ο άλλος είναι με το χρέος. Εμείς οι οικονομικοί εκτελεστές είμαστε οι πραγματικά υπεύθυνοι για την δημιουργία αυτής της παγκόσμιας αυτοκρατορίας. Και εργαζόμαστε με πολλούς διαφορετικούς τρόπους. Όμως πιθανώς το πιο συνηθισμένο είναι να βρίσκουμε μια χώρα με πόρους που οι εταιρίες θέλουν, όπως το πετρέλαιο. Και μετά κανονίζουμε ένα τεράστιο δάνειο για αυτή την χώρα από την Παγκόσμια Τράπεζα ή από μια από τις θυγατρικές της. Όμως τα χρήματα ουσιαστικά ποτέ δεν πάνε σε αυτή την χώρα. Αντίθετα, πηγαίνουν στις μεγάλες εταιρίες μας για να χτίσουν υποδομές σε αυτή την χώρα. Ηλεκτρικά εργοστάσια, βιομηχανικές μονάδες, λιμάνια... Πράγματα που θα ωφελήσουν λίγους πλούσιους σε αυτή την χώρα. Μαζί και τις εταιρίες μας. Όμως πραγματικά χωρίς την πλειοψηφία του κόσμου. Αυτοί οι άνθρωποι ολόκληρη η χώρα, τους μένει να χειριστούν ένα τεράστιο χρέος. Είναι τόσο μεγάλο το χρέος που δε μπορεί ν' αποπληρωθεί, και αυτό είναι μέρος του σχεδίου... να μην μπορούν να ξεχρεώσουν. Έτσι, σε κάποιο σημείο, οι "οικονομικοί εκτελεστές" πάμε και τους λέμε, "Ακούστε, χάσατε πολλά δεν μπορείτε να πληρώσετε. Έτσι... πουλήστε το πετρέλαιο σας πολύ φτηνά στις πετρελαϊκές εταιρίες μας, Αφήστε να μας να στήσουμε στρατιωτικές βάσεις στην χώρα σας... Στείλτε στρατεύματα και υποστηρίξτε μας σε κάποιο μέρος του κόσμου όπως στο Ιράκ, ή ψηφίστε μαζί μας στον επόμενο συμβούλιο του ΟΗΕ" Ψηφίστε να ιδιωτικοποιηθεί η εταιρία ηλεκτρικού το υδρευτικό και αρδευτικό σύστημα να ιδιωτικοποιηθούν και να πουληθούν σε αμερικανικές εταιρίες ή σε άλλες πολυεθνικές. Υπάρχει μια ραγδαία εξέλιξη και είναι τυπικός ο τρόπος που δουλεύουν το ΔΝΤ και η Παγκόσμια Τράπεζα. Ρίχνουν μια χώρα στο χρέος και είναι τόσο μεγάλο που δεν αποπληρώνεται. Προτείνουν αναπροσαρμογή του χρέους και τους πληρώνεις περισσότερο τόκο Και απαιτούν αυτό το "δούναι και λαβείν" που αποκαλούν δυνητικότητα ή χρηστή διοίκηση που βασικά σημαίνει πως πρέπει να ξεπουλήσουν τους πόρους τους ανάμεσα τους πολλές από τις κοινωνικές υπηρεσίες, εταιρίες κοινής ωφέλειας... το εκπαιδευτικό σύστημα μερικές φορές, το ποινικό σύστημα, το ασφαλιστικό τους σύστημα.. σε ξένους οργανισμούς. Είναι ένα διπλό, τριπλό τετραπλό βάρος. ΙΡΑΝ Το δίδαγμα για τον οικονομικό εκτελεστή ξεκίνησε στις αρχές του 1950 όταν με δημοκρατικό τρόπο εξελέγει ο Μοσαντέκ στο Ιράν, Θεωρούταν πως ήταν η "Ελπίδα της Δημοκρατίας" στη Μ. Ανατολή και τον γύρω κόσμο. Ήταν ο "άντρας της χρονιάς" στο Time Όμως, ένα από τα πράγματα που έκανε ήταν να εφαρμόσει την ιδέα πως οι ξένες πετρελαϊκές εταιρίες έπρεπε να πληρώνουν στο Ιράν πολύ περισσότερα για το πετρέλαιο που έβγαζαν από εκεί και ο λαός του Ιράν να θα έπρεπε να επωφελείται από το πετρέλαιο του, - περίεργη πολιτική - Φυσικά αυτό δε μας άρεσε, όμως φοβόμασταν να κάνουμε αυτό που κάνουμε συνήθως, να στείλουμε τον στρατό αντίθετα, στείλαμε ένα πράκτορα της CIA τον Κέρμιτ Ρούσβελτ, συγγενής του Τέντι Ρούσβελτ, Ο Κέρμιτ πήγε με μερικά εκατομμύρια και ήταν πολύ αποτελεσματικός και αποδοτικός και σε πολύ λίγο χρόνο κατάφερε να ρίξει τον Μοσαντέκ και να φέρει τον Σάχη του Ιράν να τον αντικαταστήσει ο οποίος πάντα είχε αδυναμία στο πετρέλαιο κάτι που ήταν εξαιρετικά αποτελεσματικό. Εξέγερση στο Ιράν Ο όχλος καταλαμβάνει την Τεχεράνη. Στρατιωτικοί αξιωματούχοι φωνάζουν πως ο Μοσαντέκ παραδόθηκε και το σχέδιο του για δικτατορία στο Ιράν έληξε. Παρελαύνουν με αφίσες του Σάχη για ανύψωση της ψυχολογίας. Ο Σάχης καλωσορίζεται στο σπίτι του. Έτσι, πίσω εδώ στις ΗΠΑ, στην Ουάσιγκτον κοιτιόντουσαν και έλεγαν "Αυτό ήταν εύκολο και φτηνό". Και αυτό καθιέρωσε ένα καινούριο τρόπο χειραγώγησης κρατών, δημιουργίας αυτοκρατοριών. Το μόνο πρόβλημα με τον Ρούσβελτ ήταν πως είχε ταυτότητα πράκτορα της CIA και αν τον έπιαναν, οι επιπτώσεις θα ήταν πολύ σοβαρές, έτσι πολύ γρήγορα σε εκείνο το σημείο πάρθηκε η απόφαση να χρησιμοποιηθούν ιδιωτικοί σύμβουλοι να διοχετεύουν τα χρήματα μέσω της Παγκόσμιας Τράπεζας του ΔΝΤ ή άλλων τέτοιων υπηρεσιών για να φέρουν ανθρώπους σαν εμένα που δουλεύουν για ιδιωτικές εταιρίες έτσι ώστε αν πιαστούμε, να μην υπάρξουν επιπτώσεις στη κυβέρνηση. Όταν έγινε πρόεδρος της Γουατεμάλα ο Αρμπένζ, η χώρα ήταν στο χέρι της "Ηνωμένης Εταιρίας Φρούτων" και στις μεγάλους διεθνείς οργανισμούς και ο Άρμπενζ είπε προεκλογικά : "Θέλουμε να επιστρέψει η γη στο λαό" Και με το που ανέβηκε στην εξουσία εφάρμοσε πολιτικές που έκαναν αυτό ακριβώς, έδιναν τη γη στο λαό. Στην εταιρία φρούτων δεν άρεσε και πολύ αυτό και έτσι προσέλαβαν μια εταιρία δημοσίων σχέσεων να ξεκινήσουν μια τεράστια καμπάνια στις ΗΠΑ, να πείσουν τις ΗΠΑ τους πολίτες των ΗΠΑ, τον Τύπο των ΗΠΑ και το κογκρέσο των ΗΠΑ πως ο Άρμπενζ ήταν μια μαριονέτα των Σοβιετικών. Και πως αν του επιτρέπαμε να μείνει στην εξουσία οι Σοβιετικοί θα πατούσαν πόδι σε αυτό το ημισφαίριο. Και εκείνο τον καιρό υπήρχε ο φόβος στο μυαλό όλων για τον Κόκκινο Τρόμο, το Κουμμουνιστικό Τρόμο. Και έτσι, εν συντομία, από αυτή τη καμπάνια της εταιρίας δημόσιων σχέσεων προέκυψε μια δέσμευση από την CIA και το στρατό να τον βγάλουν από τη μέση. Και το κάναμε, στείλαμε αεροπλάνα, στρατιώτες, "τσακάλια"... Στείλαμε τα πάντα για να τον βγάλουμε από την μέση και τα καταφέραμε, και με το που απομακρύνθηκε από την κυβέρνηση, ο νέος τύπος που ανέλαβε στη θέση του, βασικά αποκατέστησε τα πάντα προς τις μεγάλες πολυεθνικές, ανάμεσα τους και η εταιρία φρούτων. Το Εκουαδόρ για πολλά χρόνια, ελεγχόταν από, φιλικούς στις ΗΠΑ, δικτάτορες που συχνά ήταν αρκετά βίαιοι. Τότε αποφασίστηκε να κάνουν πραγματικά δημοκρατικές εκλογές Ο Jaime Roldos έβαλε υποψηφιότητα και ο κύριος στόχος του, όπως έλεγε, ως πρόεδρος θα ήταν.. να σιγουρέψει πως οι πόροι του Εκουαδόρ θα χρησίμευαν για να βοηθηθεί ο λαός. Και κέρδισε, πανηγυρικά. Πήρε τις περισσότερες ψήφους από οποιονδήποτε άλλο στο Εκουαδόρ. Και άρχισε να εφαρμόζει την πολιτική του. Να σιγουρέψει πως τα κέρδη από το πετρέλαιο θα βοηθούσαν το λαό. Λοιπόν... δεν μας άρεσε αυτό στις Ηνωμένες Πολιτείες. Στάλθηκα εκεί κάτω ως ένας από τους πολλούς οικονομικούς εκτελεστές για να τον αλλάξουμε, να τον διαφθείρουμε, να τον καταφέρουμε να του δώσουμε να καταλάβει... καταλαβαίνετε. "Θα γίνεις πολύ πλούσιος αν εσύ και η οικογένεια σου παίξετε το παιχνίδι μας αλλά αν συνεχίσεις αυτές τις πολιτικές που υποσχέθηκες... εε.. θα φύγεις." Δεν άκουγε... Δολοφονήθηκε. Με το που έπεσε το αεροπλάνο του όλη η περιοχή περικυκλώθηκε, Οι μόνοι που επιτρεπόταν ήταν ο στρατός των ΗΠΑ από μια κοντινή βάση και κάποιοι από τον στρατό του Εκουαδόρ. Όταν ξεκίνησε η έρευνα, δύο από τους βασικούς μάρτυρες πέθαναν σε αυτοκινητιστικό πριν προλάβουν να καταθέσουν. Πολλά περίεργα συνέβησαν γύρω από την δολοφονία του Jaime Roldo. Εγώ, όπως και πολλοί που ερεύνησαν αυτή την υπόθεση, δεν έχω καμία αμφιβολία πως ήταν δολοφονία. Και φυσικά από την θέση μου ως οικονομικός εκτελεστής προφανώς και περίμενα να συμβεί κάτι στον Jaime δεν ήμουν σίγουρος αν θα ήταν πραξικόπημα ή δολοφονία αλλά θα τον "έτρωγαν" γιατί δε μπορούσαν να τον διαφθείρουν δεν άφηνε τον εαυτό του να διαφθαρεί όπως θέλαμε να τον διαφθείρουμε. Ο Omar Torrijos, πρόεδρος του Παναμά, ήταν από τους αγαπημένους μου ανθρώπους. Πραγματικά τον "πήγαινα". Ήταν πολύ χαρισματικός. Ήταν ένας άνθρωπος που πραγματικά ήθελε να βοηθήσει τη χώρα του. Και όταν προσπάθησα να τον δωροδοκήσω ή να τον διαφθείρω, είπε "Κοίτα Τζων..." με έλεγε Χουανίτο είπε " Κοίτα Χουανίτο, δεν τα χρειάζομαι τα λεφτά." "Αυτό που πραγματικά θέλω είναι να φέρονται δίκαια στη χώρα μου." Θέλω οι ΗΠΑ να πληρώσουν τα χρέη που χρωστάτε στο λαό μου για την καταστροφή που κάνατε εδώ. Θέλω να είμαι σε θέση να μπορώ να βοηθήσω άλλες νοτιοαμερικανικές χώρες να κερδίσουν την ανεξαρτησία τους και να είναι ελεύθερες από τη φρικτή παρουσία του βορρά. Μας εκμεταλλεύεστε τόσο άσχημα. Θέλω δώσω την διώρυγα του Παναμά πίσω στα χέρια του λαού του Παναμά. Αυτό θέλω. Για αυτό άσε με και μην προσπαθείς να με δωροδοκήσεις. Ήταν 1981 και τον Μάιο ο Jaime Roldos είχε δολοφονηθεί. Και ο Ομάρ το ήξερε καλά αυτό. Ο Torrijos μάζεψε την οικογένεια του και είπε "Μάλλον είμαι ο επόμενος αλλά δεν πειράζει γιατί έκανα ότι ήταν να κάνω. Επαναδιαπραγματεύθηκα την διώρυγα. Θα είναι τώρα στα χέρια μας. Είχε μόλις τελειώσει τις διαπραγματεύσεις με τον Τζίμι Κάρτερ. Τον Ιούνιο του ίδιου έτους, μερικούς μήνες αργότερα, επίσης πέθανε σε αεροπορικό δυστύχημα. Όπου δε τίθεται ερώτημα πως εκτελέστηκε από "τσακάλια" πληρωμένα από την CIA. Υπάρχει μεγάλος αριθμός αποδείξεων πώς ένας από τους φρουρούς του του έδωσε την τελευταία στιγμή της επιβίβασης ένα κασετόφωνο. Ένα μικρό κασετόφωνο που περιείχε μια βόμβα. Μου κινεί το ενδιαφέρον πως αυτό το σύστημα συνέχισε με σχεδόν τον ίδιο τρόπο για χρόνια ολόκληρα, εκτός αν οι οικονομικοί εκτελεστές γίνονται όλο και καλύτεροι. Τότε είδαμε, πολύ πρόσφατα, τι έγινε στη Βενεζουέλα. Το 1998 ο Ούγκο Τσάβεζ εκλέγεται πρόεδρος διαδεχόμενος μια μακρά σειρά από πολύ διεφθαρμένους προέδρους που βασικά κατέστρεψαν την οικονομία της χώρας. Και ο Τσάβεζ εκλέγεται μέσα σε όλα αυτά. Ο Τσάβεζ ύψωσε το ανάστημα του στις ΗΠΑ και το έκανε κυρίως απαιτώντας το πετρέλαιο της Βενεζουέλας να χρησιμοποιηθεί προς όφελος του λαού της Βενεζουέλας. Λοιπόν... δεν μας άρεσε αυτό στις ΗΠΑ. Έτσι, το 2002, ένα πραξικόπημα στήνεται όπου δεν αμφιβάλλω, όπως και πολλοί άλλοι, πως η CIA ήταν πίσω από το πραξικόπημα. Ο τρόπος που υποκινήθηκε το πραξικόπημα ήταν αντικατοπτρισμός αυτού που έκανε ο Κέρμιτ Ρούσβελτ στο Ιράν. Να πληρώνεις ανθρώπους να βγαίνουν στους δρόμους να εξεγείρονται, να διαδηλώνουν, να λένε πως ο Τσάβεζ είναι αντιδημοτικός. Ξέρετε, αν καταφέρεις μερικές χιλιάδες να το κάνουν αυτό η τηλεόραση μπορεί να το κάνει να φαίνεται σαν να είναι όλη η χώρα και ξεκινά να εξαπλώνεται. Εκτός από την περίπτωση του Τσάβεζ, ήταν έξυπνος αρκετά και οι άνθρωποι τον στήριζαν τόσο δυνατά που το ξεπέρασαν. Και ήταν εκπληκτική στιγμή για την ιστορία της Λατινικής Αμερικής. Το Ιράκ είναι το τέλειο παράδειγμα του τρόπου που δουλεύει το σύστημα. Οι οικονομικοί εκτελεστές είμαστε η πρώτη γραμμή άμυνας. Πάμε και προσπαθούμε να διαφθείρουμε κυβερνήσεις και προσπαθούμε να δεχτούν τα τεράστια δάνεια που μετά θα χρησιμοποιήσουμε ως μοχλό βασικά για να μας ανήκουν. Αν αποτύχουμε, όπως απέτυχα στον Παναμά με τον Omar Torrijos, και στο Εκουαδόρ με τον Jaime Roldos, άνθρωποι που αρνούνται να διαφθαρούν μετά η δεύτερη γραμμή άμυνας είναι να στείλουμε τα "τσακάλια". Και τα τσακάλια είτε ρίχνουν κυβερνήσεις είτε δολοφονούν. Και όταν αυτό γίνει τότε μια νέα κυβέρνηση έρχεται που θα ακολουθήσει την γραμμή γιατί ο νέος πρόεδρος γνωρίζει τι θα γίνει αν δε το κάνει. Στην περίπτωση του Ιράκ και τα δύο απέτυχαν. Οι οικονομικοί εκτελεστές δεν μπόρεσαν να επηρεάσουν τον Σαντάμ Χουσείν. Προσπαθήσαμε πάρα πολύ, Προσπαθήσαμε να τον κάνουμε να δεχτεί μια συμφωνία όμοια με αυτή που δέχτηκε η βασιλική οικογένεια της Σαουδικής Αραβίας αλλά δε δεχόταν. Και έτσι τα τσακάλια μπήκαν να τον βγάλουν από την μέση. Δεν μπόρεσαν. Η ασφάλεια του ήταν πολύ καλή. Στο κάτω κάτω κάποια στιγμή δούλευε για την CIA. Είχε προσληφθεί να δολοφονήσει τον πρώην πρόεδρο του Ιράκ και απέτυχε όμως γνώριζε το σύστημα. Έτσι το '91 στείλαμε τα στρατεύματα και ξεμπερδέψαμε με το στρατό του Ιράκ Έτσι υποθέτουμε σε αυτό το σημείο πως ο Σαντάμ Χουσεΐν θα εμφανιστεί. Θα μπορούσαμε να τον σκοτώναμε φυσικά, αλλά εκείνο το καιρό δε το θέλαμε. Είναι από τους σκληρούς άντρες που θέλουμε. Ελέγχει τους ανθρώπους του. Πιστεύαμε πως μπορεί να ελέγξει τους Κούρδους να κρατήσει τους Ιρανούς στα σύνορα τους και να συνεχίσει να αντλεί πετρέλαιο για εμάς. Και τώρα που νικήσαμε το στρατό του τώρα θα εμφανιστεί. Έτσι οι οικονομικοί εκτελεστές πήγαν το '90 χωρίς επιτυχία. Αν είχαν επιτύχει θα διοικούσε ακόμα την χώρα. Θα του πουλούσαμε όσα πολεμικά αεροπλάνα ήθελε, και ότι άλλο ήθελε, αλλά δε τα κατάφεραν, δεν επέτυχαν. Τα τσακάλια δε κατάφεραν να τον σκοτώσουν και έτσι στείλαμε το στρατό ξανά και αυτή την φορά ολοκλήρωσαν τη δουλειά και τον έπιασαν Και κατά την διαδικασία δημιουργήσαμε για λογαριασμό μας μερικές πολύ επικερδείς κατασκευαστικές συμφωνίες έπρεπε να ανοικοδομήσουμε μια χώρα που ουσιαστικά είχαμε καταστρέψει. Που είναι μια πολύ καλή συμφωνία αν σου ανήκουν μεγάλες κατασκευαστικές. Το Ιράκ δείχνει τα τρία αυτά στάδια. Οι οικονομικοί εκτελεστές απέτυχαν, τα τσακάλια απέτυχαν, και ως έσχατο μέτρο ο στρατός εισβάλει. Και με αυτό τον τρόπο δημιουργήσαμε μια αυτοκρατορία, αλλά το κάναμε πολύ ύπουλα, με μυστικότητα. Όλες οι αυτοκρατορίες του παρελθόντος βασιστήκαν στο στρατό, και όλοι γνώριζαν πως τις δημιουργούσαν. Οι Βρετανοί το ήξεραν, οι Γάλλοι, οι Γερμανοί οι Ρωμαίοι, οι Έλληνες και ήταν περήφανοι για αυτό. Και πάντα είχαν μια δικαιολογία, πως διαδίδουν πολιτισμό, κάποια θρησκεία κάτι τέτοιο, αλλά το γνώριζαν πως το έκαναν. Εμείς όχι. Η πλειοψηφία του κόσμου στις ΗΠΑ δεν έχουν ιδέα πως ζούμε τα οφέλη μιας μυστικής αυτοκρατορίας. Πως σήμερα υπάρχει περισσότερη σκλαβιά στο κόσμο από κάθε άλλη φορά. Τότε πρέπει να αναρωτηθείτε, αφού είναι αυτοκρατορία, τότε ποιός είναι ο αυτοκράτορας; Προφανώς οι πρόεδροι των ΗΠΑ δεν είναι αυτοκράτορες, Αυτοκράτορας είναι κάποιος που δεν εκλέγεται, δεν έχει περιορισμένη θητεία, και ουσιαστικά δεν λογοδοτεί σε κανέναν. Γι αυτό δε μπορούμε να ταξινομήσουμε εκεί τους προέδρους. Όμως έχουμε, αυτό που εγώ θεωρώ, αντίστοιχο του αυτοκράτορα και είναι αυτό που αποκαλώ "Εταιριοκρατία." Η εταιριοκρατία είναι μια ομάδα ιδιωτών που διοικούν τους μεγαλύτερους οργανισμούς. Και πραγματικά ενεργούν σαν τους αυτοκράτορες αυτής της αυτοκρατορίας. Ελέγχουν τα ΜΜΕ, είτε άμεσα είτε μέσω των διαφημίσεων. Ελέγχουν τους πολιτικούς, καθώς χρηματοδοτούν τις εκστρατείες τους είτε μέσω των οργανισμών είτε μέσω προσωπικών δωρεών που ήρθαν από τους οργανισμούς. Δεν εκλέγονται, δεν έχουν ορισμένη θητεία και δεν λογοδοτούν πουθενά Και στην κορυφή της εταιριοκρατίας δεν μπορείς να ξεχωρίσεις αν το άτομο δουλεύει για την εταιρία ή για την κυβέρνηση καθώς εναλλάσσονται συνέχεια. Έτσι έχεις κάποιον που είναι τη μια στιγμή πρόεδρος μιας μεγάλης κατασκευαστικής, όπως την Χάλιμπαρτον, και την επόμενη στιγμή είναι αντιπρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών. ο πρόεδρος που ήταν στις πετρελαϊκές επιχειρήσεις. Και αυτή είναι η πραγματικότητα είτε είναι Δημοκράτες είτε Ρεπουμπλικάνοι Και βλέπεις αυτό το "πάρε - δώσε" με τις εναλλαγές. Και με κάποιο τρόπο η κυβέρνηση είναι φάντασμα τον περισσότερο καιρό και οι πολιτικές εφαρμόζονται από τους οργανισμούς με τον ένα ή τον άλλο τρόπο Και τότε πάλι, οι πολιτικές των κυβερνήσεων βασικά διαμορφώνονται από την εταιριοκρατία παρουσιάζονται στην κυβέρνηση και γίνονται κυβερνητικές πολιτικές. Έτσι υπάρχει μια εξαιρετικά φιλική σχέση. Δεν είναι του τύπου θεωρίες συνωμοσίας, αυτοί οι άνθρωποι δεν χρειάζεται να μαζευτούν να καταστρώσουν σχέδια. Όλοι δουλεύουν υπό μία βασική προϋπόθεση, που είναι η μεγιστοποίηση του κέρδους άσχετα από τα κοινωνικά η περιβαλλοντολογικά κόστη. Η διαδικασία χειραγώγησης από την εταιριοκρατία με την χρήση χρέους, δωροδοκιών, και πολιτικών ανατροπών, λέγεται: Παγκοσμιοποίηση. Ακριβώς όπως το Ομοσπονδιακό Αποθεματικό κρατάει τον αμερικανικό λαό με συμφωνημένη υποτέλεια, μέσω συνεχούς χρέους πληθωρισμού και τόκου η Παγκόσμια Τράπεζα και το ΔΝΤ εξυπηρετούν αυτό το ρόλο παγκόσμια. Η βασική κομπίνα είναι απλή, ρίχνεις μια χώρα στο χρέος που χωρίζεις κατά βούληση - ή διαφθείροντας των ηγέτη της χώρας - μετά θέτεις "προϋποθέσεις" ή "πολιτικές διαρθρωτικών προσαρμογών" που συχνά αποτελούνται από το ακόλουθο: Αποτίμηση του νομίσματος. Όταν χάνει αξία το νόμισμα, πέφτει και οτιδήποτε παίρνει αξία απ' αυτό. Αυτό κάνει τους τοπικούς πόρους διαθέσιμους σε χώρες "αρπακτικά" στο ένα εκατοστό της αξίας τους. Κόβονται τεράστια ποσά για κοινωνικά προγράμματα που συνήθως περιλαμβάνουν εκπαίδευση και υγεία εκθέτοντας την ακεραιότητα της κοινωνίας αφήνοντας τον λαό ευάλωτο στην εκμετάλλευση. Ιδιωτικοποίηση δημόσιων επιχειρήσεων. Αυτό σημαίνει πως κοινωνικώς σημαντικά συστήματα μπορούν ν' αποκτηθούν και να ελεγχθούν από ξένες εταιρίες για κέρδος. Για παράδειγμα το 1999 η Π. Τράπεζα επέμεινε η κυβέρνηση της Βολιβίας να πουλήσει το δημόσιο σύστημα ύδρευσης της τρίτης μεγαλύτερης πόλης σε έναν εταίρο της αμερικανικής εταιρίας "Bechtel". Με το που έγινε, οι λογαριασμοί για τους ήδη εξαθλιωμένους ντόπιους εκτοξεύτηκαν. Και μόνο μετά από ολική εξέγερση του λαού, το συμβόλαιο της Bechtel ακυρώθηκε. Μετά υπάρχει η εμπορική απελευθέρωση ή το άνοιγμα της οικονομίας με την απομάκρυνση κάθε περιορισμού στο διεθνές εμπόριο. Αυτό επιτρέπει σε έναν αριθμό βάναυσων οικονομικών υλοποιήσεων όπως διακρατικούς οργανισμούς να φέρνουν τα δικά τους, μαζικής παραγωγής, προϊόντα υποσκάπτοντας την ντόπια παραγωγή και καταστρέφοντας τοπικές οικονομίες. Ένα παράδειγμα είναι η Τζαμάικα. η οποία αφού δέχτηκε δάνεια και προϋποθέσεις από τη Παγκόσμια Τράπεζα έχασε τον μεγαλύτερο αγοραστή εμπορεύσιμων καλλιεργειών εξαιτίας του ανταγωνισμού με τους δυτικούς εισαγωγείς. Σήμερα αμέτρητοι αγρότες είναι άνεργοι καθώς δε μπορούν ν' ανταγωνιστούν τους μεγάλους οργανισμούς. Μια άλλη παραλλαγή είναι η δημιουργία πολλών, φαινομενικά απαρατήρητων, μη ελεγχόμενων, απάνθρωπων εργοστασίων που εκμεταλλεύονται την επιβαλλόμενη οικονομική κακουχία. Επιπλέον, εξαιτίας της παραγωγικής υποβάθμισης, η περιβαλλοντολογική καταστροφή είναι συνεχής καθώς οι πόροι της χώρας συχνά εκμεταλλεύονται από αδιάφορους οργανισμούς που αποβάλλουν τεράστια ποσά μόλυνσης επίτηδες. Η μεγαλύτερη περιβαλλοντολογική δίκη στην ιστορία του κόσμου είναι εκ μέρους 30.000 ανθρώπων του Εκουαδόρ και του Αμαζονίου, κατά στην Texaco, η οποία τώρα ανήκει στην Chevron άρα είναι κατά της Chevron, αλλά για δραστηριότητες της Texaco. Υπολογίζουν πως είναι πάνω από 18 φορές μεγαλύτερη από αυτά που πέταξε η Exxon Valdez στις ακτές της Αλάσκα. Στην περίπτωση του Εκουαδόρ δεν πρόκειται για ατύχημα, Οι πετρελαϊκές εταιρίες το έκαναν σκόπιμα! Γνώριζαν πως το έκαναν για να γλιτώσουν χρήματα αντί να τα πετάξουν με το σωστό τρόπο. Επιπλέον, μια γρήγορη ματιά στα αρχεία απόδοσης της Παγκόσμιας Τράπεζας αποκαλύπτει πως αυτός ο θεσμός που δημόσια ισχυρίζεται πως βοηθά φτωχές χώρες να αναπτυχθούν και να εξαλείψουν τη φτώχεια, δεν έχει κάνει τίποτα άλλο από το να αυξήσει την φτώχεια και το κοινωνικό χάσμα. Ενώ το εταιρικό κέρδος εκτοξεύεται. Το 1960, το εισοδηματικό χάσμα ανάμεσα στο 1/5 του πληθυσμού των πλούσιων χωρών συγκριτικά με το 1/5 των φτωχών χωρών, ήταν 30:1. Μέχρι το 1998 ήταν 74 προς 1. Ενώ το παγκόσμιο ακαθάριστο προϊόν ανέβαινε 40% μεταξύ του 1970 και 1985, το ακαθάριστο προϊόν στις φτωχές χώρες μειώθηκε κατά 17%. Και από το 1985 ως το 2000, αυτοί που ζουν με λιγότερο από 1 δολάριο τη μέρα αυξήθηκαν κατά 18%. Και η Μεικτή Οικονομική Επιτροπή του Κογκρέσου παραδέχτηκε πως υπάρχει σχεδόν 40% ποσοστό επιτυχίας στα σχέδια της Παγκόσμιας Τράπεζας. Στα τέλη του 60, η Π. Τράπεζα παρενέβη στο Εκουαδόρ με τεράστια δάνεια. Στα επόμενα 30 χρόνια, η φτώχεια αυξήθηκε από το 50% στο 70%. Η ημιαπασχόληση και η ανεργία αυξήθηκαν από το 15% στο 70%. Το Εθνικό Χρέος αυξήθηκε από 240 εκατομμύρια σε 16 δισεκατομμύρια, ενώ ο καταμερισμός πόρων για τους φτωχούς πήγε από το 20% στο 6%. Ουσιαστικά, μέχρι το 2000, το 50% του Εθνικού Εισοδήματος του Εκουαδόρ έπρεπε να πάει στην αποπληρωμή των χρεών του. Είναι σημαντικό να καταλάβετε πως η Παγκόσμια Τράπεζα είναι μια Αμερικανική Τράπεζα, που υποστηρίζει αμερικανικά συμφέροντα. Καθώς οι ΗΠΑ έχουν δύναμη για βέτο πάνω σε αποφάσεις, καθώς είναι ο μεγαλύτερος προμηθευτής κεφαλαίου. Και που τα βρήκαν τα χρήματα; Το μαντέψατε.. τα έφτιαξαν από αέρα κοπανιστό μέσω του κλασματικού αποθεματικού συστήματος. Από τις 100 κορυφαίες οικονομίες, σύμφωνα με το ετήσιο ακαθάριστο προϊόν οι 51 είναι οργανισμοί. Και οι 47 από αυτές είναι αμερικανικές. Η Walmart, η General Motors και η Exxon είναι οικονομικά ισχυρότεροι από την Σ. Αραβία, τη Πολωνία, τη Νορβηγία, τη Ν. Αφρική, τη Φινλανδία, την Ινδονησία και πολλές άλλες. Και καθώς μέτρα προστασίας εμπορίου σπάνε, νομίσματα κλυδωνίζονται και χειραγωγούνται σε ασταθείς αγορές, κρατικές οικονομίες ανατρέπονται προς χάριν του ανταγωνισμού στο παγκόσμιο καπιταλισμό. Η αυτοκρατορία εξαπλώνεται. Κάθεσαι μπροστά στην τηλεόραση των 21 ιντσών και πανηγυρίζεις για την Αμερική και τη Δημοκρατία. Δεν υπάρχει Αμερική, δεν υπάρχει Δημοκρατία. Υπάρχει μόνο η IBM, και η ITT και η AT&amp;T, η DuPont, η Dow, η Union Carbine και η Exxon. Αυτά είναι τα έθνη του κόσμου σήμερα. Για τί νομίζετε συζητάνε οι Ρώσοι στα κρατικά τους συμβούλια; Για τον Καρλ Μαρξ; Βγάζουν προγραμματισμένα διαγράμματα, στατιστικές αποφάσεις, θεωρίες, ελάχιστες μέγιστες λύσεις, και υπολογίζουν τα πιθανά κόστη των συνδιαλλαγών και των επενδύσεων, όπως κάνουμε και εμείς. Δεν ζούμε πλέον σε ένα κόσμο Εθνών και Ιδεολογιών κ. Βασίλη. Ο κόσμος είναι ένα κολλέγιο οργανισμών... ...αδυσώπητα καθορισμένοι από αμετάβλητους νόμους του εμπορίου. Ο κόσμος είναι εμπόριο κ. Βασίλη. Συνοπτικά, η ενσωμάτωση του κόσμου, με οικονομικούς όρους, παγκοσμιοποίηση, και τα μυθικά οφέλη του "ελεύθερου καπιταλιστικού εμπορίου" αναπαριστούν μια αληθινή αυτοκρατορία. Λίγοι έχουν καταφέρει να ξεφύγουν από τις "διαρθρωτικές προσαρμογές" και τις "προϋποθέσεις" της Παγκόσμιας Τράπεζας, του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και τις διαιτησίες του Οργανισμού Ελεύθερου Εμπορίου, αυτά τα διεθνή οικονομικά ινστιτούτα που αν και ανεπαρκή ακόμη καθορίζουν την οικονομική παγκοσμιοποίηση... Είναι τέτοια η δύναμη της παγκοσμιοποίησης που στη ζωή μας δύσκολα θα δούμε ακεραιότητα έστω και άνιση, στις εθνικές οικονομίες σε ένα κόσμο, παγκόσμιου, ενιαίου, ελεύθερου συστήματος εμπορίου. Jim Garrison Πρόεδρος Παγκόσμιου Φόρουμ. Ο κόσμος κυριεύεται από μια χούφτα επιχειρηματικών δυνάμεων που κυριαρχούν στους φυσικούς πόρους που χρειαζόμαστε για να ζήσουμε, ενώ ελέγχουν το χρήμα που χρειαζόμαστε για να αποκτήσουμε αυτούς τους πόρους. Το τελικό αποτέλεσμα θα είναι ένας μονοπωλιακός κόσμος βασισμένος όχι στην ανθρώπινη ζωή άλλα στην οικονομική και εταιρική δύναμη. Και όσο η ανισότητα μεγαλώνει όλο και περισσότεροι άνθρωποι απελπίζονται. Έτσι το κατεστημένο αναγκάστηκε να βρει ένα νέο τρόπο να αντιμετωπίσει όποιον αντιστέκεται στο σύστημα, έτσι δημιούργησαν τον "Τρομοκράτη". Ο όρος "τρομοκράτης" είναι ένας κενός χαρακτηρισμός προορισμένος για οποιοδήποτε άτομο ή ομάδα που επιλέγει να προκαλέσει το κατεστημένο. Δεν πρέπει να το συγχέετε με την υποθετική "Αλ Κάιντα" που είναι πραγματικά το όνομα μιας βάσης δεδομένων των ΗΠΑ για, τους υποστηριζόμενους από τις ΗΠΑ, Μουτζαχεντίν το 1980. "Η αλήθεια είναι πως δεν υπάρχει ισλαμικός στρατός τρομοκρατών με το όνομα Αλ Κάιντα. Και κάθε ενήμερος αξιωματικός το γνωρίζει. Όμως υπάρχει μια προπαγανδιστική καμπάνια ώστε να πιστέψει ο κόσμος στη παρουσία μιας αναγνωρισμένης οντότητας. Η χώρα πίσω από την προπαγάνδα είναι οι ΗΠΑ. Pierre - Henry Bunel Πρώην Γάλλος Στρατιωτικός Αξιωματούχος Το 2007, το Υπουργείο Αμύνης έλαβε 161.8 δις δολάρια για τον αποκαλούμενο, παγκόσμιο πόλεμο κατά της τρομοκρατίας. Σύμφωνα με Εθνικό Κέντρο κατά της Τρομοκρατίας το 2004 σχεδόν 2000 άνθρωποι σκοτώθηκαν διεθνώς από υποτιθέμενες τρομοκρατικές ενέργειες. Από αυτούς, 70 ήταν αμερικανοί. Παίρνοντας αυτό το νούμερο ως μέσο όρο κάτι εξαιρετικά γενναιόδωρο, έχει ενδιαφέρον να προσέξουμε πως διπλάσιοι άνθρωποι πέθαναν από αλλεργία στα φιστίκια παρά από τρομοκρατία. Ταυτόχρονα, η κύρια αιτία θανάτου στην Αμερική είναι η στεφανιαία νόσος, που σκοτώνει 450.000 ετησίως Το 2007, τα κυβερνητικά κονδύλια για έρευνες στο τομέα ήταν περίπου 3 δις, αυτό σημαίνει πως η κυβέρνηση το 2007 ξόδεψε 54 φορές μεγαλύτερο ποσό για τη καταπολέμηση της τρομοκρατίας απ' ότι ξόδεψε για την καταπολέμηση μια ασθένειας που σκοτώνει 6.600 φορές περισσότερους ανθρώπους ετησίως απ' ότι η τρομοκρατία. Επιπλέον, όσο το όνομα "τρομοκρατία" και "Αλ Κάιντα" αυθαίρετα τυπώνεται σε κάθε εφημερίδα που μιλάει για οποιαδήποτε ενέργεια κατά των αμερικανικών συμφερόντων, ο μύθος μεγαλώνει. Στα μέσα του 2008, ο Γενικός Εισαγγελέας των ΗΠΑ ουσιαστικά πρότεινε, στο κογκρέσο των ΗΠΑ επισήμως να κηρύξει πόλεμο ενάντια σε αυτή την φαντασία. Για να μην αναφέρουμε πως από τον Ιούλιο του 2008 υπάρχουν πάνω από 1 εκ άνθρωποι στην λίστα τρομοκρατών υπό παρακολούθηση. Αυτά τα αποκαλούμενα "Αντι-τρομοκρατικά μέτρα" φυσικά δεν είχαν καμία σχέση με την κοινωνική προστασία αλλά είχαν μεγάλη σχέση με την διατήρηση του κατεστημένου ενάντια στο αυξανόμενο αντι-αμερικανικό συναίσθημα και εγχώρια και διεθνώς που λογικά υπάρχει λόγω της άπληστης εταιρικής επεκτατικής αυτοκρατορίας που καπηλεύεται τον κόσμο. Οι πραγματικοί τρομοκράτες του κόσμου δεν συναντιούνται κρυφά στα σκοτάδια, ούτε φωνάζουν "Ο Αλλάχ είναι μεγάλος" πριν από κάποια βιαιότητα. Οι πραγματικοί τρομοκράτες φοράνε κοστούμια των 5.000 δολαρίων και δουλεύουν στις υψηλότερες θέσεις των οικονομικών, των κυβερνήσεων και των επιχειρήσεων. Λοιπόν; Τι θα κάνουμε; Πως σταματάμε ένα σύστημα απληστίας και διαφθοράς που έχει τόση δύναμη και ορμή; Πως σταματάμε την ανώμαλη ομαδική συμπεριφορά που δεν νιώθει συμπόνια παράδειγμα, για τα εκατομμύρια που σφαγιάστηκαν σε Ιράκ και Αφγανιστάν; Για να μπορεί η εταιριοκρατία να ελέγχει τις ενεργειακές πηγές και την παραγωγή οπίου προς όφελος της Γουόλ Στριτ. Πριν το 1980, το Αφγανιστάν παρήγαγε το 0% του παγκόσμιου οπίου. Μετά την υποστήριξη των ΗΠΑ/CIA στους Μουτζαχεντίν να κερδίσουν τον πόλεμο από την Σοβιετική Ένωση, μέχρι το 1986 έφτασαν να παράγουν το 40% της παγκόσμιας ηρωίνης. Μέχρι το 1999 παρήγαγαν το 80% της συνολικής ποσότητας στη αγορά. Όμως τότε, κάτι αναπάντεχο έγινε... Οι Ταλιμπάν ανέβηκαν στην εξουσία, και μέχρι το 2000 είχαν καταστρέψει τις περισσότερες φυτείες οπίου. Η παραγωγή έπεσε από τους 3.000+ τόνους σε μόνο 185 τόνους, 94% μείωση. Στις 9/9/ 2001, τα σχέδια εισβολής στο Αφγανιστάν ήταν στο γραφείο του Μπους Δύο μέρες μετά είχαν την αφορμή τους. Σήμερα, η παραγωγή οπίου είναι ελεγχόμενη από τις ΗΠΑ. Το Αφγανιστάν τώρα παράγει πάνω από 90% της παγκόσμιας ηρωίνης, σπάζοντας το ρεκόρ παραγωγής κάθε χρόνο. Πως σταματάμε ένα σύστημα απληστίας και διαφθοράς που καταδικάζει φτωχούς πληθυσμούς σε "σκλαβομάγαζα" προς όφελος της Madison Avenue; Που κατασκευάζει ψευδείς τρομοκρατικές επιθέσεις προς χάριν της χειραγώγησης; Που δημιουργεί επί μέρους στοιχεία κοινωνικών λειτουργιών που συνεχώς καπηλεύεται. Ή που συστηματικά μειώνει ελευθερίες και παραβιάζει ανθρώπινα δικαιώματα. Προκειμένου να προστατευτεί από τα ίδια του τα μειονεκτήματα. Πως θα τα βγάλουμε πέρα με συγκαλυμμένους θεσμούς; Όπως το Συμβούλιο Διεθνών Σχέσεων, την Τριμερή Επιτροπή και τη Λέσχη Μπίλντερμπέργκ; Και άλλες μη δημοκρατικά εκλεγμένες ομάδες οι οποίες πίσω από κλειστές πόρτες συνωμοτούν να ελέγξουν τα πολιτικά, οικονομικά, κοινωνικά και περιβαλλοντολογικά στοιχεία της ζωής μας. Για να βρούμε την απάντηση, πρέπει πρώτα να βρούμε τη πραγματική υποσκάπτουσα αιτία. Καθώς το γεγονός είναι πως οι εγωιστικοί, διεφθαρμένοι, στηριγμένοι στην εξουσία και το χρήμα όμιλοι, δεν είναι η πηγή του προβλήματος. Είναι συμπτώματα! Η απληστία και ο ανταγωνισμός δεν είναι τα αποτελέσματα της ανθρώπινης φύσης, Η απληστία και ο φόβος της έλλειψης ουσιαστικά δημιουργούνται και ενισχύονται.. οι άμεσες συνέπειες είναι πως πρέπει να παλέψουμε μεταξύ μας για να επιβιώσουμε. Bernard Liertaer- Ιδρυτής του Ευρωπαϊκού Νομισματικού Συστήματος. Με λένε Jacque Fresco, είμαι βιομηχανικός σχεδιαστής... ...και κοινωνικός μηχανικός. Με ενδιαφέρει πολύ η κοινωνία και η ανάπτυξη ενός συστήματος που θα είναι βιώσιμο για όλους. Πρώτα απ' όλα, ο παγκόσμιος εκφυλισμός είναι μια οικονομική εφεύρεση, μια διεστραμμένη συμπεριφορά, που είναι καταστροφική για το ευ ζην των ανθρώπων, αν έχεις να κάνεις με ανθρώπινη συμπεριφορά και η ανθρώπινη συμπεριφορά μοιάζει περιβαλλοντολογικά καθοριστική θέλω να πω, αν ανατράφηκες από Ινδιάνους seminole από μωρό, και δεν έχεις ζήσει τίποτα άλλο, μένεις σε αυτό το σύστημα αξιών. Και το ίδιο ισχύει για έθνη, για ανθρώπους για οικογένειες που προσπαθούν να μεγαλώσουν τα παιδιά τους στη δική τους πίστη στην χώρα τους και τα κάνουν να νιώθουν πως είναι τμήμα αυτής της χώρας και φτιάχνουν μια κοινωνία, που την αποκαλούν θεσμοποιημένη. Την καθιέρωσαν από μια υποκειμενική οπτική γωνία και σκοπεύουν να τη διαιωνίσουν. Ενώ όλες οι κοινωνίες στη πραγματικότητα έχουν προκύψει, και όχι καθιερωθεί. Και έτσι πολεμούν νέες ιδέες, που θα εμπλεκόταν με το θεσμό τους. Οι κυβερνήσεις προσπαθούν να διαιωνίσουν αυτό που τους κρατάει στην εξουσία, οι άνθρωποι δεν εκλέγονται για να φέρουν την αλλαγή, τοποθετούνται εκεί για να διατηρήσουν τα πράγματα όπως είναι. Έτσι καταλαβαίνετε, ότι οι βάσεις της διαφθοράς είναι στην κοινωνία μας. Αφήστε με να το ξεκαθαρίσω. Όλα τα έθνη είναι διεφθαρμένα γιατί τείνουν να διατηρούν υπάρχοντες θεσμούς. Δεν θέλω να τεθώ υπέρ ή κατά των εθνών, αλλά ο κομμουνισμός, ο σοσιαλισμός, ο φασισμός, το καπιταλιστικό σύστημα και όλες οι υποκουλτούρες, είναι ίδιες. Είναι όλες βασικά διεφθαρμένες. Το πιο θεμελιώδες χαρακτηριστικό των κοινωνικών θεσμών μας είναι η ανάγκη για αυτοσυντήρηση, όμως επειδή σχετίζεται από τη συνεργασία της θρησκείας ή της κυβέρνησης το πρώτιστο συμφέρον είναι να διατηρηθεί ο ίδιος ο θεσμός. Για παράδειγμα, το τελευταίο που θα ήθελε μια πετρελαϊκή εταιρία είναι η χρήση μιας ενέργειας που είναι εκτός του ελέγχου της. Καθώς κάτι τέτοιο θα την έθετε εκτός κοινωνικού συνόλου. Αναλόγως, ο ψυχρός πόλεμος και η κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης ήταν στην πραγματικότητα ένας τρόπος να διατηρηθεί και να διαιωνιστεί η καθιερωμένη οικονομική και παγκόσμια ηγεμονία των ΗΠΑ. Παρομοίως, οι θρησκείες καθοδηγούν τους ανθρώπους ώστε να αισθάνονται ένοχοι για φυσικές τάσεις ισχυριζόμενη η κάθε μια πως προσφέρει το μοναδικό μονοπάτι για συγχώρεση και σωτηρία. τη καρδιά αυτής της θεσμικής αυτοπροστασίας βρίσκεται το νομισματικό σύστημα. Καθώς, το χρήμα είναι αυτό που παρέχει τα μέσα για δύναμη για επιβίωση. Άρα, όπως κάποιος φτωχός που αναγκάζεται να κλέψει για να επιβιώσει είναι φυσικό επακόλουθο να κάνουν οτιδήποτε χρειαστεί για να συνεχιστεί το όφελος ενός θεσμού. Αυτό το καθιστά εγγενώς δύσκολο για θεσμούς βασισμένους στο κέρδος να αλλάξουν. Καθώς αυτό θα διακινδύνευε όχι μόνο την επιβίωση μεγάλων ομάδων ανθρώπων, αλλά επίσης τον ποθητό, υλιστικό τρόπο ζωής που σχετίζεται με την επιρροή και την εξουσία. Συνεπώς, η παραλυτική αναγκαιότητα να διατηρηθεί ένας θεσμός ανεξάρτητα από την κοινωνική του απήχηση, είναι βαθιά ριζωμένη στην ανάγκη για χρήμα, ή κέρδος. Βιομηχανία Τί θα βγάλω εγώ; Αυτό σκέφτονται οι άνθρωποι. Έτσι, αν κάποιος βγάζει χρήματα πουλώντας ένα συγκεκριμένο προϊόν θα πολεμήσει την ύπαρξη ενός άλλου προϊόντος που θα μπορούσε να απειλήσει τον θεσμό του. Συνεπώς, οι άνθρωποι δεν μπορούν να είναι δίκαιοι. Και οι άνθρωποι δεν εμπιστεύονται ο ένας τον άλλο. Όταν κάποιος έρχεται και σου λέει "Έχω ακριβώς το σπίτι που έψαχνες" ...είναι πωλητής. Όταν ένας γιατρός λέει " Πιστεύω πως πρέπει να βγάλουμε το νεφρό σας" δεν ξέρω αν προσπαθεί να ξεχρεώσει το γιότ του ή αν όντως πρέπει να βγει το νεφρό μου. Είναι δύσκολο να εμπιστευτείς ανθρώπους σ' ένα νομισματικό σύστημα. Αν μπείτε στο μαγαζί μου και πω "Αυτή η λάμπα είναι πολύ καλή, αλλά η λάμπα στο δίπλα μαγαζί είναι πολύ καλύτερη" δεν θα ήμουν για πολύ καιρό ακόμα στη δουλειά. Δεν θα απέδιδε, αν ήμουν ηθικός δεν θα απέδιδε. Λοιπόν, όταν λέμε πως η βιομηχανία νοιάζεται για τους ανθρώπους... είναι ψέμα. Δεν τους παίρνει να είναι ηθικοί. Έτσι, το σύστημα σας δεν σχεδιάστηκε να υπηρετεί το ευ ζην των ανθρώπων. Αν εξακολουθείτε να μην το καταλαβαίνετε, δεν θα υπήρχε ανεργία αν νοιαζόταν για τους ανθρώπους. Η βιομηχανία δεν νοιάζεται. Προσλαμβάνουν ανθρώπους μόνο γιατί δεν έχει αυτοματοποιηθεί ακόμα. Για αυτό μην μιλάτε για ηθική και σεμνότητα, δε μπορούμε να τα έχουμε και να διατηρήσουμε την επιχείρηση. Είναι σημαντικό να επισημάνουμε πως ανεξαρτήτως κοινωνικού συστήματος είτε είναι φασισμός, σοσιαλισμός, καπιταλισμός ή κομμουνισμός, ο υποβόσκων μηχανισμός είναι πάντα το χρήμα, η εργασία και ο ανταγωνισμός. Η κομμουνιστική Κίνα είναι το ίδιο καπιταλιστική με τις ΗΠΑ. Η μόνη διαφορά είναι ο βαθμός στον οποίο το κράτος επεμβαίνει στη βιομηχανία. Η πραγματικότητα είναι πως ο "Νομισματισμός" τρόπος του λέγειν, είναι ο πραγματικός μηχανισμός που καθοδηγεί τα συμφέροντα όλων των χωρών του πλανήτη. Η πιο επιθετική και κυρίαρχη παραλλαγή αυτού του "Νομισματισμού" είναι το ελεύθερο επιχειρησιακό σύστημα (καπιταλισμός). Η θεμελιώδης προοπτική όπως την παρουσίαζαν οι πρώτοι οικονομολόγοι της ελεύθερης αγοράς, όπως ο Adam Smith, είναι πως το προσωπικό συμφέρον και ο ανταγωνισμός οδηγούν σε κοινωνική ευημερία, καθώς ο ανταγωνισμός δημιουργεί κίνητρο, που κινεί τους ανθρώπους να αυτοσυντηρούνται. Όμως, αυτό που δεν λένε, είναι πως μια ανταγωνιστικά βασισμένη οικονομία σταθερά οδηγεί σε στρατηγική διαφθορά εδραιώνει την δύναμη του πλούτου, δημιουργεί ταξικά χάσματα, τεχνολογική παράλυση, εργασιακή κατάχρηση και τελικά, μια συγκαλυμμένη μορφή κυβερνητικής δικτατορίας από την πλούσια ελίτ. Η λέξη "διαφθορά" συχνά ερμηνεύεται ως "ηθική εκτροπή". Αν μια εταιρία πετάει τοξικά απόβλητα στον ωκεανό, για να γλιτώσει χρήματα οι περισσότεροι το αναγνωρίζουν ως "διεφθαρμένη συμπεριφορά". Σε ένα πιο πονηρό επίπεδο, όταν η Walmart πηγαίνει σε μια μικρή πόλη και αναγκάζει τις μικρές επιχειρήσεις να κλείσουν καθώς δεν μπορούν να συναγωνιστούν, ένα ηθικό δίλημμα προκύπτει. Γιατί, τι ακριβώς έκανε λάθος η Walmart; Γιατί θα έπρεπε να νοιαστούν που καταστρέφουν τη δουλειά της μαμάς και του μπαμπά; Και ακόμη πιο πονηρά... Όταν κάποιος απολύεται από την δουλειά του γιατί μια νέα μηχανή δημιουργήθηκε που μπορεί να κάνει την δουλειά για λιγότερα χρήματα, οι άνθρωποι το δέχονται ως... "Έτσι είναι τα πράγματα." Χωρίς να βλέπουν την έμφυτη, διεφθαρμένη απανθρωπιά μιας τέτοιας πράξης. Καθώς το γεγονός είναι πως: Είτε πετάνε τοξικά απόβλητα, είτε έχουν μια μονοπωλιακή επιχείρηση είτε μειώνουν τα εργατικά χέρια, το κίνητρο είναι το ίδιο. Το Κέρδος! Είναι όλα διαφορετικές βαθμίδες του ίδιου μηχανισμού αυτοσυντήρησης που πάντα βάζει τον άνθρωπο σε δεύτερη μοίρα σε σχέση με το κέρδος. Συνεπώς, η διαφθορά δεν είναι υποπροϊόν του "νομισματισμού". Είναι το ίδιο του το θεμέλιο. Και ενώ οι περισσότεροι παραδέχονται αυτή την τάση λίγο ή πολύ, η πλειοψηφία παραμένει αφελής ως προς τις επιπτώσεις του να έχεις ένα τόσο εγωιστικό μηχανισμό ως καθοδηγητική νοοτροπία στη κοινωνία. Εσωτερικά έγγραφα δείχνουν πως αν και αύτη η εταιρία είχε απόλυτη επίγνωση πως το φάρμακο τους ήταν μολυσμένο με τον ιό του AIDS το απέσυραν από την αγορά των ΗΠΑ και μετά το έριξαν στην Γαλλία στην Ευρώπη, την Ασία και τη Λατινική Αμερική. Η κυβέρνηση το επέτρεψε. Ο Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων το επέτρεψε και τώρα η κυβέρνηση κάνει πως δεν βλέπει. Χιλιάδες αθώοι αιμοφιλικοί πέθαναν από τον ιό του AIDS. Αυτή η εταιρία γνώριζε απόλυτα πως ήταν μολυσμένο με AIDS και το ξεφορτώθηκαν γιατί ήθελαν να μετατρέψουν αυτή την καταστροφή σε κέρδος. Λοιπόν, βλέπετε πως έχουμε ενσωματωμένη την διαφθορά. Όλοι εξαπατούμαστε μεταξύ μας, και δεν μπορείς να περιμένεις σεμνότητα σε κάτι τέτοιο. Πολιτική Μια αίσθηση.. σαν να μην ξέρουν ποιον να εκλέξουν. Σκέφτονται με όρους δημοκρατίας, κάτι που δεν είναι δυνατό σε μια νομισματικά βασισμένη οικονομία. Αν έχεις περισσότερα χρήματα να διαφημίσεις τις θέσεις σου την θέση που επιθυμείς στη κυβέρνηση, αυτό δεν είναι δημοκρατία. Εξυπηρετεί αυτούς σε θέσεις διαφορετικών πλεονεκτημάτων. Έτσι έχουμε πάντα την δικτατορία της ελίτ, των οικονομικά εύπορων. "Μπορούμε να έχουμε δημοκρατία σε αυτή την χώρα ή να έχουμε μεγάλο πλούτο στα χέρια των λίγων. Όμως δε μπορούμε να έχουμε και τα δύο." Είναι μια ενδιαφέρουσα παρατήρηση πως φαινομενικά άγνωστες προσωπικότητες δια μαγείας εμφανίζονται στη παγκόσμια σκηνή ως υποψήφιοι πρόεδροι. Έτσι, πριν το καταλάβετε, πρέπει να επιλέξετε από μια μικρή ομάδα εξαιρετικά πλούσιων ανθρώπων οι οποίοι υπόπτως έχουν το ίδιο ευρύ κοινωνικό όραμα. Προφανώς πρόκειται για αστείο. Οι άνθρωποι μπαίνουν στο ψηφοδέλτιο αφού έχουν προεπιλεχθεί ως αποδεκτοί από τις κατεστημένες οικονομικές δυνάμεις που ουσιαστικά διευθύνουν το σόου. Και κάποιοι που καταλαβαίνουν τη ψευδαίσθηση αυτής της δημοκρατίας συχνά σκέφτονται "μακάρι να μπορούσαμε να ανεβάσουμε τους δικούς μας ειλικρινείς, ηθικούς πολιτικούς στην εξουσία. Τότε θα ήμασταν εντάξει." Ενώ αυτή η ιδέα φυσικά ακούγεται λογική στη καθιερωμένη προσανατολισμένη παγκόσμια άποψη μας είναι δυστυχώς άλλη μια πλάνη. Γιατί όταν πραγματικά κατασταλάξουμε στο τί είναι ουσιαστικά σημαντικό ο θεσμός της πολιτικής και άρα οι ίδιοι οι πολιτικοί δεν έχουν καμία απολύτως σχέση με το τι κάνει τον κόσμο μας και την κοινωνία να λειτουργούν. Δεν είναι οι πολιτικοί που μπορούν να λύσουν προβλήματα. Δεν έχουν τις τεχνικές ικανότητες. Δεν γνωρίζουν πως να λύσουν προβλήματα. Ακόμη και αν ήταν ειλικρινείς, δεν γνωρίζουν πως να λύσουν προβλήματα. Είναι οι τεχνικοί που παράγουν τα εργοστάσια αφαλάτωσης, οι τεχνικοί είναι που σου δίνουν τον ηλεκτρισμό, Που σας δίνουν οχήματα, που ζεσταίνουν το σπίτι σας και το δροσίζουν το καλοκαίρι. Η τεχνολογία είναι που λύνει προβλήματα, όχι η πολιτική. Οι πολιτικοί δεν μπορούν να λύσουν προβλήματα γιατί δεν έχουν εκπαιδευτεί να το κάνουν. Πολύ λίγοι άνθρωποι σήμερα αναλογίζονται τί είναι αυτό που ουσιαστικά βελτιώνει την ζωή τους. Είναι το χρήμα; Προφανώς όχι. Δεν μπορείς να φας χρήμα, ή να γεμίσεις χρήμα το αυτοκίνητο για να δουλέψει. Είναι η πολιτική; Το μόνο που μπορούν να κάνουν οι πολιτικοί είναι να φτιάχνουν νόμους, να ανακοινώνουν τον προϋπολογισμό και να κηρύττουν πολέμους. Είναι η θρησκεία; Φυσικά και όχι, η θρησκεία δε δημιουργεί τίποτα εκτός από την ασαφή συναισθηματική παρηγοριά για αυτούς που τη θέλουν. Το πραγματικό δώρο που έχουμε εμείς οι άνθρωποι το οποίο είναι αποκλειστικά υπεύθυνο για οτιδήποτε έχει βελτιώσει την ζωή μας, είναι η τεχνολογία. Τί είναι τεχνολογία; Τεχνολογία είναι ένα μολύβι που επιτρέπει σε κάποιον να στερεοποιήσει ιδέες σε ένα χαρτί για επικοινωνία. Τεχνολογία είναι ένα όχημα που επιτρέπει σε κάποιον να ταξιδεύει ταχύτερα απ' ότι με τα πόδια. Τεχνολογία είναι ένα ζευγάρι γυαλιά που επιτρέπει την όραση σε όσους την χρειάζονται. Η εφαρμοσμένη τεχνολογία είναι μια επέκταση των ανθρώπινων δυνατοτήτων η οποία μειώνει τον ανθρώπινο κόπο, και ελευθερώνει τον άνθρωπο από συγκεκριμένη αγγαρεία ή πρόβλημα. Φανταστείτε πως θα ήταν η ζωή σας σήμερα χωρίς τηλέφωνο, κουζίνα, υπολογιστή ή αεροπλάνο. Τα πάντα στο σπίτι σας που έχετε ως δεδομένα, από το κουδούνι, το τραπέζι, μέχρι το πλυντήριο πιάτων είναι τεχνολογία. δημιουργημένη από την επιστημονική ευφυΐα ανθρώπων τεχνικών. Όχι από τα χρήματα, την πολιτική ή τη θρησκεία. Αυτοί είναι ψεύτικοι θεσμοί. "Το να γράφετε στους γερουσιαστές είναι φανταστικό". Έτσι σας λένε, "γράψτε στους γερουσιαστές αν θέλετε να γίνει κάτι." Οι άνθρωποι στην Ουάσιγκτον θα είναι στην πρώτη γραμμή της τεχνολογίας. Της ανθρώπινης μελέτης, στη πρώτη γραμμή του εγκλήματος. Σε όλους τους τομείς που καθορίζουν την ανθρώπινη συμπεριφορά. Δεν χρειάζεται να γράψετε στους γερουσιαστές. Από που και ως που διορίστηκαν αυτοί να κάνουν αυτή την δουλειά; Το μέλλον θα έχει μεγάλες δυσκολίες, και η ερώτηση των πολιτικών είναι: "Πόσο θα κοστίσει το σχέδιο;" Η ερώτηση δεν είναι πόσο θα κοστίσει αλλά: Έχουμε τις πηγές; Και σήμερα έχουμε τις πηγές να τους στεγάσουμε όλους, να χτίσουμε νοσοκομεία σε όλο τον κόσμο, σχολεία σε όλο τον κόσμο, με το καλύτερο εργαστηριακό εξοπλισμό για διδασκαλία και ιατρική έρευνα. Τα έχουμε όλα αυτά, αλλά είμαστε σ' ένα οικονομικό σύστημα, και στο οικονομικό σύστημα υπάρχει το κέρδος. Και ποιός είναι ο θεμελιώδης μηχανισμός που οδηγεί το κερδοσκοπικό σύστημα; Πέρα από το συμφέρον; Τί είναι ακριβώς αυτό που διατηρεί τον ανταγωνισμό στον πυρήνα του; Είναι η αποδοτικότητα και η βιωσιμότητα; Όχι, αυτά δεν είναι μέρος του σχεδίου. Τίποτα που παράγεται σε μια κερδοσκοπική κοινωνία δεν είναι αποδοτικό και βιώσιμο. Αν ήταν, δεν θα υπήρχαν οι πολυέξοδες υπηρεσίες επισκευών για τα αυτοκίνητα. Ούτε ο μέσος όρος ζωής για τα ηλεκτρονικά θα ήταν κάτω από 3 μήνες πριν ξεπεραστούν. Είναι η αφθονία; Απολύτως όχι. Η αφθονία, βασισμένη στο νόμο προσφοράς και ζήτησης, είναι ουσιαστικά κάτι το αρνητικό. Αν μια εταιρία διαμαντιών βρει 10 φορές πάνω το σύνηθες ποσό διαμαντιών στις εξορύξεις τους, θα σημαίνει πως η προσφορά διαμαντιών αυξήθηκε, που σημαίνει πως το κόστος και το κέρδος ανά διαμάντι μειώνονται. Το γεγονός είναι πως η αποδοτικότητα, η βιωσιμότητα και η αφθονία είναι εχθροί του κέρδους. Με μία λέξη, είναι ο μηχανισμός της 'έλλειψης' που αυξάνει τα κέρδη. Τι είναι έλλειψη; Βασίζεται στο να διατηρεί τα προϊόντα πολύτιμα. Καθυστερώντας την παραγωγή πετρελαίου αυξάνεται η τιμή. Διατηρώντας την έλλειψη διαμαντιών κρατάς την τιμή ψηλά. Καταστρέφουν διαμάντια στο αδαμαντωρυχείο Kimberly. Είναι από άνθρακα. Αυτό κρατάει ψηλά τις τιμές. Τότε, τι σημαίνει για την κοινωνία όταν η έλλειψη, είτε φυσική είτε χειραγωγημένη, είναι ευεργετική κατάσταση για την βιομηχανία; Σημαίνει πως η βιωσιμότητα και η αφθονία δεν θα υπάρξουν ποτέ σ' ένα κερδοσκοπικό σύστημα. Γιατί πολύ απλά, αντιτίθενται στην ίδια τη δομή του συστήματος. Συνεπώς, είναι αδύνατο να υπάρξει ένας κόσμος χωρίς πόλεμο ή φτώχια. Είναι αδύνατο να συνεχίσει να προοδεύει η τεχνολογία σε πιο αποδοτικά και παραγωγικά στάδια. Και το πιο δραματικό, είναι αδύνατο να περιμένεις από τους ανθρώπους να συμπεριφερθούν με πραγματικά ηθικό ή ανθρώπινο τρόπο. Ανθρώπινη φύση Ανθρώπινη φύση ή ανθρώπινη συμπεριφορά; Οι άνθρωποι χρησιμοποιούν την λέξη "ένστικτο" γιατί δεν μπορούν να υπολογίσουν την συμπεριφορά. Κάθονται και υπολογίζουν μέσα στην άγνοια τους και λένε πράγματα όπως "Οι άνθρωποι είναι φτιαγμένοι έτσι." "Η απληστία είναι κάτι το φυσικό." Αν και το δούλευαν για χρόνια. Και είναι το ίδιο φυσικό με το να φοράμε ρούχα. Αυτό που θέλουμε να κάνουμε είναι να εξαλείψουμε τις αιτίες των προβλημάτων να εξαλείψουμε τις διαδικασίες που παράγουν την απληστία, την θρησκοληψία και την προκατάληψη την εκμετάλλευση του ενός ανθρώπου από τον άλλο και τον ελιτισμό. Να εξαλείψουμε την ανάγκη για φυλακές και επαιτεία. Τα είχαμε πάντα αυτά τα προβλήματα γιατί πάντα ζούσαμε μέσα στην έλλειψη, την ανταλλαγή και στο νομισματικό σύστημα που παράγει την έλλειψη. Αν εξαλείψουμε τις συνθήκες που παράγουν αυτό που αποκαλούμε "κοινωνικώς επιθετική συμπεριφορά", μετά δεν θα υπάρχει. Κάποιος θα πει "Είναι έμφυτή;" Όχι δεν είναι. Δεν υπάρχει ανθρώπινη φύση, υπάρχει ανθρώπινη συμπεριφορά, και αυτό πάντα άλλαζε σ' όλη την ιστορία. Δεν γεννιέσαι με θρησκοληψία, απληστία, διαφθορά και μίσος. Τα επιλέγεις αυτά μέσα σε μια κοινωνία. Πόλεμος, φτώχια, διαφθορά, πείνα, μιζέρια, ανθρώπινη δυστυχία δεν θα αλλάξουν σ' ένα νομισματικό σύστημα. Και αν γίνει, θα είναι πολύ μικρή αλλαγή. Θα χρειαστεί να επανασχεδιάσουμε την κουλτούρα μας, τις αξίες μας, και πρέπει να σχετίζεται με τις δυνατότητες της γης. Και όχι με κάποια ανθρώπινη άποψη ή κάποια πολιτική αντίληψη για το πως πρέπει να είναι ο κόσμος. Η με την αντίληψη κάποιας θρησκείας για τις ανθρώπινες σχέσεις. Και αυτό είναι το Πρόγραμμα Αφροδίτη. Η κοινωνία για την οποία θα μιλήσουμε, είναι μια κοινωνία που είναι ελεύθερη από τις παλιές προκαταλήψεις τις φυλακίσεις, τις φυλακές, την αστυνομία, την βία και τον νόμο. Όλοι οι νόμοι θα εξαφανιστούν και όλα τα επαγγέλματα που δεν έχουν πλέον αξία θα εξαφανιστούν. όπως οι χρηματιστές, τραπεζίτες και οι διαφημιστές. Θα χαθούν! Για πάντα! Γιατί δεν θα έχουν πλέον καμία σχέση. Όταν καταλάβουμε πως είναι η τεχνολογία προερχόμενη από την ανθρώπινη ευφυΐα που απελευθερώνει την ανθρωπότητα και αυξάνει την ποιότητα ζωής μας τότε θα δούμε πως ο πιο σημαντικός στόχος που μπορούμε να εστιάσουμε είναι η έξυπνη διαχείριση των φυσικών πόρων της γης. Καθώς από αυτούς τους φυσικούς πόρους είναι που παίρνουμε τα υλικά για να συνεχίσουμε στον δρόμο της ευημερίας. Κατανοώντας το αυτό, θα δούμε πως το χρήμα υπάρχει ως φραγμός σε αυτούς τους πόρους γιατί σχεδόν τα πάντα έχουν οικονομικό κόστος. Και γιατί χρειαζόμαστε χρήμα ώστε ν' αποκτήσουμε αυτούς τους πόρους; Εξαιτίας της πραγματικής ή υποτιθεμένης έλλειψης. Συνήθως δεν πληρώνουμε τον αέρα ή το τρεχούμενο νερό αφού υπάρχουν σε τόσο μεγάλη αφθονία το να τα πουλάς θα ήταν άσκοπο. Έτσι, λογικά μιλώντας, αν οι πόροι και οι τεχνολογίες που εφαρμόζονται για να δημιουργούν τα πάντα στις κοινωνίες μας όπως τα σπίτια, οι πόλεις και τα μέσα μεταφοράς ήταν σε τόσο μεγάλη αφθονία, δεν θα υπήρχε λόγος να πουληθεί οτιδήποτε. Επίσης, αν οι αυτοματισμοί και οι μηχανισμοί ήταν τόσο τεχνολογικά εξελιγμένοι που να ανακούφιζαν τον άνθρωπο από την εργασία δεν θα υπήρχε λόγος να έχεις δουλειά. Και με αυτούς τους κοινωνικούς τομείς τακτοποιημένους δεν θα υπήρχε λόγος να υπάρχει καν το χρήμα. Οπότε η τελική ερώτηση παραμένει: Έχουμε αρκετούς πόρους στη γη και την τεχνολογική γνώση για να δημιουργήσουμε μια κοινωνία τέτοιας αφθονίας όπου τα πάντα που έχουμε τώρα θα είναι διαθέσιμα χωρίς ταμπελάκι τιμής και χωρίς την ανάγκη υποταγής μέσω της εργασίας; Ναι, έχουμε! Έχουμε τους πόρους και τη τεχνολογία να το εφαρμόσουμε στο ελάχιστο μαζί με την δυνατότητα να ανεβάσουμε το βιοτικό επίπεδο τόσο ψηλά που οι άνθρωποι του μέλλοντος θα κοιτάνε τον πολιτισμό μας του τώρα και θα γελάνε με το πόσο πρωτόγονη και ανώριμη ήταν η κοινωνία μας. Αυτό που προτείνει το Πρόγραμμα Αφροδίτη είναι ένα εντελώς διαφορετικό σύστημα που αναβαθμίζει την σημερινή γνώση. Ποτέ δεν θέσαμε στους επιστήμονες το πρόβλημα του πως σχεδιάζεις μια κοινωνία που θα εξάλειφε βαρετές και μονότονες εργασίες που θα εξάλειφε τα ατυχήματα στις μεταφορές που θα επέτρεπε στους ανθρώπους να έχουν ένα υψηλό επίπεδο διαβίωσης που θα εξαφάνιζε τα δηλητήρια από τις τροφές μας και θα μας έδινε πηγές ενέργειας που είναι καθαρές και αποδοτικές. Μπορούμε να το καταφέρουμε. Οικονομία Βασισμένη στους Πόρους Η κύρια διαφορά ανάμεσα σε μια οικονομία βασισμένη στους πόρους και σ' ένα νομισματικό σύστημα, είναι πως η οικονομία βασισμένη στους πόρους πραγματικά νοιάζεται για τους ανθρώπους και την ευημερία τους ενώ το νομισματικό σύστημα έχει γίνει τόσο διεστραμμένο που το ενδιαφέρον για τον άνθρωπο είναι δευτερεύον, αν υπήρχε καθόλου. Τα παράγωγα του αφορούν το πόσα χρήματα μπορείς να βγάλεις. Αν υπάρχει ένα πρόβλημα στην κοινωνία που δε θα σου φέρει χρήματα αν το λύσεις τότε δεν πρόκειται να λυθεί. Η κοινωνία βασισμένη στους πόρους δεν έχει καμία σχέση μ' ότι έχει δοκιμαστεί Και με την σημερινή τεχνολογία μας μπορούμε να δημιουργήσουμε αφθονία. Θα μπορούσε να χρησιμεύσει για βελτιώσει τον τρόπο ζωής του καθένα. Αφθονία σε όλο τον κόσμο, αν χρησιμοποιήσουμε τη τεχνολογία σοφά και σώσουμε το περιβάλλον. Είναι ένα πολύ διαφορετικό σύστημα και είναι πολύ δύσκολο να το αναλύσουμε γιατί το κοινό δεν είναι σωστά ενημερωμένο όσων αφορά τη τεχνολογία. Ενέργεια Σήμερα δεν χρειάζεται να καίμε ορυκτά καύσιμα, δεν χρειάζεται να χρησιμοποιούμε οτιδήποτε που θα μόλυνε το περιβάλλον. Υπάρχουν πολλές άλλες πηγές ενέργειας διαθέσιμες. Εναλλακτικές ενεργειακές λύσεις που προωθεί το κατεστημένο όπως το υδρογόνο, η βιομάζα και μέχρι και η πυρηνική, είναι άκρως ανεπαρκείς, επικίνδυνες και υπάρχουν μόνο για να συνεχίσουν την κερδοσκοπική δομή που δημιούργησε η βιομηχανία. Όταν κοιτάξουμε πέρα από τη προπαγάνδα και τις εγωιστικές λύσεις που θέτουν οι ενεργειακές εταιρίες, θα ανακαλύψουμε ατελείωτες πηγές καθαρής, άφθονης και ανανεώσιμης ενέργειας για παραγωγή ισχύος. Η ηλιακή και η αιολική ενέργεια είναι γνωστές στο κοινό. Άλλα οι πραγματικές δυνατότητες αυτών των μέσων παραμένουν ανεκδήλωτες. Η ηλιακή ενέργεια είναι τόσο άφθονη που μια ώρα φωτός το μεσημέρι περιέχει περισσότερη ενέργεια απ' ότι ολόκληρος ο κόσμος καταναλώνει σε ένα χρόνο. Αν μπορούσαμε να συλλάβουμε το 1/100 αυτής της ενέργειας, ο κόσμος δεν θα χρειαζόταν να χρησιμοποιήσει πετρέλαιο, αέριο ή οτιδήποτε άλλο ποτέ ξανά. Το ερώτημα δεν είναι η διαθεσιμότητα, άλλα η τεχνολογία να την συλλέξουμε. Και υπάρχουν πολλά εξελιγμένα μέσα σήμερα για να εκπληρώσουν αυτό τον σκοπό. Όμως παρεμποδίζονται από την ανάγκη ανταγωνισμού για το μερίδιο της αγοράς από την κατεστημένη δομή της ενέργειας. Μετά υπάρχει η αιολική ενέργεια. Η αιολική ενέργεια έχει από καιρό χαρακτηριστεί ως αδύναμη. Και λόγο του ότι χρειάζεται συγκεκριμένη τοποθεσία, μη πρακτική. Αυτό απλά δεν είναι αλήθεια. Το Υπουργείο ενέργειας το 2007 παραδέχτηκε πως αν η αιολική ενέργεια χρησιμοποιούταν πλήρως σε μόνο 3 από τις 50 πολιτείες θα μπορούσε να ηλεκτροδοτηθεί ολόκληρη η χώρα. Μετά υπάρχουν οι μάλλον άγνωστες πηγές παλιρροϊκής και κυματικής ενέργειας. Η παλιρροϊκή ενέργεια πηγάζει από τις παλιρροϊκές ανόδους των ωκεανών. Η εγκατάσταση τουρμπινών που αιχμαλωτίζουν αυτή την κίνηση παράγει ενέργεια. Στην Αγγλία, 42 τοποθεσίες έχουν χαρακτηριστεί ως διαθέσιμες. Προβλέποντας πως το 34% όλης της ενέργειας της Αγγλίας θα μπορούσε να προέρχεται από την παλιρροϊκή ενέργεια. Η κυματική ενέργεια, που απορροφά ενέργεια από τις επιφανειακές κινήσεις των ωκεανών υπολογίζεται να έχει παγκόσμια δυνατότητα για μέχρι 80.000 τερραβάτ το χρόνο. Αυτό σημαίνει πως το 50% της παγκόσμιας χρήσης ενέργειας θα μπορούσε να παράγεται από αυτό το μέσο και μόνο. Τώρα, είναι σημαντικό να επισημάνουμε πως η παλιρροϊκή, κυματική ηλιακή και αιολική ενέργεια, δεν προϋποθέτουν άλλες μορφές αρχικής ενέργειας για να υπάρξουν, σε αντίθεση με τον άνθρακα, το πετρέλαιο, το αέριο την βιομάζα το υδρογόνο και όλες τις άλλες. Ο συνδυασμός των τεσσάρων αυτών πηγών και μόνο, αν τιθασευτούν αποδοτικά με την τεχνολογία, θα μπορούσαν να ηλεκτροδοτούν τον κόσμο για πάντα. Όπως λέγεται, συμβαίνει να υπάρχει μια άλλη μορφή καθαρής, ανανεώσιμης ενέργειας που ξεπερνά τις άλλες. Η Γεωθερμική Ενέργεια. Η γεωθερμική ενέργεια αξιοποιεί την λεγόμενη "θερμότητα εξόρυξης". Η οποία, με μια απλή διαδικασία που χρησιμοποιεί νερό, μπορεί να παράγει τεράστια ποσά καθαρής ενέργειας. Το 2006, μια αναφορά του ΜΙΤ για την γεωθερμική ενέργεια ανακάλυψε πως 13.000 ζέττατζάουλ (ZJ) ενέργειας είναι διαθέσιμα στην γη. με την πιθανότητα 2.000 ZJ να είναι εύκολα προσβάσιμα με εξελιγμένη τεχνολογία. Η συνολική κατανάλωση ενέργειας όλων των χωρών στο πλανήτη είναι σχεδόν μισό ζέττα τζάουλ το χρόνο. Αυτό σημαίνει πως περίπου 4.000 χρόνια πλανητικής ενέργειας θα μπορούσαν να παραχθούν από αυτό το μέσο και μόνο. Και όταν καταλάβουμε πως η θερμική παραγωγή της γης ανανεώνεται συνεχώς, αυτή η ενέργεια είναι πραγματικά απεριόριστη. Θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για πάντα. Αυτές οι ενεργειακές πηγές είναι μόνο μερικές από τις διαθέσιμες καθαρές, ανανεώσιμες πηγές. Και όσο περνάει ο καιρός θα ανακαλύπτουμε περισσότερες. Η μεγάλη συνειδητοποίηση είναι πως έχουμε απόλυτη ενεργειακή αφθονία χωρίς την ανάγκη για μόλυνση, παραδοσιακής συντήρησης, ή ουσιαστικά, τιμής. Και τί γίνεται με τις μεταφορές; Τα επικρατέστερα μέσα μεταφοράς στις κοινωνίες μας, είναι τα αυτοκίνητα και τα αεροσκάφη. Τα οποία χρειάζονται ορυκτά καύσιμα για να λειτουργήσουν. Στην περίπτωση των αυτοκινήτων, η τεχνολογία για τις μπαταρίες που χρειάζεται ένα ηλεκτρικό αυτοκίνητο για να πάει με πάνω από 160 χλμ/ω για περισσότερα από 300 χιλιόμετρα με μία φόρτιση, υπάρχει. Και υπάρχει εδώ και πολλά χρόνια. Όμως, οι πατέντες για τις μπαταρίες ελέγχονται από τη πετρελαϊκή βιομηχανία κάτι που περιορίζει την δυνατότητα τους να διατηρήσουν το μερίδιο τους στην αγορά σε συνδυασμό με τις πολιτικές πιέσεις από την βιομηχανία ενέργειας η πρόσβαση και η προσφορά σε αυτή την τεχνολογία είναι περιορισμένη. Δεν υπάρχει κανένας άλλος λόγος, πέρα από τα διεφθαρμένα κερδοσκοπικά συμφέροντα, για να μην μπορεί κάθε όχημα στον κόσμο να είναι ηλεκτρικό και ουσιαστικά καθαρό, με μηδέν ανάγκη για βενζίνη. Και όσον αφορά τα αεροπλάνα, είναι καιρός να καταλάβουμε πως αυτό το μέσο μετακίνησης είναι ανεπαρκές, δυσκίνητο, αργό και προκαλεί πολύ μεγάλη μόλυνση. Αυτό είναι ένα τρένο μαγνητικής άνωσης. Χρησιμοποιεί μαγνήτες για ώθηση. Ολοκληρωτικά αιωρείται πάνω σε ένα μαγνητικό πεδίο και απαιτεί λιγότερο από το 2% της ενέργειας μιας αεροπορικής πτήσης. Το τρένο δεν έχει τροχούς, άρα τίποτα δεν φθείρεται. Η τωρινή μέγιστη ταχύτητα διαφόρων εκδόσεων αυτής της τεχνολογίας που χρησιμοποιούνται στην Ιαπωνία, είναι 581 χιλιόμετρα την ώρα. Όμως, αυτή η έκδοση της τεχνολογίας είναι αρκετά ξεπερασμένη. Μια οργάνωση με το όνομα Ε.Τ.3 που συνδέεται με το Πρόγραμμα Αφροδίτη έχει καθιερώσει ένα μαγνητικό τρένο διπλής βάσης που μπορεί να ταξιδέψει με μέχρι 6.400 χλμ/ω σ' έναν ακίνητο, χωρίς τριβές αγωγό που μπορεί να είναι επίγειος ή υποθαλάσσιος. Φανταστείτε να πηγαίνετε από το Λ.Α στην Ν. Υόρκη για το μεσημεριανό σας ή από την Ουάσιγκτον στο Πεκίνο σε 2 ώρες. Αυτό είναι το μέλλον των εσωτερικών και υπερατλαντικών μετακινήσεων. Γρήγορες, καθαρές, με μόνο ένα μικρό τμήμα της ενέργειας που χρησιμοποιούμε σήμερα για τα ίδια μέσα. Ουσιαστικά, με την χρήση μαγνητικών τρένων, εξελιγμένων μπαταριών και γεωθερμικής ενέργειας δεν θα υπάρχει λόγος να κάψουμε ορυκτά καύσιμα ποτέ ξανά. Και θα μπορούσαμε να το κάνουμε τώρα, αν δεν μας τραβούσε πίσω η παραλυτική κερδοσκοπική δομή. Εργασία Σήμερα η Αμερική βαδίζει προς τον φασισμό, Έχει μια προδιάθεση από την επικρατούσα φιλοσοφία και θρησκεία, να υποστηρίζει την φασιστική άποψη. Η Αμερικανική βιομηχανία είναι ουσιαστικά ένας φασιστικός θεσμός. Αν δεν το καταλαβαίνετε, την στιγμή που πατάτε το ξυπνητήρι ξυπνάτε σε μια δικτατορία. Μας περνάνε ιδέες για τον σεβασμό στην εργασία. Και πραγματικά το αντιμετωπίζω ως μισθοδοτούμενη σκλαβιά. Σας έφτασαν να πιστεύετε πως πρέπει να κερδίζετε τα προς το ζην με τον ιδρώτα του προσώπου σας. Αυτό κρατάει τους ανθρώπους, αν τους ελευθερώσεις από ειλωτικές, επαναληπτικές δουλειές που τους κάνουν ανίδεους, νομίζουν πως τους κλέβεις. Στην κοινωνία μιας οικονομίας βασισμένη στους πόρους, οι μηχανές ελευθερώνουν τους ανθρώπους. Βλέπετε, φαίνεται αδιανόητο γιατί δεν έχουμε δει ποτέ αυτό το είδος κόσμου. Αυτοματισμός Αν κοιτάξουμε την ιστορία, θα δούμε μια ξεκάθαρη δομή μηχανικού αυτοματισμού να αντικαθιστά το εργατικό δυναμικό. Από την εξαφάνιση του χειριστή ανελκυστήρα, μέχρι την πλήρη αυτοματοποίηση της αυτοκινητοβιομηχανίας. Το γεγονός είναι, όσο η τεχνολογία προοδεύει, η ανάγκη για εργατικό δυναμικό συνεχώς θα μειώνεται. Έτσι δημιουργείται ένα σοβαρό ασυμβίβαστο, κάτι που αποδεικνύει την απάτη του, νομισματικά βασισμένου, εργατικού συστήματος. Καθώς η ανθρώπινη εργασία είναι σε άμεσο ανταγωνισμό με την τεχνολογική ανάπτυξη. Έτσι, δεδομένης της προτεραιότητας στο κέρδος, από την βιομηχανία, οι άνθρωποι με τον καιρό συνεχώς θα απολύονται και θα αντικαθιστούνται από τις μηχανές. Όταν η βιομηχανία παίρνει μια μηχανή αντί να μειώσει το ωράριο, απολύουν. Χάνετε τις δουλειές σας, και έτσι έχετε ένα δίκαιο να φοβάστε τις μηχανές. Σε μια υψηλής τεχνολογίας, βασισμένη στους πόρους, οικονομία θα ήταν συντηρητικό να πούμε πως το 90% όλων των σημερινών απασχολήσεων θα αντικατασταθούν από τις μηχανές. Ελευθερώνοντας τους ανθρώπους να ζήσουν την ζωή τους χωρίς υποτέλεια. Καθώς αυτός είναι ο σκοπός της τεχνολογίας. Και με τον καιρό, με τη νανοτεχνολογία και άλλες εξελιγμένες μορφές επιστήμης δεν είναι τραβηγμένο να πούμε πως μέχρι δύσκολες χειρουργικές επεμβάσεις θα γίνονται επίσης από μηχανές. Και σύμφωνα με αποδείξεις, με πολύ υψηλότερα ποσοστά επιτυχίας απ΄ ότι καταφέρνουν οι άνθρωποι σήμερα. Ο δρόμος είναι ξεκάθαρος, αλλά η νομισματικά βασισμένη δομή που απαιτεί εργασία για εισόδημα μπλοκάρει την πρόοδο. Καθώς οι άνθρωποι χρειάζεται να δουλέψουν για να επιβιώσουν. Το σημαντικό είναι ν' απαλλαγούμε απ' αυτό το σύστημα αλλιώς δεν θα είμαστε ποτέ ελεύθεροι και η τεχνολογία θα είναι μονίμως παράλυτη. Έχουμε μηχανές που καθαρίζουν τους υπονόμους και απαλλάσσουν τους ανθρώπους από το να το κάνουν. Γι αυτό σκεφτείτε τις μηχανές ως προέκταση των ανθρωπίνων επιδόσεων. Επιπλέον, πολλές σημερινές απασχολήσεις απλά δεν θα έχουν βάση να υπάρχουν σε μια οικονομία βασισμένη στους πόρους. Όπως κάθε τι που σχετίζεται με την διαχείριση χρημάτων, την διαφήμιση και μέχρι το ίδιο το νομικό σύστημα. Καθώς χωρίς χρήματα, μια μεγάλη πλειοψηφία των εγκλημάτων που διαπράττονται σήμερα, δε θα γινόταν ποτέ. Σχεδόν όλες οι μορφές εγκλήματος είναι συνέπειες του νομισματικού συστήματος είτε άμεσα είτε από την νεύρωση, που προκαλείται από την οικονομική κατάπτωση. Συνεπώς, οι ίδιοι οι νόμοι τελικά θα εξαφανιστούν. Αντί να βάλουμε μια ταμπέλα "Προσοχή! Ολισθηρό Οδόστρωμα" να βάλουμε ένα υλικό στο δρόμο να μην γλιστράει. Και όταν κάποιος μπαίνει στο αυτοκίνητο μεθυσμένος και το αυτοκίνητο ταλαντεύεται, να υπάρχει ένα μικρό εκκρεμές που θα ταλαντεύεται μπρός πίσω και θα επαναφέρει το αυτοκίνητο. Όχι νόμος, Λύση. Να βάλουμε σόναρ και ραντάρ στα οχήματα ώστε να μη συγκρούονται. Οι ανθρώπινοι νόμοι είναι προσπάθειες να χειριστούν προβλήματα και χωρίς να γνωρίζουν πως να τα λύσουν, δημιουργούν ένα νόμο. Στις ΗΠΑ, την πιο ιδιωτικοποιημένη, καπιταλιστική χώρα του κόσμου, δεν προκαλεί έκπληξη πως έχει τον μεγαλύτερο πληθυσμό φυλακισμένων στον κόσμο, και αυξάνεται κάθε χρόνο. Στατιστικά, οι πιο πολλοί από αυτούς είναι αμόρφωτοι και προέρχονται από φτωχές, στερημένες κοινωνίες. Και αντίθετα από την προπαγάνδα, είναι αυτές οι περιβαλλοντολογικές συνθήκες που τους ωθούν στο έγκλημα και την βίαιη συμπεριφορά. Όμως η κοινωνία κάνει τα στραβά μάτια σε αυτό το θέμα. Το νομικό και σωφρονιστικό σύστημα είναι απλά ένα ακόμη παράδειγμα του πως η κοινωνία μας αποφεύγει να εξετάσει τα βαθύτερα αίτια της συμπεριφοράς. Δισεκατομμύρια ξοδεύονται κάθε χρόνο σε φυλακές και αστυνομία, ενώ μόνο ένα μικρό τμήμα πηγαίνει σε προγράμματα κατά της φτώχειας. που είναι η πιο βασική μεταβλητή υπεύθυνη για την εγκληματικότητα. Και όσο έχουμε ένα οικονομικό σύστημα που προτιμά και ουσιαστικά δημιουργεί έλλειψη και στέρηση, η εγκληματικότητα ποτέ δε πρόκειται να εξαφανιστεί. Κίνητρο Αν οι άνθρωποι έχουν πρόσβαση στα αναγκαία αγαθά χωρίς υποτέλεια, χρέος, ανταλλαγές, εμπόριο, θα συμπεριφέρονται πολύ διαφορετικά. Τα θέλετε όλα αυτά διαθέσιμα χωρίς ταμπελάκι τιμής. Αλλά πρέπει να υπάρχει τιμή. Τί θα δώσει κίνητρο στους ανθρώπους; Αν ο άνθρωπος έχει όλα όσα χρειάζεται θα κάθεται και θα λιάζεται. Αυτό είναι ένας μύθος που διαιωνίζουν. Οι άνθρωποι στη κουλτούρα μας εκπαιδεύονται να πιστεύουν πως το νομισματικό σύστημα δημιουργεί κίνητρο. Αν έχουν πρόσβαση στα πάντα, γιατί να θέλουν να κάνουν οτιδήποτε; Θα έχαναν το κίνητρο τους. Αυτό μαθαίνετε να υποστηρίζετε σε ένα νομισματικό σύστημα. Όταν βγάλουμε το χρήμα από το σενάριο, θα υπάρχουν διαφορετικά κίνητρα, πολύ διαφορετικά κίνητρα. Όταν οι άνθρωποι έχουν πρόσβαση στα απαραίτητα της ζωής τα κίνητρα αλλάζουν. Τί λέτε για το φεγγάρι και τα άστρα; Νέα κίνητρα προκύπτουν. Αν ζωγραφίσετε έναν πίνακα που σας αρέσει θα σας δώσει χαρά να τον δωρίσετε σε άλλους, όχι να τον πουλήσετε. Εκπαίδευση Πιστεύω πως η περισσότερη εκπαίδευση που έχω δει σήμερα ουσιαστικά παράγει ένα άτομο για να δουλέψει. Είναι πολύ ειδικευμένη. Δεν είναι γενική. Οι άνθρωποι δεν γνωρίζουν πολλά για πολλά διαφορετικά θέματα. Δε νομίζω πως θα μπορούσες να στείλεις κάποιον να πολεμήσει αν γνώριζε αρκετά για πολλά διαφορετικά θέματα. Πιστεύω πως η εκπαίδευση είναι κυρίως "παπαγαλία" και δεν μαθαίνουν πως να λύνουν προβλήματα δεν τους δίνουν τα εφόδια, συναισθηματικά ή άλλου πεδίου για το πώς να έχουν κριτική σκέψη. Σε μια κοινωνία βασισμένη στους πόρους η εκπαίδευση θα είναι πολύ διαφορετική Το κύριο ενδιαφέρον της κοινωνίας μας είναι η πνευματική ανάπτυξη και η κινητοποίηση κάθε ατόμου για το καλύτερο δυνατό. Γιατί η φιλοσοφία μας είναι όσο πιο έξυπνοι οι άνθρωποι, τόσο πιο πλούσιος ο κόσμος. Γιατί όλοι θα συνεισφέρουν. Όσο πιο έξυπνα είναι τα παιδιά σας τόσο καλύτερη θα είναι η ζωή μου. Γιατί θα συνεισφέρουν πιο εποικοδομητικά στο περιβάλλον και στην ζωή μου. Καθώς όλα όσα θα σχεδιάζονται σε μια κοινωνία βασισμένη στου πόρους θα εφαρμόζονται στην κοινωνία. Τίποτα δεν θα τα εμποδίζει. Πολιτισμός Πατριωτισμός, όπλα, στρατοί, στρατιώτες, όλα αυτά είναι σημάδια πως δεν έχουμε εκπολιτιστεί ακόμα. Τα παιδιά θα ρωτούν τους γονείς τους "δεν βλέπατε την ανάγκη για μηχανές; Μπαμπά, δε καταλαβαίνατε πως οι πόλεμοι ήταν αναπόφευκτοι όταν δημιουργείς έλλειψη; Δεν ήταν εμφανές; Φυσικά το παιδί θα καταλάβει πως ήσασταν στενόμυαλοι μεγαλωμένοι για να υπηρετείτε τους κατεστημένους θεσμούς. Είμαστε μια τόσο απαίσια, άρρωστη κοινωνία που δεν θα μας αναφέρουν καν τα βιβλία της ιστορίας. Απλά θα πουν πως μεγάλα έθνη έπαιρναν την γη μικρότερων εθνών με τη χρήση δύναμης και βίας η ιστορία θα αποδίδεται ως μια διεφθαρμένη συμπεριφορά μέχρι την απαρχή του πολιτισμένου κόσμου. Τότε όλα τα έθνη θα συνεργάζονται... Παγκόσμια σύμπνοια, να συνεργάζονται για το κοινό καλό των ανθρώπων και χωρίς κανείς να είναι υπόδουλος σε κανέναν. Χωρίς κοινωνικά στρώματα ή τεχνολογικό ελιτισμό ή κανένα άλλο είδος ελιτισμού, θα έχουν εξαλειφθεί από προσώπου γης. Η "πολιτεία" δε θα κάνει τίποτα, καθώς δεν υπάρχει "πολιτεία". Το σύστημα που υποστηρίζω, μια παγκόσμια οικονομία βασισμένη στους πόρους δεν είναι τέλειο. Απλά είναι πολύ καλύτερο από αυτό που έχουμε. Δεν θα επιτύχουμε ποτέ την τελειότητα. Χώρα μου είναι ο κόσμος... ...και θρησκεία μου είναι κάνω το καλό. - Τόμας Πέιν - 1737-1809 Οι κοινωνικές αξίες της κοινωνίας μας, οι οποίες έχουν υλοποιηθεί μέσω συνεχών πολέμων, διαφθοράς, καταπιεστικών νόμων, κοινωνικών στρωμάτων, άσχετων προκαταλήψεων, περιβαλλοντολογικής καταστροφής, και μιας δεσποτικής, αδιάφορη κοινωνικά, προσανατολισμένη στο κέρδος, ηγετική τάξη είναι το αποτέλεσμα μιας συλλογικής άγνοιας των δύο πιο βασικών οραμάτων που μπορούν να έχουν οι άνθρωποι για τη πραγματικότητα. Τις προκύπτουσες και συμβιωτικές πτυχές του φυσικού νόμου. Η προκύπτουσα φύση της πραγματικότητας είναι πως όλα τα συστήματα, είτε είναι γνώση, κοινωνία, τεχνολογία, φιλοσοφία, ή οποιαδήποτε άλλη δημιουργία, όταν είναι αδυνάστευτα υποβάλλονται σε ρευστή, διαρκή αλλαγή. Ότι θεωρούμε συνηθισμένο σήμερα, όπως τις σύγχρονες επικοινωνίες και μεταφορές θα ήταν αδιανόητες σε αρχαιότερες εποχές. Αναλόγως, το μέλλον θα έχει τεχνολογίες, υλοποιήσεις, και κοινωνικές δομές που δε μπορούμε να κατανοήσουμε στο παρόν. Περάσαμε από την αλχημεία στη χημεία, από το γεωκεντρικό σύμπαν στο ηλιοκεντρικό, από την πεποίθηση πως οι δαίμονες ευθύνονται για τις ασθένειες, στην σύγχρονη ιατρική. Η ανάπτυξη δεν έχει σημάδια τέλους, και είναι αυτή η επίγνωση που μας κατευθύνει και μας οδηγεί στο συνεχές μονοπάτι της ανάπτυξης και της προόδου. Η στατική εμπειρική γνώση δεν υπάρχει. Μάλλον, είναι η επίγνωση της προκύπτουσας φύσης των συστημάτων που πρέπει ν' αναγνωρίσουμε. Αυτό σημαίνει πως πρέπει να είμαστε ανοιχτοί σε νέες πληροφορίες συνέχεια. Ακόμη και αν απειλούν τα πιστεύω μας, και συνεπώς, την ταυτότητα μας. Δυστυχώς, η κοινωνία σήμερα έχει αποτύχει να το αναγνωρίσει, και οι κατεστημένοι θεσμοί συνεχίζουν να παραλύουν την ανάπτυξη, με το να διατηρούν ξεπερασμένες κοινωνικές δομές. Ταυτόχρονα, ο πληθυσμός υποφέρει από τον φόβο για αλλαγή. Καθώς η κατάσταση τους θεωρεί αληθινή την στατική ταυτότητα και η αμφισβήτηση των πιστεύω κάποιου συνήθως έχει ως αποτέλεσμα την προσβολή και τον φόβο. Γιατί το να κάνεις λάθος, έχει λανθασμένα συσχετισθεί με την αποτυχία. Ενώ το να αποδεικνύεσαι λάθος θα έπρεπε να πανηγυρίζεται. Γιατί ανεβάζει τον καθένα σε ένα νέο επίπεδο κατανόησης, επεκτείνοντας την αντίληψη. Το γεγονός είναι, πως δεν υπάρχει έξυπνος άνθρωπος καθώς είναι ζήτημα χρόνου προτού οι ιδέες τους, ξεπεραστούν, αλλάξουν ή εξαλειφθούν. Και αυτή η τάση του να στηρίζομαι τυφλά σε ένα πιστεύω, προστατεύοντας το από μια νέα, πιθανώς μεταμορφική πληροφορία, δεν είναι τίποτα άλλο από μια μορφή πνευματικού υλισμού. Το νομισματικό σύστημα διαιωνίζει τον υλισμό όχι μόνο μέσω των αυτοσυντηρητικών δομών του αλλά επίσης και μέσω των αμέτρητων ανθρώπων που έχουν εθιστεί στη τυφλή και απερίσκεπτη συντήρηση αυτών των δομών συνεπώς καθιστώντας τους εαυτούς τους αυτόκλητους φρουρούς του καθεστώτος. Πρόβατα που δεν χρειάζονται πλέον τσοπανόσκυλο να τα ελέγξει. Καθώς ελέγχουν ο ένας τον άλλο εξοστρακίζοντας αυτούς που φεύγουν από τον κανόνα. Αυτή η τάση, ν' αντιστεκόμαστε στις αλλαγές και να συντηρούμε υπάρχοντες θεσμούς για χάρη της ταυτότητας μας, της βολής μας, της δύναμης και της εξουσίας, είναι τελείως μη βιώσιμη. Και μπορεί μόνο να παράγει περισσότερη ανισορροπία, διάσπαση, διαστροφή και αναπόφευκτα την καταστροφή. Είναι καιρός ν' αλλάξουμε. Από κυνηγούς και συλλέκτες, στην αγροτική επανάσταση, στην βιομηχανική επανάσταση, το πρότυπο είναι ξεκάθαρο. Είναι καιρός για ένα νέο κοινωνικό σύστημα που θα αντικατοπτρίζει τις γνώσεις του σήμερα. Το νομισματικό σύστημα είναι ένα προϊόν μιας εποχής που η έλλειψη ήταν πραγματικότητα. Τώρα, στην εποχή της τεχνολογίας, δεν έχει πλέον θέση στην κοινωνία. Θα χαθεί μαζί με την ανώμαλη συμπεριφορά που εκδηλώνει. Αντίστοιχα, επικρατούσες παγκόσμιες απόψεις, όπως οι θεϊστικές θρησκείες, λειτουργούν με την ίδια κοινωνική ασυμβατότητα. Ισλαμισμός, Χριστιανισμός, Ιουδαϊσμός, Ινδουισμός, και όλες οι άλλες υπάρχουν ως φραγμοί στην προσωπική και κοινωνική πρόοδο. Καθώς κάθε ομάδα διαιωνίζει μια συγκεκριμένη άποψη για τον κόσμο. Και αυτή η πεπερασμένη γνώση που κατέχουν απλά δεν είναι δυνατό να υπάρχει σ' ένα εξελιγμένο σύμπαν. Και όμως, η θρησκεία επέτυχε ν' αποκλείσει την αντίληψη αυτής της εξέλιξης, εμφυσώντας την ψυχολογική διαστροφή της πίστης στους ακόλουθους της. όπου η λογική και οι νέες ιδέες απορρίπτονται χάριν των παραδοσιακών ξεπερασμένων πεποιθήσεων. Η ιδέα του θεού, είναι στη πραγματικότητα μια μέθοδος περιγραφής της φύσης των πραγμάτων. Παλιά οι άνθρωποι δεν γνώριζαν αρκετά σχετικά με το πως δημιουργηθήκαν τα πράγματα, για το πως η φύση λειτουργεί. Έτσι δημιούργησαν τις δικές τους ιστοριούλες και κατασκεύασαν ένα θεό καθ' εικόνα. Ένα τύπο που θυμώνει όταν οι άνθρωποι δεν συμπεριφέρονται σωστά. Δημιουργεί πλημμύρες και σεισμούς και λένε πως είναι έργο θεού. Μια σύντομη ματιά στην καταπιεστική ιστορία της θρησκείας αποκαλύπτει πως μέχρι και οι ίδιοι οι θεμελιώδεις μύθοι είναι προκύπτοντες συνδυασμοί, ανεπτυγμένοι μέσω επιρροών στο χρόνο. Για παράδειγμα, το θεμελιώδες δόγμα της χριστιανικής πίστης είναι ο θάνατος και η ανάσταση του Χριστού. Αυτή η ιδέα είναι τόσο σημαντική που η ίδια η βίβλος αναφέρει "Και αν ο Χριστός δεν έχει αναστηθεί, τότε το δίδαγμα μας είναι κενό, όπως είναι κενή και η πίστη μας." Ακόμη, είναι πολύ δύσκολο να πάρουμε αύτη την αναφορά ως κυριολεκτική γιατί όχι μόνο δεν υπάρχει κάποια πρωτογενής πηγή που να αποδεικνύει αυτό το υπερφυσικό συμβάν στην ιστορία, αλλά η επίγνωση του τεράστιου αριθμού των προχριστιανικών σωτήρων που επίσης πέθαναν και αναστήθηκαν άμεσα τοποθετεί αυτή την ιστορία στο πεδίο της μυθολογίας. Πρώιμες εκκλησιαστικές φιγούρες, όπως ο Τερτυλλιανός, το παρακάνανε για να διαλύσουν αυτούς τους συσχετισμούς. Μέχρι που ισχυρίστηκαν πως ο διάβολος προκάλεσε να συμβούν οι ομοιότητες. Αναφέροντας στο 2ο αιώνα "Ο διάβολος, ο οποίος διαστρεβλώνει την αλήθεια, μιμείται τις ίδιες ακριβώς συνθήκες των Θείων Μυστηρίων. Βαπτίζει τους πιστούς του και υπόσχεται άφεση αμαρτιών... Γιορτάζει την προσφορά του άρτου και φέρει το σύμβολο της αναγέννησης. Ας γνωρίζουμε από εδώ και πέρα την πονηριά του διαβόλου, που αντέγραψε συγκεκριμένα πράγματα από το θείο." Αυτό που είναι πραγματικά λυπηρό ωστόσο, είναι πως όταν διαγράψουμε την ιδέα ότι οι ιστορίες του Χριστιανισμού του Ιουδαϊσμού, του Ισλαμισμού και απ' όλες τις άλλες είναι κυριολεκτικές και τις δεχτούμε για αυτό που πραγματικά είναι, δηλαδή καθαρά αλληγορικές εκφράσεις που πηγάζουν από πολλές θρησκείες, θα δούμε πως όλες οι θρησκείες μοιράζονται ένα κοινό νήμα. Και είναι αυτή η προστακτική ενοποίηση που πρέπει να αναγνωριστεί και να εκτιμηθεί. Η θρησκευτική πίστη έχει προκαλέσει περισσότερο διχασμό και σύγκρουση από οποιαδήποτε άλλη ιδεολογία. Μόνο η χριστιανοσύνη έχει πάνω από 34.000 διαφορετικές αιρέσεις. Η βίβλος είναι ζήτημα μετάφρασης. Όταν την διαβάζεις λες, "πιστεύω πως ο Χριστός εννοούσε αυτό. Πιστεύω πως ο Ιώβ εννοούσε εκείνο, ώ όχι εννοούσε το άλλο." Και έτσι έχεις τους Λουθηρανούς, τους Αντβεντιστές της Εβδόμης Ημέρας τους Καθολικούς και μια εκκλησία διχασμένη δεν είναι εκκλησία. Και αυτή η άποψη του διχασμού, που είναι σήμα κατατεθέν σε κάθε θρησκεία, μας φέρνει στην δεύτερη αποτυχία της αντίληψης. Στην ψευδή εικασία του διαχωρισμού μέσω της απόρριψης της συμβιωτικής σχέσης της ζωής. Πέρα από την κατανόηση πως όλα τα φυσικά συστήματα είναι προκύπτοντα, όπου κάθε αντίληψη για την πραγματικότητα συνεχώς θα εξελίσσεται, θα αλλάζει και μέχρι θα εξαλείφεται. Πρέπει επίσης να καταλάβουμε πως όλα τα συστήματα είναι ουσιαστικά δημιουργημένα μόνο για να συζητάμε. Καθώς δεν υπάρχει ανεξαρτησία στην φύση. Όλη η φύση είναι ένα ενοποιημένο σύστημα αλληλένδετων μεταβλητών δράσης και αντίδρασης, που υπάρχουν μόνο ως ενιαίο σύνολο. Δεν βλέπετε την "πρίζα" που σας συνδέει με το περιβάλλον έτσι μας φαίνεται πως είμαστε ελεύθεροι.. να κάνουμε ότι θέλουμε. Βγάλε το οξυγόνο και όλοι θα πεθάνουμε άμεσα. Βγάλε την χλωρίδα, πεθαίνουμε. Και χωρίς τον ήλιο όλα τα φυτά θα πεθάνουν. Έτσι είμαστε συνδεδεμένοι. Πρέπει πραγματικά να λάβουμε υπόψη την ολότητα. Δεν υπάρχει μόνο η ανθρώπινη εμπειρία στον κόσμο, είναι συνολική εμπειρία. Και γνωρίζουμε πως δε μπορούμε να επιβιώσουμε χωρίς φυτά και ζώα. Γνωρίζουμε πως δε μπορούμε να επιβιώσουμε χωρίς τα 4 στοιχεία. Λοιπόν, πότε θα αρχίσουμε πραγματικά να το λαμβάνουμε υπόψη; Αυτό σημαίνει να είσαι επιτυχημένος. Η επιτυχία εξαρτάται από το πόσο καλά συσχετιζόμαστε με τα πάντα γύρω μας. Ξέρω καλά πως το εγγόνι μου δεν γίνεται να ελπίζει να κληρονομήσει ένα βιώσιμο ειρηνικό, σταθερό, κοινωνικά δίκαιο κόσμο, εκτός αν κάθε παιδί σήμερα που μεγαλώνει στην Αιθιοπία στην Ινδονησία, στη Βολιβία, στη Παλαιστίνη, στο Ισραήλ έχει την ίδια ακριβώς προσδοκία. Πρέπει να φροντίζεις ολόκληρη την κοινότητα αλλιώς θα έχεις προβλήματα. Και τώρα πρέπει να δούμε πως όλος ο κόσμος είναι η κοινότητα. Και πρέπει όλοι να φροντίσουμε ο ένας τον άλλο με αυτό το τρόπο. Και δεν είναι μόνο μια κοινότητα ανθρώπων, είναι μια κοινότητα φυτών, ζώων και στοιχείων. Και πραγματικά πρέπει να το καταλάβουμε. Αυτό είναι που θα μας φέρει χαρά και ευχαρίστηση. Αυτό είναι που λείπει από τις ζωές μας τώρα. Πείτε το πνευματικότητα, όμως το γεγονός είναι πως η χαρά έρχεται με την συνεκτικότητα. Αυτό είναι το θεϊκό πνεύμα. Αυτή είναι η πλευρά του εαυτού μας που το νιώθει, και μπορείτε να το νιώσετε βαθιά μέσα σας. Είναι αυτό το υπέροχο, συναίσθημα και το καταλαβαίνεις πότε το νιώθεις. Δε το νιώθεις από τα χρήματα, το νιώθεις από την ένωση. Τώρα, δεν είναι αυτό επικίνδυνο για την χώρα; Πως θα συνεχίσουμε να φτιάχνουμε πυρηνικά όπλα; Με πιάνετε; Τι θα γίνει με την στρατιωτική βιομηχανία όταν "συνειδητοποιήσουμε" πως όλοι είμαστε ένα; Θα γαμηθεί η οικονομία, μια οικονομία ψεύτικη έτσι κι αλλιώς. Θα ήταν πραγματικά μαλακία. Μπορείτε να δείτε γιατί η κυβέρνηση καταρρέει ...με την ιδέα της ανιδιοτελούς αγάπης. "Πιστεύω πως η άοπλη αλήθεια και η ανιδιοτελής αγάπη θα έχουν τον τελευταίο λόγο στην πραγματικότητα" Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ 1929 – 1968 Όταν καταλάβουμε πως η ακεραιότητα της ύπαρξης μας εξαρτάται απόλυτα από την ακεραιότητα οτιδήποτε άλλου στον κόσμο μας, θα έχουμε πραγματικά καταλάβει την σημασία της ανιδιοτελούς αγάπης. Η αγάπη είναι ισότητα, και αν βλέπεις τα πάντα όπως βλέπεις εσένα, και εσένα όπως τα πάντα, δεν θα υπάρχουν "προϋποθέσεις". Γιατί, στην ουσία, είμαστε όλοι τα πάντα, ταυτόχρονα. Αν αληθεύει πως όλοι προερχόμαστε από το κέντρο ενός αστεριού, κάθε άτομο στον καθένα μας είναι από το κέντρο ενός αστεριού, τότε είμαστε όλοι το ίδιο. Μέχρι το μηχάνημα για κόκα κόλα ή για τσιγάρα στο δρόμο, αποτελείται από άτομα που προέρχονται από το άστρο. Έχουν όλα ανακυκλωθεί χιλιάδες φορές, όπως εσείς και εγώ. Συνεπώς, το υλικό μου είναι εκεί έξω. Έτσι, τι σας φοβίζει; Τι είναι αυτό για το οποίο ψάχνετε παρηγοριά; Τίποτα, δεν υπάρχει κάτι να φοβόμαστε γιατί τα πάντα είμαστε εμείς. Το πρόβλημα είναι πως διαχωριζόμαστε με το που γεννιόμαστε και μας δίνουν ένα όνομα, μια ταυτότητα και μας απομονώνουν Έχουμε αποκοπεί από την ολότητα, και αυτό το εκμεταλλεύεται η θρησκεία. Πως οι άνθρωποι έχουν την λαχτάρα να είναι μέρος της ολότητας και πάλι. Και αυτό το εκμεταλλεύονται, το αποκαλούν "θεό" λένε πως έχει κανόνες, που εγώ πιστεύω πως είναι σκληροί. Πιστεύω πως μπορείτε να τα καταφέρετε και χωρίς τη θρησκεία. "Αν ένας εξωγήινος επισκέπτης εξέταζε τις διαφορές των ανθρώπινων κοινωνιών θα έβρισκε τις διαφορές ασήμαντες συγκριτικά με τις ομοιότητες. Οι ζωές μας, το παρελθόν και το μέλλον μας, είναι δεμένα με τον ήλιο, τη σελήνη και τ' άστρα. Οι άνθρωποι έχουμε δει τα άτομα που αποτελούν την φύση και τις δυνάμεις που την σμίλευσαν. Και εμείς, που ενσαρκώνουμε τα μάτια τ' αυτιά τις σκέψεις και τις αισθήσεις για τον κόσμο τουλάχιστον αρχίσαμε ν' αναρωτιόμαστε για την καταγωγή μας... αστρικό υλικό που ατενίζει τ' άστρα, οργανωμένες συλλογές εκατοντάδων τρισεκατομμυρίων ατόμων που μελετούν την εξέλιξη της φύσης, ακολουθώντας το μακρύ μονοπάτι από το οποίο, συνειδητά, έφτασε εδώ, στον πλανήτη γη. Η πίστη μας είναι για τα είδη και για τον πλανήτη, Η υποχρέωση να επιβιώσουμε και να προοδεύσουμε δεν ανήκει μόνο σ' εμάς, αλλά και σ' αυτόν τον αρχαίο και κενό κόσμο απ' όπου πηγάζουμε. Είμαστε ένα είδος. Είμαστε αστρικό υλικό που απορροφά αστρικό φως." Είναι καιρός ν' απαιτήσουμε την ενότητα που τα ξεπερασμένα κοινωνικά συστήματα έχουν διασπάσει, να συνεργαστούμε ώστε να δημιουργήσουμε μια βιώσιμη παγκόσμια κοινότητα όπου ο καθένας θα έχει φροντίδα και όλοι θα είναι πραγματικά ελεύθεροι. Τα προσωπικά σας πιστεύω, όποια και αν είναι, είναι ασήμαντα όταν πρόκειται για τις αναγκαιότητες της ζωής. Κάθε άνθρωπος έχει γεννηθεί γυμνός, με ανάγκη για ζεστασιά, τροφή, νερό και καταφύγιο. Όλα τ' άλλα είναι δευτερεύοντα. Συνεπώς, το πιο σημαντικό ζήτημα είναι η έξυπνη διαχείριση των πόρων της γης. Κάτι τέτοιο δεν μπορεί να επιτευχθεί σ' ένα νομισματικό σύστημα, καθώς η επιδίωξη του κέρδους είναι η επιδίωξη προσωπικού οφέλους, και συνεπώς, η ανισορροπία είναι έμφυτη. Ταυτόχρονα, οι πολιτικοί είναι άχρηστοι. Αφού τα πραγματικά μας προβλήματα είναι τεχνικής φύσης, όχι πολιτικής. Επιπλέον, ιδεολογίες που διαχωρίζουν την ανθρωπότητα, όπως η θρησκεία, χρειάζονται ισχυρή αντανάκλαση στην κοινωνία σχετικά με τις αξίες της το σκοπό της και την κοινωνική της θέση. Ευελπιστούμε πως με τον καιρό, η θρησκεία θα χάσει τον υλισμό της και την βάση της στην προκατάληψη, και θα κινηθεί στο χρήσιμο πεδίο της φιλοσοφίας. Το γεγονός είναι πως η κοινωνία σήμερα πηγαίνει πίσω, με πολιτικούς που συνεχώς μιλάνε για προστασία και ασφάλεια, αντί για δημιουργία, ενότητα και πρόοδο. Οι ΗΠΑ μόνο, ξοδεύουν περίπου 500 δις δολάρια ετησίως στην άμυνα. Χρήματα αρκετά ώστε να στείλουν κάθε απόφοιτο γυμνασίου σε 4ετές κολλέγιο. Στη δεκαετία του '40, το Πρόγραμμα Μανχάταν παρήγαγε το πρώτο όπλο μαζικής καταστροφής. Το πρόγραμμα απασχόλησε 130,000 ανθρώπους με εξωφρενικό κόστος. Φανταστείτε πως θα ήταν οι ζωές μας σήμερα αν αυτοί οι επιστήμονες αντί να ψάχνουν τρόπους να σκοτώσουν ανθρώπους, να έψαχναν τρόπο να δημιουργήσουν έναν βιώσιμο, άφθονο κόσμο. Η ζωή σήμερα θα ήταν πολύ διαφορετική αν αυτός ήταν ο στόχος τους. Αντί για όπλα μαζικής καταστροφής, είναι καιρός να εξαπολύσουμε κάτι ισχυρότερο Όπλα Μαζικής Δημιουργίας Το πραγματικά θειο είναι η δυνατότητα μας να δημιουργούμε Και οπλισμένοι με την γνώση των συμβιωτικών συνδέσεων της ζωής ενώ καθοδηγούμαστε από την προκύπτουσα φύση της πραγματικότητας δεν υπάρχει τίποτα που δεν μπορούμε να κάνουμε ή να επιτύχουμε. Φυσικά, αντιμετωπίζουμε ψηλά εμπόδια με την μορφή των κατεστημένων δομών εξουσίας που αρνούνται ν' αλλάξουν. Στην καρδιά αυτών των δομών είναι το νομισματικό σύστημα. Όπως εξηγήσαμε νωρίτερα, η κλασματική αποθεματική πολιτική είναι μια μορφή σκλαβιάς μέσω του χρέους, όπου είναι κυριολεκτικά αδύνατο για την κοινωνία να είναι ελεύθερη. Ανάλογα, ο καπιταλισμός με την μορφή του ελεύθερου εμπορίου χρησιμοποιεί το χρέος για να υποδουλώσει το κόσμο και να κάνει χώρες να υποταχθούν σε μια χούφτα τεράστιων επιχειρήσεων και πολιτικής εξουσίας. Πέρα από τις εμφανείς ανηθικότητες, το σύστημα βασίζεται στον ανταγωνισμό κάτι που καταστρέφει την πιθανότητα μεγάλων συνεργασιών για το κοινό καλό. Άρα παραλύοντας κάθε προσπάθεια για πραγματική παγκόσμια βιωσιμότητα. Αυτές οι οικονομικές και εταιρικές δομές είναι πλέον ξεπερασμένες, και πρέπει να ξεριζωθούν. Φυσικά, δε μπορούμε να είμαστε αρκετά αφελείς ώστε να σκεφτούμε πως η επιχειρησιακή και οικονομική δομή θα επιδοκιμάσει αυτή την ιδέα αφού θα χάσουν την εξουσία και τον έλεγχο. Συνεπώς, ειρηνικές και άκρως στρατηγικές κινήσεις πρέπει να γίνουν. Η πιο ισχυρή πορεία δράσης είναι απλή. Πρέπει ν' αλλάξουμε την συμπεριφορά μας ώστε να αναγκάσουμε την δομή της εξουσίας να κινηθεί στη θέληση των ανθρώπων. Πρέπει να σταματήσουμε να στηρίζουμε το σύστημα! Ο μόνος τρόπος να αλλάξει το κατεστημένο είναι με την άρνηση μας να συμμετέχουμε. Ενώ συνεχώς θα αναγνωρίζουμε την ατελείωτη απάτη και διαφθορά. Δεν πρόκειται να παρατήσουν το νομισματικό σύστημα γιατί εμείς προτείναμε μερικά σχέδια. Το σύστημα πρέπει να αποτύχει και οι άνθρωποι πρέπει να χάσουν την εμπιστοσύνη στους εκλεγμένους ηγέτες τους. Αυτό θα είναι μια μεγάλη αλλαγή αν το Πρόγραμμα Αφροδίτη προσφερθεί ως πιθανή εναλλακτική λύση. Αν όχι, φοβάμαι τις συνέπειες. Οι τάσεις τώρα δείχνουν πως η χώρα μας θα χρεοκοπήσει. Πιθανότατα η χώρα μας θα προχωρήσει σε μια στρατιωτική δικτατορία για να αποτρέψει εξεγέρσεις και ολοκληρωτική κοινωνική κατάρρευση. Με το που καταρρεύσουν οι ΗΠΑ, όλες οι άλλες χώρες θα υποστούν παρόμοιες καταστάσεις. Από τώρα, το παγκόσμιο οικονομικό σύστημα είναι στο χείλος της καταστροφής, λόγω της ίδιας του της ανεπάρκειας. Οι υπεύθυνοι συναλλάγματος δήλωσαν το 2003 πως ο τόκος του εθνικού χρέους των ΗΠΑ θα είναι εκτός οικονομικών δυνατοτήτων σε λιγότερα από 10 χρόνια. Αυτό θεωρητικά σημαίνει ολοκληρωτική χρεωκοπία για την οικονομία των ΗΠΑ και τεράστιες επιπτώσεις για τον κόσμο. Το κλασματικά βασισμένο νομισματικό σύστημα, φτάνει τα θεωρητικά του όρια επέκτασης και οι τραπεζικές καταρρεύσεις που βλέπετε είναι μόνο η αρχή. Για αυτό ο πληθωρισμός εκτοξεύεται, τα χρέη είναι σε επίπεδα ρεκόρ και η κυβέρνηση και η τράπεζα αιμορραγούν καινούρια χρήματα για να σώσουν το διεφθαρμένο σύστημα. Καθώς ο μόνος τρόπος να διατηρηθούν οι τράπεζες είναι φτιάχνοντας περισσότερο χρήμα. Ο μόνος τρόπος να φτιάξεις χρήμα είναι μέσω χρέους και πληθωρισμού. Είναι απλά ζήτημα χρόνου να γυρίσει ο τροχός και κανείς δεν θα θέλει να δανειστεί, ενώ οι αθετήσεις πληρωμών αυξάνονται καθώς οι άνθρωποι δε μπορούν να πληρώσουν τα τωρινά δάνεια. Τότε η επέκταση χρημάτων θα σταματήσει και θα ξεκινήσει η ύφεση, σε πρωτόγνωρη κλίμακα. Τερματίζοντας μια τεράστια πυραμίδα απάτης. Έχει ήδη ξεκινήσει. Πρέπει να αποκαλύψουμε την οικονομική αποτυχία για αυτό που είναι, να χρησιμοποιήσουμε τις αδυναμίες του προς όφελος μας. Ορίστε μερικές προτάσεις: Ξεμπροστιάστε την τραπεζική απάτη. Η Citibank, η JP Morgan Chase και η Τράπεζα της Αμερικής είναι οι ισχυρότεροι χειριστές στο διεφθαρμένο Ομοσπονδιακό Αποθεματικό. Είναι καιρός να μποϊκοτάρουμε αυτούς τους οργανισμούς. Αν έχετε λογαριασμό, ή πιστωτική κάρτα σε αυτούς βάλτε τα λεφτά σας αλλού. Αν έχετε υποθήκη, επαναδιαπραγματευθείτε την με άλλη τράπεζα. Αν έχετε μετοχές τους, πουλήστε τις. Αν δουλεύετε για αυτούς, παραιτηθείτε. Αυτή η κίνηση θα εκφράσει περιφρόνηση στη πραγματική εξουσία πίσω από το ιδιωτικό τραπεζικό καρτέλ, γνωστό ως Ομοσπονδιακό Αποθεματικό. Και θα δημιουργήσει πληροφόρηση σχετικά με το απατηλό τραπεζικό σύστημα. Δεύτερον. Κλείστε τις ειδήσεις από τη τηλεόραση. Επισκεφτείτε ανεξάρτητα ειδησεογραφικά πρακτορεία στο διαδίκτυο για να πληροφορηθείτε. Το CNN, NBC, ABC, FOX και όλα τ' άλλα παρουσιάζουν φιλτραρισμένες ειδήσεις για να διατηρήσουν το κατεστημένο. Με 4 οργανισμούς να κατέχουν όλα τα μεγάλα ΜΜΕ η αντικειμενική πληροφόρηση είναι αδύνατη. Αυτή είναι η ομορφιά του διαδικτύου. Και το κατεστημένο χάνει έλεγχο λόγω της ελεύθερης διακίνησης πληροφοριών. Πρέπει να προστατέψουμε το διαδίκτυο αφού είναι ο σωτήρας μας τώρα. Τρίτον, μην επιτρέψετε ποτέ στον εαυτό σας, στην οικογένεια σας, ή σε οποιοδήποτε γνωστό σας να καταταγεί στο στρατό ποτέ. Είναι ένας ξεπερασμένος θεσμός που τώρα αποκλειστικά χρησιμεύει για να διατηρεί ένα θεσμό που δεν είναι πλέον ανεκτός. Στρατιώτες των ΗΠΑ στο Ιράκ δουλεύουν για τις εταιρίες των ΗΠΑ, όχι για το λαό. Η προπαγάνδα μας κάνει να πιστεύουμε πως ο πόλεμος είναι φυσικός και πως ο στρατός είναι ένας τιμητικός θεσμός. Αν ο πόλεμος είναι κάτι φυσικό, γιατί υπάρχουν 18 αυτοκτονίες την ημέρα από Αμερικάνους βετεράνους που υποφέρουν από μετα-τραυματικό στρες; Αν οι γυναίκες και οι άντρες του στρατού είναι τόσο τιμημένοι, γιατί το 25% των άστεγων αμερικάνων είναι βετεράνοι; Τέταρτον, σταματήστε να υποστηρίζετε της εταιρίες ενέργειας. Αν ζείτε σε απομονωμένο σπίτι, απαλλαγείτε από το ηλεκτρικό δίκτυο. Ψάξτε για μέσα που θα κάνουν το σπίτι σας αυτόνομο, με καθαρή ενέργεια. Ηλιακή, αιολική και άλλες ανανεώσιμες πηγές είναι εφικτές στους καταναλωτές και αν σκεφτείτε το ατελείωτα αυξανόμενο κόστος των παραδοσιακών πηγών τελικά θα αποδειχτεί επικερδής επένδυση με τον καιρό. Αν οδηγείτε, πάρτε το μικρότερο αυτοκίνητο που μπορείτε και σκεφτείτε την χρήση των πολλών μεταποιητικών τεχνολογιών που θα κάνουν το αυτοκίνητο σας υβριδικό, ηλεκτρικό, ή να δουλεύει με οτιδήποτε άλλο εκτός από τα κατεστημένα καύσιμα. Πέμπτον, απορρίψτε το πολιτικό σύστημα. Η ψευδαίσθηση της δημοκρατίας είναι προσβολή στην νοημοσύνη μας. Σ' ένα νομισματικό σύστημα δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα όπως η αληθινή δημοκρατία, και ποτέ δεν υπήρξε. Έχουμε δύο κόμματα που ανήκουν στην ίδια εταιρική, παρασκηνιακή ομάδα. Τοποθετήθηκαν στη θέση τους από τις εταιρίες, με δημοτικότητα τεχνητώς προβεβλημένη από τα δικά τους ΜΜΕ. Σ' ένα σύστημα έμφυτης διαφθοράς, η αλλαγή προσώπων κάθε 2-3 χρόνια έχει πολύ μικρή σημασία. Αντί να υποκρινόμαστε πως το πολιτικό παιχνίδι έχει κάποιο αληθινό νόημα εστιάστε στο πως να ξεπεράσετε αυτό το αποτυχημένο σύστημα. Έκτο, συμμετέχετε στο κίνημα. Πάτε σο thezeitgeistmovement.com και βοηθήστε μας να δημιουργήσουμε το μεγαλύτερο κίνημα κοινωνικής αλλαγής που έχει δει ο κόσμος. Πρέπει να κινητοποιηθούμε και να μορφώσουμε τον καθένα για την έμφυτη διαφθορά του τωρινού παγκόσμιου συστήματος. Καθώς και για την μόνη πραγματικά βιώσιμη λύση την κήρυξη όλων των φυσικών πηγών του πλανήτη κοινή κληρονομιά όλων των ανθρώπων, ενώ θα ενημερωθούν όλοι για την πραγματική φύση της τεχνολογίας και πως μπορούμε όλοι να είμαστε ελεύθεροι αν ο κόσμος συνεργαστεί αντί να πολεμάει. Η επιλογή βρίσκεται μέσα σας. Μπορείτε να συνεχίσετε να είστε σκλάβοι του οικονομικού συστήματος και να παρακολουθείτε συνεχείς πολέμους, καταπίεση και αδικία σε ολόκληρο τον κόσμο ενώ θα καθησυχάζεστε με κενή ψυχαγωγία και υλιστικά σκουπίδια. Ή μπορείτε να εστιάσετε στην αληθινή, ουσιαστική, ολική, μόνιμη αλλαγή η οποία έχει την ρεαλιστική δυνατότητα να υποστηρίξει και να ελευθερώσει όλους τους ανθρώπους χωρίς εξαίρεση. Όμως στο τέλος, η πιο σημαντική αλλαγή πρέπει πρώτα να συμβεί μέσα σας. Η πραγματική επανάσταση είναι η επανάσταση της συνείδησης. Και κάθε ένας από εμάς πρέπει πρώτα να εξαλείψει τον διαιρετικό υλιστικό θόρυβο που μας έμαθαν να νομίζουμε ως αληθινό. Ενώ η ανακάλυψη, η ενίσχυση και η ευθυγράμμιση με το σήμα που έρχεται από την αληθινή εμπειρική ολότητα μας... ...εξαρτάται από εσάς. Αυτό που προσπαθούμε με όλες αυτές τις συζητήσεις εδώ, είναι να δούμε αν μπορούμε ριζοσπαστικά να μεταμορφώσουμε το μυαλό. Όχι απλά να δεχτούμε τα πράγματα όπως είναι... ...αλλά να τα κατανοήσουμε, να τα αναλύσουμε δώστε την καρδιά σας και το μυαλό σας για οτιδήποτε θέλετε ν' ανακαλύψετε. Ένας τρόπος να ζούμε διαφορετικά. Όμως, αυτό εξαρτάται από εσάς και από κανέναν άλλο. Καθώς δεν υπάρχει δάσκαλος γι αυτό, δεν υπάρχει μαθητής, δεν υπάρχει ηγέτης, δεν υπάρχει κανένας γκουρού, κανένας αφέντης, κανένας σωτήρας. Εσείς είστε ο δάσκαλος, και ο μαθητής, και ο αφέντης, είστε ο γκουρού, είστε ο ηγέτης. Εσείς είστε τα πάντα. Και η κατανόηση είναι η μεταμόρφωση αυτού που είστε.</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-4268689642286589221?l=dimitrelim.blogspot.com' alt='' /></div>www.dimitrelim.grhttp://www.blogger.com/profile/06078983048135137136noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4220789477884575129.post-84694140360021357242008-12-12T10:02:00.001+02:002008-12-12T10:02:54.402+02:00Ζούμε στην εποχή της εικονικοποίησης των πάντων. Εικονικές σχέσεις, εικονική επικοινωνία και εικονική ζωή. Το αληθινό χάθηκε ή ακόμα; Το ουσιαστικό και το απλό είναι πλέον κάτι τόσο θεωρητικό; Η αλήθεια ενυπάρχει στη σιωπή... Μεγαλώσαμε μέσα στις αυλές της ειλικρίνειας, των όμορφων λουλουδιών και της μυρωδιάς του ανθρώπου... Πόσο έχουμε πια απομακρυνθεί; <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-8469414036002135724?l=dimitrelim.blogspot.com' alt='' /></div>www.dimitrelim.grhttp://www.blogger.com/profile/06078983048135137136noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4220789477884575129.post-90948756878777487032008-12-11T12:57:00.001+02:002008-12-11T12:58:59.634+02:00Just give me a reason, some kind of sign<br />I'll need a miracle to help me this time<br />I heard what you said, and I feel the same<br />I know in my heart that I'll have to change<br /><br />Even the stars look brighter tonight<br />Nothing's impossible<br />I still believe in love at first sight<br />Nothing's impossible<br /><br />How did we get to be this far apart?<br />Lets take a chance, go back to the start <br />I want to be with you, have something to share<br />I want to be here, I am not there<br /><br />Even the stars look brighter tonight<br />Nothing's impossible<br />I still believe in love at first sight<br />Nothing's impossible<br />Even the stars look brighter tonight<br />Nothing's impossible<br />If you believe in love at first sight<br />Nothing's impossible<br /><br />I still believe in love at first sight<br />Nothing's impossible<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-9094875687877748703?l=dimitrelim.blogspot.com' alt='' /></div>www.dimitrelim.grhttp://www.blogger.com/profile/06078983048135137136noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4220789477884575129.post-48234196978390273212008-12-11T12:56:00.000+02:002008-12-11T12:57:14.675+02:00Mama told me when I was young<br />Come sit beside me, my only son<br />And listen closely to what I say.<br />And if you do this<br />It will help you some sunny day.<br />Take your time... dont live too fast,<br />Troubles will come and they will pass.<br />Go find a woman and youll find love,<br />And dont forget son,<br />There is someone up above.<br /><br />And be a simple kind of man.<br />Be something you love and understand.<br />Be a simple kind of man.<br />Wont you do this for me son,<br />If you can? <br /><br />Forget your lust for the rich mans gold<br />All that you need is in your soul,<br />And you can do this if you try.<br />All that I want for you my son,<br />Is to be satisfied.<br /><br />Boy, dont you worry... youll find yourself.<br />Follow you heart and nothing else.<br />And you can do this if you try.<br />All I want for you my son,<br /><p>Is to be satisfied.</p><p align="right">- Lynyrd Skynyrd<br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-4823419697839027321?l=dimitrelim.blogspot.com' alt='' /></div>www.dimitrelim.grhttp://www.blogger.com/profile/06078983048135137136noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4220789477884575129.post-64503315713156681462008-12-05T07:12:00.000+02:002008-12-05T07:14:08.909+02:00<p><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:georgia;"><strong>Αδιαφορώ</strong> για την δόξα. Με φυλακίζει μες στα πλαίσια που καθορίζει εκείνη κι όχι εγώ.</span></span></p><p><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:georgia;"><strong>Πιστεύω</strong> στο τραγούδι που μας αποκαλύπτει και μας εκφράζει εκ βαθέων, κι όχι σ' αυτό που κολακεύει τις επιπόλαιες και βιαίως αποκτηθείσες συνήθειές μας. <br /></span></span></p><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:georgia;"><strong>Περιφρονώ</strong> αυτούς που δεν στοχεύουν στην αναθεώρηση και στην πνευματική νεότητα, τους εύκολα «επώνυμους» πολιτικούς και καλλιτέχνες, τους εφησυχασμένους συνομήλικους, την σκοτεινή και ύποπτη δημοσιογραφία καθώς και την κάθε λογής χυδαιότητα.<br /></span></span><p><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:georgia;">Έτσι κατάφερα να ολοκληρώσω την τραυματισμένη από την παιδική μου ηλικία προσωπικότητα, καταλήγοντας να πουλώ «λαχεία στον ουρανό» και προκαλώντας τον σεβασμό των νεωτέρων μου μια και παρέμεινα ένας γνήσιος Έλληνας και Μεγάλος Ερωτικός.</span></span></p><p align="right"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:georgia;">- Μάνος Χατζιδάκις</span></span><br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-6450331571315668146?l=dimitrelim.blogspot.com' alt='' /></div>www.dimitrelim.grhttp://www.blogger.com/profile/06078983048135137136noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4220789477884575129.post-12109637903312852152008-10-13T21:31:00.001+03:002008-10-13T21:33:02.296+03:00Maybe, if you were some spear-headed guy, <br />I would listen to what you have to say, <br />But your just some incapable figure thinking your bigger than me, <br />But your not, <br />Yeah, you don't know a thing about the youth of today, <br />Stating your opinion making it ring in my head all day. <br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />And you say, <br />My children weren't the same, <br />My children's children they're the ones to blame, <br />And you say, <br />In my day we were better behaved, <br />But it's not your day, no more. <br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />And we are the youth of today, <br />Change your hair in every way, <br />And we are the youth of today, <br />We'll say what we want to say, <br />And we are the youth of today, <br />Don't care what you have to say at all. <br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />And maybe if you had a true point of view I would listen to you, <br />But its just your one sided opinions getting in my way, <br />And you dont no a single thing about the youth of today. <br />Stating your opinion, <br />And making it ring in my head all day, <br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />And you say, <br />My children weren't the same, <br />My children's children they're the ones to blame, <br />And you say, <br />In my day we were better behaved, <br />But it's not your day, no more. <br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />We are the youth of today, <br />Change your hair in every way, <br />We are the youth of today, <br />We'll say what we want to say, <br />And we are the youth of today, <br />Don't care what you have to say at all. <br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />And you say, <br />My children weren't the same, <br />My children's children they're the ones to blame, <br />And you say, <br />In my day we were better behaved, <br />But it's not your day, no more. <br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />We are the youth of today, <br />Change your hair in every way, <br />We are the youth of today, <br />We'll say what we want to say, <br />And we are the youth of today, <br /><p>Don't care what you have to say at all</p><p align="right">Amy MacDonald<br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-1210963790331285215?l=dimitrelim.blogspot.com' alt='' /></div>www.dimitrelim.grhttp://www.blogger.com/profile/06078983048135137136noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4220789477884575129.post-6647732500719661432008-09-11T20:29:00.001+03:002008-09-11T20:55:50.169+03:00<div align="center"><span style="color:#ffffff;">*</span><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://1.bp.blogspot.com/_7qq48kD5USc/SMlbblZTy-I/AAAAAAAAAUA/TojluOnki0A/s400/atlas_cern_big1.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5244823770502515682" /><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="center">Κι η γης κουβάρι γίνηκε και αστραποβολίδα<br />και μες στο σύμπαν χάνονταν σα φωτεινή κουκίδα.<br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />Μ' άλλες κουκίδες φωτεινές σαν τα φλογάτα άτια,<br />λες κι έσπασε Θεού καρδιά σε χίλια δυο κομμάτια.<br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />Κι όπως εξεμακραίνανε των αστεριών τα πλήθη,<br />έμεινα μόνος και ψυχρός στου απέραντου τη λήθη.<br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />Και με του Δράκου τη φωνή και του Θεού τα στήθια,<br />εμάζωξα τη δύναμη κι εφώναξα «βοήθεια»<br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br /></div><div align="right">- Δημήτρης Αποστολάκης</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-664773250071966143?l=dimitrelim.blogspot.com' alt='' /></div>www.dimitrelim.grhttp://www.blogger.com/profile/06078983048135137136noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4220789477884575129.post-29672692742037556602008-08-06T20:23:00.002+03:002008-08-06T20:25:53.133+03:00<p align="center"><span style="color:#ffffff;">*</span><br />Πως μπορώ να ζω σε μια χώρα που η δικαιοσύνη είναι παιχνίδι...;<br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />"...Couldn't help but make me feel ashamed to live in a land where justice is a game..."<br /><span style="color:#ffffff;">*</span></p><p align="right">- Bob Dylan<br /><br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-2967269274203755660?l=dimitrelim.blogspot.com' alt='' /></div>www.dimitrelim.grhttp://www.blogger.com/profile/06078983048135137136noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4220789477884575129.post-61793331337691331592008-07-30T07:35:00.001+03:002008-07-30T07:38:37.749+03:00<p align="left"><span style="color:#ffffff;">*</span><br />Αφήγηση:<br />Κι οι περισπούδαστοι πισωπατήσαν.<br />Στης ντροπής τα έδρανα καθίσαν, <br />να μιλήσουν, τάχα, να κρυφτούν.<br />Κι όμως να κι ανδρειωμένοι <br />τα φτερά ανοίξαν στις κερκόπορτες<br />μπροστά σταθήκαν και βροντοφώναξαν ξανά: <br />"Μολών Λαβέ".<br />Δεν είναι μύθος μη γελιέστε, <br />στις μέρες μας χαθήκατε μα δεν ξεχνιέστε <br />σε τούτους τους άμοιρους καιρούς.<br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />Τραγούδι:<br />Εκείνο το πρωί<br />λες και δεν ήθελε να ξημερώσει<br />κι η μέρα φοβότανε<br />λες και δεν ήθελε ο ήλιος ν' ανατείλει<br />να μη δει το κακό που ερχότανε.<br />Τα πουλιά λουφάξαν στις φωλιές τους<br />αισθανθήκαν το μεγάλο κακό<br />τις χιλιάδες ανάσες<br />και μεμιάς των σοφών τα χαρτιά<br />τα τυλίξανε πύρινες γλώσσες.<br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />Αστραπές και βροντές<br />χαρακώνουν στυγνά το κορμί σου.<br />Λυσσασμένα σκυλιά<br />να ξεσκίσουν ξανά<br />θέλουν τώρα σαν σάρκα τη γη σου.<br />Αστραπές και βροντές<br />χαρακώνουν στυγνά το κορμί σου.<br />Λυσσασμένα σκυλιά<br />να ξεσκίσουν ξανά<br />θέλουν τώρα σαν σάρκα τη γη σου.<br />Πατρίδα μου αγαπημένη <br />ποια κατάρα σε βαραίνει πόση ερημιά.<br />Τα παιδιά σου διαλεγμένα <br />σ' ένα θάνατο ταγμένα μές' τη μοναξιά.<br />Πατρίδα μου ...<br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />Αφήγηση:<br />Που είστε παλικάρια;<br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />Τραγούδι:<br />Εκείνο το πρωί<br />λες και δεν ήθελε η αυγή να φέρει<br />για το χάραμα χρώματα<br />λες και δεν ήθελε ο ήλιος να προσφέρει<br />να μη δούμε το αίμα στα σώματα<br />ουρλιαχτά που φωνάξαν "ΑΕΡΑ"<br />θα θυμόμαστε εκείνη τη μέρα<br />τη χαμένη πατρίδα.<br />Στης Ελλάδας τον κόρφο ως πότε<br />θα φωλιάζουν ηγέτες προδότες.<br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />Αστραπές και βροντές<br />χαρακώνουν στυγνά το κορμί σου.<br />Λυσσασμένα σκυλιά<br />να ξεσκίσουν ξανά<br />θέλουν τώρα σαν σάρκα τη γη σου.<br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />Αχ Ελλάδα λυπημένη έρημη και δοξασμένη<br />πόσο σ' αγαπώ<br />Οι ήρωες που μας ζητάνε να μη δώσουμε<br />να φάνε κι άλλο μερτικό.<br />Πατρίδα μου ...<br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />Αφήγηση:<br />Παλέψαμε, δώσαμε μάχες, τις κερδίσαμε.<br />Στης κορφής της γνώσης, ναι σταθήκαμε.<br />Κι ήτανε τότε που πάνω μας πέσαν βάρβαροι <br />κι όλοι οι μικροί φτωχοί κι ανόητοι για να μας νιώσουν.<br />Μα γεννήσαμε το Γέρο του Μοριά και τον Καραΐσκάκη.<br />Ποιους αναστήσαμε ξανά? Πού είστε παλικάρια;<br />Γιατί και πως μπορείτε να είστε ξεχασμένοι;<br />Αυτό είναι το παράπονο που οργή στα χείλη φέρνει.<br />Στης Ελλάδας τον κόρφο ως πότε θα φωλιάζουν ηγέτες προδότες;<br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />Τραγούδι:<br />Πατρίδα μου πόσο σ' αγαπώ,<br />Πατρίδα μου πόσο σ' αγαπώ.<br />Πατρίδα μου πόσο σ' αγαπώ,<br />Πατρίδα μου πόσο σ' αγαπώ!!!!!<br /><span style="color:#ffffff;">*</span></p><p align="right">-Χρήστος Μαυράκης<br /><br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-6179333133769133159?l=dimitrelim.blogspot.com' alt='' /></div>www.dimitrelim.grhttp://www.blogger.com/profile/06078983048135137136noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4220789477884575129.post-84669680506695493862008-07-29T09:13:00.004+03:002008-07-29T09:21:19.500+03:00<div align="justify"><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="justify">Μετά από πολύ καιρό επιστρέφω στην ενεργό δράση με ένα όμορφο δυνατό τραγούδι που αξίζει να το ακούσει κάθε νησιώτης...</div><div align="justify"><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="center"><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="center">Ένα τραγούδι έχει φυλάξει παλιό κιτάπι<br />που λέει γιά μάχες, θεούς κι αστέρια, καημό κι αγάπη<br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />Ένα τραγούδι γιά να ξεχάσεις και γιά να θυμηθείς<br />γιά όσα είδες κι έχεις ποθήσει κι όσα ποτέ δε δεις<br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />Όποιος ψάξει θα το μάθει<br />στης καρδιάς τα βάθη<br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />Μέρα με μέρα δεν ξεχωρίζει με το σκοτάδι<br />που μέσα του 'χα βαθιά κρυμένο αγάπης χάδι<br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />Βάρκα η ζωή μου δίχως καρένα, σπασμένα τα κουπιά<br />γιατί κοιμάται το κάθε βράδυ δίχως αγάπη πιά<br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />Πες μου το σκοπό ν' αρχίσω<br />να σε λησμονήσω<br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />Θάλασσα η σκέψη ποιός θα μπορέσει να τη μερώσει<br />σαν τον καημό μου γιά το χωριό μου πού 'χει ερημώσει<br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />Τούτο τον τόπο βοριάς τον δέρνει κι ήλιος τον τυραννεί<br />κι η μοναξιά του μες την καρδιά μας μαχαίρι και πονεί<br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />Βόηθα Παναγιά τη σκέψη<br />να μην αγριέψει<br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />Βρήκα τ' αέρι και τού 'πα φίλος του πως θα γίνω<br />πριχού το τέλος φανεί να φεύγεις, μού 'πε κι εκείνο<br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />Φύσηξ' αέρι πάρε με αλάργο και μέσα της μαζί<br />στ'ς αυλές του χάρου όποιος δε μπαίνει αληθινά δε ζει<br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />Μιάν ανάσα είμ' από σένα<br />μιά κι απ' τον καθένα</div><div align="center"><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="right">- Δημήτρης Αποστολάκης</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-8466968050669549386?l=dimitrelim.blogspot.com' alt='' /></div>www.dimitrelim.grhttp://www.blogger.com/profile/06078983048135137136noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4220789477884575129.post-77971483575873447332008-06-19T20:07:00.003+03:002008-06-19T20:17:38.106+03:00<div align="center"><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="center"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://bp3.blogger.com/_7qq48kD5USc/SFqUWDgjqWI/AAAAAAAAAO0/7vGMgAp-5tY/s400/hires.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5213642625254664546" /></div><div align="center"><span style="color:#ffffff;">*</span><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://bp0.blogger.com/_7qq48kD5USc/SFqUmdwjFHI/AAAAAAAAAO8/YKHczM9uM9I/s400/hires02.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5213642907178964082" /></div><div align="center"><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="justify">Έψαχνα να βρω μία φωτογραφία του "Ματιού του Θεού" που είναι ζωγραφισμένο πάνω από την Αγία Τράπεζα σε πολλές ελληνικές εκκλησίες... Δυστυχώς δεν βρήκα τίποτα έως τώρα... Οι φωτογραφίες αυτές δόθηκαν από την NASA και είναι εντυπωσιακό πως η έκρηξη ενός άστρου μοιάζει τρομακτικά με την μορφή του ματιού. Ίσως τελικά οι αρχαίες φιλοσοφίες να είναι πράγματι περισσότερο προχωρημένες από την σημερινή τεχνολογία η οποία φυσικά ακόμα δεν είναι σε θέση να δώσει απαντήσεις στα μεγάλα φιλοσοφικά ερωτήματα. Το μάτι των Αιγυπτίων, των Σουμερίων, των Μάγιας, των Αρχαίων Ελλήνων, των Χριστιανών, των Βουδιστών, όλα διαφορετικά μεταξύ τους αλλά όλα ένα νόημα, μία ουσία... Ίσως τελικά κάπου εκεί έξω στην απέραντη μοναξιά του αχανούς και απείρου σύμπαντος να υπάρχει ένα Μάτι, ένα Θεϊκό Μάτι που να μας παρατηρεί και να βρίσκεται πίσω από κάθε μας σκέψη, κάθε μας κίνηση...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-7797148357587344733?l=dimitrelim.blogspot.com' alt='' /></div>www.dimitrelim.grhttp://www.blogger.com/profile/06078983048135137136noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4220789477884575129.post-3528546403261893912008-06-07T21:43:00.003+03:002008-06-07T21:48:07.232+03:00<div align="center"><span style="color:#ffffff;">*</span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_7qq48kD5USc/SErXqR6jDQI/AAAAAAAAANQ/dfAsblLBDUM/s1600-h/5.jpg"><br /><img src="http://bp0.blogger.com/_7qq48kD5USc/SErXqR6jDQI/AAAAAAAAANQ/dfAsblLBDUM/s400/5.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5209213040370846978" /><br /></a><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_7qq48kD5USc/SErXrI709oI/AAAAAAAAANY/VndGlVZXUn8/s1600-h/20.jpg"><img src="http://bp0.blogger.com/_7qq48kD5USc/SErXrI709oI/AAAAAAAAANY/VndGlVZXUn8/s400/20.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5209213055140165250" /></a><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><div align="justify">Να βάζω ένα στόχο και να πασχίζω να τον ανταμώσω. Που να θέλω να καταλήξει αυτό το ταξίδι; Μα δε θέλω να καταλήξει... Σε τίποτα δεν με γοητεύει, δεν με προκαλεί η κατάληξη, το τέλος. Θέλω -αν είναι δυνατόν- να αφεθώ, σ’ όλη μου τη ζωη, να διασχίζω ένα όνειρο. Από το πιο απλό ως το πιο δύσκολο πράγμα, εκείνο που με συναρπάζει είναι η διαδρομή μέσα στο όνειρο. Δεν με ενδιαφέρει το να φτάνω. Παλιά είχα την τρέλα αυτή. Έφτανα όμως και το απομυθοποιούσα. Το πνεύμα του Νίκου Καζαντζάκη όπως είχε αποτυπωθεί στην φράση ‘φτασε, παιδί μου, εκεί που δεν μπορείς’ καθοδηγεί πάντα την σκέψη μου και χαράζει την πορεία της διαδρομής μου στην επόμενη μέρα. Μια μέρα που την περιμένω με μ’ ένα περίεργο μείγμα μελαγχολίας και λαχτάρας στην καρδιά, χτίζοντας τ’ όνειρο του αύριο, μέσα από τα έντονα συναισθήματα που ένιωσα μόλις χθες.<br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />«Όταν ζεις στη θάλασσα, νιώθεις πάντα μικρός, όσο μεγάλος και αν είσαι».<br /></div><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><div align="right">- Νικόλας Κακλαμανάκης<br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-352854640326189391?l=dimitrelim.blogspot.com' alt='' /></div>www.dimitrelim.grhttp://www.blogger.com/profile/06078983048135137136noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4220789477884575129.post-52038529302548264342008-06-06T14:19:00.003+03:002008-06-06T14:26:15.450+03:00<div align="center"><span style="color:#ffffff;">*</span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_7qq48kD5USc/SEkehzdHZBI/AAAAAAAAAM4/PyEhoOzGuG4/s1600-h/James_Edward_Murphy_sMALL.jpg"><br /><img src="http://bp1.blogger.com/_7qq48kD5USc/SEkehzdHZBI/AAAAAAAAAM4/PyEhoOzGuG4/s400/James_Edward_Murphy_sMALL.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5208728010127533074" /></a><br /><div align="justify"><span style="color:#ffffff;">*</span><br />Edward Aloysius Murphy, Jr. (January 11, 1918 – July 17, 1990 was an American aerospace engineer who worked on safety-critical systems and is best-known for the eponymous Murphy's Law, which states that "If there's more than one way to do a job, and one of those ways will result in disaster, then somebody will do it that way." This should not to be confused with Finagle's law.<br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />Born in the Panama Canal Zone in 1918, Murphy was the eldest of five children. After attending high school in New Jersey, he went to the United States Military Academy at West Point, graduating in 1940. The same year he accepted a commission into the United States Army, and undertook pilot training with the United States Army Air Corps in 1941. During World War II he served in the Pacific Theatre in India, China and Burma (now known as Myanmar), achieving the rank of major.<br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />Following the end of hostilities, in 1947 Murphy attended the United States Air Force Institute of Technology, becoming R&amp;D Officer at the Wright Air Development Center of Wright-Patterson Air Force Base. It was while here that he became involved in the high-speed rocket sled experiments (USAF project MX981, 1949) which led to the coining of Murphy's Law. Murphy himself was reportedly unhappy with the commonplace interpretation of his law, which is seen as capturing the essential "cussedness" of inanimate objects. Murphy regarded the law as crystallizing a key principle of defensive design, in which one should always assume worst-case scenarios. Murphy was said by his son to have regarded the many jocular versions of the law as "ridiculous, trivial and erroneous", his unsuccessful attempts to have the law taken more seriously thus making him a victim of his own law.<br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />In 1952, having resigned from the United States Air Force, Murphy carried out a series of rocket acceleration tests at Holloman Air Force Base, then returned to California to pursue a career in aircraft cockpit design for a series of private contractors. He worked on crew escape systems for some of the most famous experimental aircraft of the 20th century, including the F-4 Phantom II, the XB-70 Valkyrie, the SR-71 Blackbird, the B-1 Lancer, and the X-15 rocket plane. During the 1960s, he worked on safety and life support systems for Project Apollo, and ended his career with work on pilot safety and computerized operation systems on the Apache helicopter.<br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />He died in 1990.<br /></div><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><div align="right">- Wikipedia<br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-5203852930254826434?l=dimitrelim.blogspot.com' alt='' /></div>www.dimitrelim.grhttp://www.blogger.com/profile/06078983048135137136noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4220789477884575129.post-69956401044709779422008-05-30T10:01:00.002+03:002008-05-30T10:02:55.782+03:00<div align="center"><span style="color:#ffffff;">*</span><br />Όποια και να ’σαι, ό,τι και να ’σαι<br />κάνε μου απόψε συντροφιά<br />Δεν σου ζητάω να μ’ αγαπήσεις<br />λίγη ζητώ παρηγοριά<br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />Αν ειν’ η μοίρα μου σακατεμένη<br />δεν φταίει ο κόσμος, ούτε και συ<br />Ό,τι αγαπάω εγώ πεθαίνει<br />και ξαναρχίζω απ’ την αρχή<br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />Όσες γυναίκες έχω γνωρίσει<br />έφυγαν δίχως αφορμή<br />κι όμως δεν έχω καμιά μισήσει<br />στο ριζικό μου έχει γραφτεί<br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />Αν ειν’ η μοίρα μου σακατεμένη<br />δεν φταίει ο κόσμος, ούτε και συ<br />Ό,τι αγαπάω εγώ πεθαίνει<br />και ξαναρχίζω απ’ την αρχή<br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />Όποια και να ’σαι, ό,τι και να ’σαι<br />δυο λόγια πες μου τρυφερά<br />λίγο η ψυχή μου να ξαλαφρώσει<br />κι αύριο πες μου γεια χαρά<br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />Αν ειν’ η μοίρα μου σακατεμένη<br />δεν φταίει ο κόσμος, ούτε και συ<br />Ό,τι αγαπάω εγώ πεθαίνει<br />και ξαναρχίζω απ’ την αρχή<br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br /></div><div align="right"> -Γιώργος Σαμολαδάς<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-6995640104470977942?l=dimitrelim.blogspot.com' alt='' /></div>www.dimitrelim.grhttp://www.blogger.com/profile/06078983048135137136noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4220789477884575129.post-83015053544675649152008-05-24T21:15:00.003+03:002008-05-24T21:19:04.329+03:00<span style="color:#ffffff;">*</span><br />Η δημιουργία του κόσμου των γνωριμιών. Η κοινωνικότητα. Οι σχέσεις. Το ανακάτεμα της τράπουλας. Η σύζευξη των άγνωστων φίλων. Οι στιγμές. Η έλλειψη. Η νοσταλγία. Τι μένει; Η πικρία. Η φτώχεια των πραγμάτων και των καταστάσεων. Η ειρωνεία. Τα ερωτηματικά. Οι λίγοι και καλοί διατηρούν άσβεστη τη φλόγα. Οι πολλοί; Προσπαθούν αν την σβήσουν για να μην καίει άλλο τη συνείδηση. Το σίγουρο; Η σιωπή. Η γνώση. Το τίμημα; Η υποτίμηση. Σ' αυτό τον κόσμο που η δικαιοσύνη είναι παιχνίδι, η εξουσία έχει το ζάρι στα χέρια της. Ή μήπως δεν είναι όλα τόσο τυχαία;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-8301505354467564915?l=dimitrelim.blogspot.com' alt='' /></div>www.dimitrelim.grhttp://www.blogger.com/profile/06078983048135137136noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4220789477884575129.post-57482914642308884582008-05-18T23:26:00.003+03:002008-05-18T23:35:57.767+03:00<div align="justify"><span>Μεταφέρω τα λόγια του φίλου μου Στρατή:<br /><strong>"Είστε η γενιά που κοιμάστε ακόμα στο παιδικό σας δωμάτιο...".</strong><br />Η πρόταση αυτή περιέχει μια τεράστια αλήθεια για την γενιά μου, μια γενιά χωρίς όνειρα, χωρίς στόχους, χωρίς επιδιώξεις, χωρίς λόγο, χωρίς επανάσταση, θύμα ενός ατέρμονου καταναλωτισμού, μιας άσχημης μόδας, μιας επανάληψης ιδεών και απόψεων, μιας επανάπαυσης στα λεφτά του μπαμπά, μιας ιδεολογίας που δεν υπερβαίνει αυτή του δελτίου ειδήσεων, μια γενιά του ατελείωτου φραπέ και της βωμολοχίας, του πεζού λεξιλογίου, μια γενιά των € 700, μια γενιά που ακόμα δεν έχει απογαλακτιστεί, δεν έχει ωριμάσει, μια γενιά που έβγαλε φοιτητές σκυλάδες που δίνουν όλα τα λεφτά στα μπουζούκια, που κυκλοφορούν με κοστούμια χωρίς λόγο.<br />Ο κατάλογος είναι μακρύς και η γκρίνια ατέλειωτη. Η λύση; Δύσκολη αλλά εφικτή. Να ξαναρχίσουν οι νέοι να κάνουν όνειρα, απορρίπτοντας παλιές ιδεολογίες, γκρεμίζοντας τα κάστρα του βύσματος, και του βολέματος, παρακούοντας τις συμβουλές αυτών που μας έφεραν στην σημερινή κατάσταση...</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-5748291464230888458?l=dimitrelim.blogspot.com' alt='' /></div>www.dimitrelim.grhttp://www.blogger.com/profile/06078983048135137136noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4220789477884575129.post-16320341759063647032008-05-17T21:09:00.006+03:002008-05-17T21:20:38.911+03:00<div align="center"><strong><span><span><span>Για τους φανατικούς και μη θαυμαστές του, ο Τομ Γουέιτς είναι ο <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_0"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_0">poet</span></span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_1"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_1">laureate</span></span> του περιθωρίου, η φωνή των απόκληρων αυτού του κόσμου, ο βασιλιάς του πεζοδρομίου, ο μεγάλος εκκεντρικός, το νυχτερινό γεράκι των φτηνών <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_2"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_2">diners</span></span> των αμερικανικών <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_3"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_3">highways.</span></span> Μια άλλη Αμερική, μιας άλλης πάστας τραγουδοποιός.<br />Κείμενο: Θανάσης Μήνας<br /></span></span></span></strong><span><span><span style="color:#ffffff;">*</span></span><br /></span><div align="justify"><span><span><span><br /></span></span></span><span style="font-size:85%;"><span><span><span>Ο Γουέιτς έχει καταφέρει κάτι που ελάχιστοι καλλιτέχνες πριν και μετά από αυτόν έχουν κατορθώσει: όχι μόνο μπόρεσε να καθιερώσει μια ολότελα <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_4"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_4">ξεχω</span></span><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_5"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_5">ριστή</span></span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_6"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_6">περσόνα</span></span> για τον εαυτό του αλλά δημιούργησε έναν ολόκληρο μικρόκοσμο, τόσο «ψεύτικο» αλλά και τόσο «αληθινό» συνάμα, μέσα στον οποίο <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_7"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_7">τοποθέτη</span></span>σε ετούτη την <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_8"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_8">περσόνα.</span></span> Ο κόσμος του Γουέιτς είναι το νουάρ Λος Άντζελες, που έχει ξεπηδήσει από τις νουβέλες του Τσάντλερ και του Μπουκόφσκι. Ένα σκηνικό που αποτελείται από σκοτεινά μπαρ, όπου συχνάζουν οι παρίες του Αμερικανικού Ονείρου, <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_9"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_9">αυ</span></span><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_10"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_10">τοί</span></span> που έχουν το βλέμμα τους καρφωμένο στο ποτήρι τους και που συνεχώς ορκίζονται μάταια ότι «τούτο το ποτό θα είναι το τελευταίο». Είναι σαν ένα τσίρκο της νύχτας, σαν ένας θίασος που εμπεριέχει νάνους, ρακένδυτους ζητιάνους, <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_11"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_11">πόρνες-βασίλισσες</span></span> και <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_12"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_12">τροτέζες</span></span> της παρακμής, σκληρούς πότες με <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_13"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_13">πρησμένα</span></span> μάγουλα, <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_14"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_14">περιπλανώμενους</span></span> πωλητές, <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_15"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_15">παγωτατζήδες</span></span>, ματάκηδες, <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_16"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_16">φτωχοδιάβολους</span></span> και <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_17"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_17">μικροαπατεώνες</span></span>, αξύριστους <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_18"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_18">μπίτνικς</span></span>, σκληροτράχηλους ναυτικούς που σκοτώνουν την ώρα τους μέχρις ότου να <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_19"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_19">μπαρκά</span></span>ρουν ξανά... Είναι ένας κόσμος φτιαγμένος από όλα τα παράδοξα που συνθέτουν την ίδια την παρακμιακή γοητεία της Αμερικής.<br />Ο Γουέιτς, πρώτα από όλα, ήταν και παραμένει ένας μεγάλος παραμυθάς. Είναι ο ορισμός αυτού που οι Αμερικανοί αποκαλούν <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_20"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_20">storyteller.</span></span> Ένας αφηγητής ελάχιστα προφανής και αληθοφανής, αλλά και τόσο πειστικός. Οι ιστορίες που αφηγείται στους στίχους του είναι τόσο εξωπραγματικές που καταντούν... πι<span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_21"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_21">στευτές.</span></span> Δεν έχει σημασία αν οι ιστορίες αυτές <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_22"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_22">συνέ</span></span><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_23"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_23">βησαν</span></span> ή όχι <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_24"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_24">στ'</span></span> αλήθεια, αν και οι στίχοι του είναι σε μεγάλο βαθμό αυτοβιογραφικοί. Αυτό που έχει <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_25">σημασία</span> είναι ότι ο Γουέιτς διαθέτει μια τέτοια πειθώ ως αφηγητής, κεντώντας και την τελευταία λεπτομέρεια, ώστε σε πείθει ότι θα μπορούσαν να έχουν συμβεί <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_26"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_25">στ</span></span>’ αλήθεια. Οι ιστορίες αυτές <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_27"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_26">μετουσιώθηκαν</span></span> με τα <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_28"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_27">χρό</span></span>νια στους αστικούς μύθους που περιβάλλουν τον Γουέιτς και τους οποίους ο ίδιος έντεχνα έχει συντηρήσει έως σήμερα. Ο συγγραφέας και δημοσιογράφος <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_29"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_28">Τζέι</span></span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_30"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_29">Τζέικομπς</span></span>, που είναι μάλλον κι ο πιο έγκυρος <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_31"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_30">βιο</span></span><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_32"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_31">γράφος</span></span> του, έχει εκφράσει την άποψη ότι ο Γουέιτς συντήρησε αυτούς τους μύθους για τον εαυτό του ως ασπίδα αυτοπροστασίας, επειδή ακριβώς είναι πολύ εσωστρεφής και διακριτικός ως άνθρωπος. Επειδή, παρά τη φήμη του, του αρέσει να περνάει <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_33"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_32">απαρατή</span></span><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_34"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_33">ρητος</span></span> μέσα στο πλήθος και, κυρίως, επειδή επιθυμεί να διατηρεί την (πραγματική) προσωπική ζωή του μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας.<br /><br /><strong>Η καρδιά του <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_35"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_34">Σαββατόβραδου</span></span></strong><br /><br />Μια τέτοια ιστορία, ίσως η πιο απίστευτη από όλες, είχε διηγηθεί ο ίδιος στο <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_36"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_35">press</span></span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_37"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_36">kit</span></span> που συνόδευε το πρώτο του άλμπουμ («<span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_38"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_37">Closing</span></span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_39"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_38">Time</span></span>») του 1973. Αν κάποιος θέλει να πιστέψει ετούτη τη διήγηση, ο Γουέιτς γεννήθηκε νύχτα μέσα σε ένα ταξί, έχοντας γένια τριών ημερών, κι η πρώτη του κουβέντα ήταν να πει στον ταξιτζή να τον οδηγήσει μέχρι τα μπαρ της Τάιμς <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_40"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_39">Σκουέαρ</span></span> για ένα «διπλό» στα γρήγορα. Ο μύθος του αιώνιου αλκοολικού είχε ήδη γεννηθεί...<br />Η πραγματικότητα, βεβαίως, είναι λίγο πιο πεζή. Ο Τόμας Άλαν Γουέιτς γεννήθηκε στις 7 Δεκεμβρίου του 1949 στη μικρή πόλη <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_41"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_40">Γουίτιερ</span></span> της Καλιφόρνια, κοντά στα σύνορα με το Μεξικό. Η μητέρα του ήταν νορβηγικής καταγωγής και ο πατέρας του είχε <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_42"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_41">ιρ</span></span><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_43"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_42">λανδικές</span></span> και σκοτσέζικες ρίζες. Ο πατέρας του ήταν επίσης ερασιτέχνης μουσικός (έπαιζε κιθάρα σε μια <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_44"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_43">μαριάτσι</span></span> μπάντα) και ήταν αυτός που πότισε το μι<span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_45"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_44">κρό</span></span> τότε Τομ με τις πρώτες του μουσικές ουσίες. Ο Γουέιτς χρόνια μετά θα δήλωνε ότι χάρη στον πατέρα του ερωτεύτηκε εξαρχής τις γλυκές μελωδίες των με<span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_46"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_45">ξικάνικων</span></span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_47"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_46">ραντσέρας.</span></span> Γύρω στο 1965 εγκαταστάθηκε στο Σαν Ντιέγκο κι έπιασε δουλειά ως λαντζιέρης σε ένα τρισάθλιο <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_48"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_47">diner</span></span> ονόματι «<span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_49"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_48">Napoleone</span></span>’s», το οποίο απαθανάτισε αργότερα στο «<span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_50"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_49">The</span></span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_51"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_50">Heart</span></span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_52"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_51">Of</span></span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_53"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_52">Saturday</span></span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_54"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_53">Night</span></span>» (1974). Εκεί, όπως λέει ο ίδιος, άρχισε να <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_55"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_54">γρά</span></span><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_56"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_55">φει</span></span> τους πρώτους του στίχους, παρατηρώντας τους αλλόκοτους τύπους που σύχναζαν στο μαγαζί και τις <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_57"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_56">γκροτέσκ</span></span> καταστάσεις που βίωνε στην παρέα τους.<br /><br /><strong>Λος Άντζελες εμπιστευτικό</strong><br /><br />Μια από τις πιο διάσημες ατάκες του Γουέιτς είναι ότι «κοιμόταν σε όλη τη διάρκεια των 60s». Τι εννοεί ο ποιητής; Εννοεί ότι απλώς δεν τον αφορούσαν όσα συνέβαιναν στα 60s, παρότι ως Καλιφορνέζος <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_58"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_57">βρι</span></span><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_59"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_58">σκόταν</span></span> στο επίκεντρο της <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_60"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_59">counterculture</span></span> της <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_61"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_60">επο</span></span><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_62"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_61">χής</span></span> εκείνης. Ο Γουέιτς εκούσια δε βίωσε το καλοκαίρι της αγάπης και το αντιπολεμικό κίνημα. Η αισθητική των χίπις του ήταν ξένη. Τα παραισθησιογόνα δεν τον <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_63"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_62">έλκυαν</span></span>, καθώς το αλκοόλ είχε ήδη γίνει το «<span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_64">ναρκωτικό</span>» που προτιμούσε. Τα μακριά μαλλιά και τα <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_65"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_63">παντελόνια-καμπάνες</span></span> δεν του ταίριαζαν. Τα ψυχεδελικά χρώματα φάνταζαν ξένα στο δικό του ασπρόμαυρο σύμπαν. Όσο πιο πολύχρωμα γίνονταν τα 60s τόσο περισσότερο ο Γουέιτς <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_66"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_64">αναπολούσε</span></span> τη νουάρ ατμό<span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_67"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_65">σφαιρα</span></span> των 40s, σαν ένας άλλος Φίλιπ Μάρλοου που περιφέρεται σε πίνακα του Έντουαρντ <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_68"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_66">Χόπερ</span></span>, φορώ<span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_69"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_67">ντας</span></span> μια φθαρμένη καμπαρτίνα και μια <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_70"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_68">τσαλακωμέ</span></span><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_71"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_69">νη</span></span> τραγιάσκα κι έχοντας χαλαρή τη γραβάτα του.<br />Εκτός από το νουάρ, οι <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_72"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_70">μπίτνικς</span></span> ήταν η άλλη <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_73"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_71">σταθε</span></span><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_74"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_72">ρή</span></span> αναφορά του, από την εποχή που <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_75"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_73">πρωτοδιάβασε</span></span> τις περιπέτειες του Τζακ και του <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_76"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_74">Νηλ</span></span> «Στο Δρόμο» και άρχισε και ο ίδιος να περιπλανιέται στην <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_77"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_75">αμερι</span></span><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_78"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_76">κανική</span></span> ενδοχώρα με μια <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_79"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_77">Oldsmobile</span></span> του '55, κάτι που επίσης απαθανάτισε στους στίχους του, τόσο στο «<span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_80"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_78">Ol</span></span>’ 55» (από το «(<span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_81"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_79">Closing</span></span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_82"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_80">Time</span></span>») όσο και στο «<span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_83"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_81">Meddley</span></span>: <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_84"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_82">Jack</span></span> &amp; <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_85"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_83">Neal</span></span>/<span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_86"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_84">California</span></span>, <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_87"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_85">Here</span></span> I <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_88"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_86">Come</span></span>» (από το «<span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_89"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_87">Foreign</span></span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_90"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_88">Affairs</span></span>» του 1977).<br />Η μουσική των 60s του ήταν επίσης ξένη. Η ποπ των <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_91"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_89">Beatles</span></span>, η ψυχεδέλεια του <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_92"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_90">Φρίσκο</span></span> και οι <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_93"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_91">κιθάρες-θεριά</span></span> του Χέντριξ δεν είχαν θέση στο <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_94"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_92">τζουκ-μπόξ</span></span> του Γουέιτς. Ο ίδιος προτιμούσε απείρως το πιάνο του Ρέι Τσαρλς (η μεγαλύτερη πρώιμη επιρροή του), το <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_95"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_93">αρχέ</span></span><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_96"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_94">γονο</span></span> ακουστικό μπλουζ του Δέλτα, το <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_97"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_95">συγκοπτόμενο</span></span> ρυθμό του <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_98"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_96">be</span></span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_99"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_97">pop</span></span> και του <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_100"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_98">rhythm</span></span>’n’<span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_101"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_99">blues</span></span>, τους συνθέτες της χρυσής εποχής του <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_102"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_100">Tin</span></span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_103"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_101">Pan</span></span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_104"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_102">Alley</span></span>, το κλασικό <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_105"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_103">american</span></span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_106"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_104">songbook</span></span> του Γκέρσουιν και του Κόουλ Πόρτερ, την παράδοση του Κουρτ Βάιλ και του γαλλικού <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_107"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_105">βοντβίλ.</span></span><br />Και, βεβαίως, αισθάνθηκε εξαρχής ότι βρήκε μια αδελφή ψυχή στο πρόσωπο του Χάρι <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_108"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_106">Πατς</span></span>, ήτοι του μεγαλύτερου εκκεντρικού από τους Αμερικανούς <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_109"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_107">singer</span></span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_110"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_108">song</span></span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_111"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_109">writers</span></span> του περασμένου αιώνα. Ο <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_112"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_110">Πατς</span></span> από τη δεκαετία του '30 και έως το θάνατο του (1974) χρησιμοποιούσε αντικείμενα καθημερινής χρήσης ως αυτοσχέδια μουσικά όργανα, παράγοντας αυτούς τους «μικρούς παράξενους (<span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_113"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_111">weird</span></span>) ήχους», κατά πώς λέει κι ο Γουέιτς, τέχνασμα που αξιοποίησε κι ο ίδιος, ειδικά στην περίοδο από το «<span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_114"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_112">Swordfistrombones</span></span>» (1983) κι έπειτα.<br /><br /><strong><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_115"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_113">Motel</span></span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_116"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_114">Tropicana</span></span></strong><br /><br />Έχοντας αυτές τις καταβολές, ο Γουέιτς <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_117"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_115">εγκατα</span></span>στάθηκε στις αρχές στο μοτέλ «<span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_118"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_116">Tropicana</span></span>», στη Σάντα Μόνικα του Λος Άντζελες, που ήταν <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_119"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_117">τρό</span></span><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_120"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_118">πον</span></span> τινά το «"<span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_121"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_119">Chateau</span></span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_122"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_120">Marmont</span></span>" των φτωχών» της εποχής εκείνης. Ζώντας για 9 δολάρια τη μέρα σε ένα μικροσκοπικό δωμάτιο γεμάτο αποφάγια, άδεια μπουκάλια, πεταμένα ρούχα και <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_123">ακατάστα</span>τες σημειώσεις, όπου «το χαλί ήταν μονίμως <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_124">λε</span><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_125">κιασμένο</span> και επί 6 χρόνια δε μου άλλαξαν ποτέ τα σεντόνια». Το «<span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_126">Tropicana</span>» ήταν το ιδεατό <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_127">πε</span><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_128">ριβάλλον</span> για να χτίσει ο Γουέιτς το μύθο του: το μύθο του ποιητή του πεζοδρομίου, του <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_129">hobo</span> που <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_130">ξεμυτάει</span> από την πόρτα του μόνο τις μικρές ώρες της νύχτας, όταν σβήνουν τα φώτα, για να <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_131">περι</span>πλανηθεί αθέατος στα στέκια της παρακμής και να αντλήσει υλικό για τα τραγούδια του.<br />Σε ένα τέτοιο στέκι τον <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_132">πρωτάκουσε</span> το 1972 ο Ντέιβιντ <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_133">Γκέφεν</span>, που τον υπέγραψε στην <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_134">Asylum</span> και προσπάθησε να τον επιβάλει ως το <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_135">next</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_136">big</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_137">thing</span> των <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_138">αμερικανών</span> τραγουδοποιών, σε μια εποχή κατά την οποία οι <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_139">solo</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_140">singer</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_141">song</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_142">writers</span> είχαν πέρα<span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_143">ση.</span> Μόνο που τα πράγματα εξελίχθηκαν <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_144">διαφορε</span><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_145">τικά</span>, καθώς ήταν προφανές ότι ο Γουέιτς δεν ήταν και δε θα μπορούσε να γίνει ένας δεύτερος Σπρίνγκστιν ή ένας δεύτερος Τζάκσον Μπράουν, ούτε καν ένας δεύτερος Ράντι Νιούμαν. Όχι, παραήταν εκκεντρικός και <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_146">one</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_147">of</span> a <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_148">kind</span> γι' αυτούς τους <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_149">ρό</span><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_150">λους.</span> Ο Γουέιτς όχι μόνο δεν έγινε σταρ, αλλά την έβγαλε δύσκολα στο υπόλοιπο της δεκαετίας του 1970. Οι δίσκοι που ηχογράφησε για την <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_151">Asylum</span> («(<span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_152">Closing</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_153">Time</span>», «<span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_154">The</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_155">Heart</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_156">Of</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_157">Saturday</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_158">Night</span>», «<span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_159">Nighthawks</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_160">At</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_161">The</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_162">Diner</span>», «<span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_163">Small</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_164">Change</span>», «<span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_165">Foreign</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_166">Affairs</span>», «<span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_167">Blue</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_168">Valentine</span>», «<span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_169">Heartattack</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_170">and</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_171">Vine</span>»), παρά την αξία τους και τις καλές <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_172">κριτι</span><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_173">κές</span>, κινήθηκαν πολύ χαμηλά σε πωλήσεις.<br />Ο Γουέιτς επιβίωνε οικονομικά περιοδεύοντας με εξοντωτικούς ρυθμούς απ' άκρη σ' άκρη των ΗΠΑ και δίνοντας αλλεπάλληλες εμφανίσεις στα πιο «τε<span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_174">λειωμένα</span>» μαγαζιά των αμερικανικών <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_175">μεγαλουπόλε</span>ων και, επίσης, χάρη στα δικαιώματα που εισέπραττε αραιά και πού από τις διασκευές άλλων στα <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_176">τραγού</span>δια του. Ο Τιμ <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_177">Μπάκλεϊ</span> τραγούδησε το «<span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_178">Martha</span>», όπως και η Μπέτι Μίντλερ, οι <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_179">Eagles</span> το «<span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_180">Ol</span>’ 55», ενώ κάμποσα δικά του <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_181">διασκεύασαν</span> η Μπόνι Ράιτ και οι δυο πιστοί του σύντροφοι στη νύχτα, ο Τσακ Ε. Βάις και η Ρίκι <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_182">Αι</span> Τζόουνς. Ο Γουέιτς δηλώνει για εκείνα τα δύσκολα χρόνια: «Ήμουν άρρωστος σε ολόκληρη την περίοδο εκείνη... Οι τουρνέ είχαν <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_183">αρ</span><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_184">χίσει</span> να με φθείρουν. Ταξίδευα συνεχώς, έμενα σε ξενοδοχεία, έτρωγα κακής ποιότητας φαγητό, <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_185">έπι</span>να πολύ, υπερβολικά πολύ. Υπάρχει ένα ολόκληρο <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_186">lifestyle</span> που δεν μπορείς να αποφύγεις όταν ζεις σε αυτούς τους ρυθμούς».<br /><br /><strong>Σκυλιά της βροχής</strong><br /><br />Ο Γουέιτς ωστόσο κατόρθωσε να ξεφύγει. Πώς; Εφευρίσκοντας ξανά τον ίδιο του τον εαυτό στα <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_187">πρώ</span>τα χρόνια της δεκαετίας του '80. Ξεφεύγοντας από την ίδια του τη μανιέρα... Ο ήχος του σκοτείνιασε, ηλεκτρίστηκε, ανανεώθηκε, εμπλουτίστηκε από <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_188">πλή</span><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_189">θος</span> στοιχείων (βαλς, ρούμπες, <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_190">τάνγκο</span>, <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_191">πανκ-μπλουζ</span>, <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_192">αβαν-γκάρντ</span> θόρυβοι) και τα τραγούδια του άρχισαν να μοιάζουν με καμβάδες του Τζάκσον <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_193">Πόλοκ.</span> Η φωνή του σκλήρυνε, νοτισμένη πια για τα καλά από τον καπνό και τη νικοτίνη. Ο παλιός <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_194">crooner</span> μεταμορφώθηκε σε ένα λαρύγγι που ακουγόταν σαν να έκανε <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_195">γαργάρες</span> με χαλίκια, σε έναν περίτρανα αντισυμβατικό ερμηνευτή, στην παράδοση των βρυχηθμών του <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_196">Χόουλιν'</span> Γουλφ και του <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_197">Cpt</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_198">Beefheart.</span><br />Η περίφημη πια τριλογία «<span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_199">Swordfistrombones</span>» (1983), «<span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_200">Rain</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_201">Dogs</span>» (1985), «<span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_202">Franks</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_203">Wild</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_204">Years</span>» (1986) στην <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_205">Island</span> αποθεώθηκε από τους κριτικούς και άγγιξε το ευρύτερο κοινό. Οι κινηματογραφικές του εμφανίσεις στις ταινίες του καλού του φίλου Φράνσις Φορντ Κόπολα («<span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_206">One</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_207">From</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_208">THe</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_209">Heart</span>», «<span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_210">Rumble</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_211">Fish</span>», «<span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_212">Outsiders</span>», «<span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_213">Cotton</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_214">Club</span>» και <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_215">αργότερα</span> στο «<span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_216">Dracula</span>»), και, φυσικά, στο «<span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_217">Down</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_218">By</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_219">Law</span>» του <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_220">Τζιμ</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_221">Τζάρμους</span> έκαναν παγκόσμια <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_222">αναγνω</span><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_223">ρίσιμη</span> τη χαρακτηριστική φιγούρα του. Στο <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_224">κινημα</span><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_225">τογραφικό</span> πλατό του Κόπολα συνέβη και η <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_226">σημαντι</span><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_227">κότερη</span> εξέλιξη στην προσωπική του ζωή. Η γνωριμία του με την επίσης συνθέτρια και στιχουργό <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_228">Κάθλιν</span> Μπρέναν εξελίχθηκε σε έρωτα, γάμο και, κυρίως, σε μια σχέση που κρατάει ως σήμερα και η οποία, όπως παραδέχεται κι ο ίδιος, σταθεροποίησε τον άστατο <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_229">μέ</span><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_230">χρι</span> τότε τρόπο ζωής του.<br />Με τη βοήθεια της Μπρέναν, ο Γουέιτς καθάρισε από το ποτό. Επιπλέον, χωρίς να απαξιώνει ή να <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_231">απο</span>κηρύσσει το παρελθόν του (αυτό, δα, έλειπε), βρήκε την αυτοπεποίθηση να <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_232">απομυθοποιήσει</span> τον ίδιο το μικρόκοσμο της αέναης παρακμής, που ο ίδιος <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_233">έπλα</span>σε, και να αποδράσει από αυτόν. Βγήκε από το <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_234">σκοτά</span><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_235">δι</span> στο ημίφως αλώβητος. Χωρίς να έχει πλέον να <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_236">απο</span>δείξει τίποτε σε κανέναν. Χωρίς να έχει ανάγκη από καμία μανιέρα. Όντας πλέον όχι απλώς ο από <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_237">βούλη</span><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_238">ση</span> περιθωριακός που προκαλεί το ενδιαφέρον με τις εκκεντρικότητες του, αλλά ένας ολοκληρωμένος και απρόβλεπτος καλλιτέχνης, πρόθυμος και ικανός να επιφέρει τρανταχτές καινοτομίες με τη μουσική του.<br />Η συνέχεια είναι λίγο πολύ γνωστή. Μια <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_239">αβαντα</span><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_240">δόρικη</span> συνεργασία με τους Ρόμπερτ Γουίλσον και Γουίλιαμ Μπάροουζ στο θεατρικό έργο «<span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_241">The</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_242">Black</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_243">Rider</span>» (1991), που απέσπασε διθυραμβικές κριτικές... Ένα υπέροχο ορχηστρικό σάουντρακ για το φιλμ «Night On Earth» του Τζάρμους. Ένα βραβείο Γκράμι στην κατηγορία Καλύτερο Εναλλακτικό Ροκ Άλμπουμ με το σκληρό και πειραματικό «Bone Machine» (1992). Μια εκ νέου συνεργασία με τον Γουίλσον, γράφοντας τη μουσική για τη θεατρική παράσταση «Alice» (1992), που κυκλοφόρησε σε δίσκο δέκα χρόνια μετά, πακέτο με το «Blood Money».<br />Και μέσα σε όλα αυτά, ο πιο ρηξικέλευθος δίσκος της καριέρας του: το «Mule Variations» (1999), αυτό το χωρίς προηγούμενο χαρμάνι από «ξύλινα μπλουζ, απογυμνωμένα γκόσπελ και πρωτοποριακά όσο και θορυβώδη αρτίστικα τεχνάσματα, που λειώνουν μαζί σε ένα προκλητικό ηχητικό γλυπτό φτιαγμένο από σκουπίδια», όπως το χαρακτήρισε το περιοδικό «Billboard». Κι έπειτα, η εξίσου συναρπαστική συνέχεια, πρώτα με το «Real Gone» (2002) και κατόπιν με το «Orphans», όπου απέδειξε ότι έχει να αντιτάξει απέναντι στον αμερικανικό νεο-συντηρητισμό πολιτικό λόγο, και πολύ δυνατό μάλιστα.<br />Η αναγνώριση ήταν πλέον καθολική. Η επιτυχία δεν τον έφθειρε, κάθε άλλο. Όσο, δε, μεγάλωνε η αναγνώριση του, τόσο περισσότερο άρχισε να αποστασιοποιείται από το star system, διάγοντας έναν διακριτικό και ήσυχο βίο, με τη σύζυγο και τα παιδιά του στις εξοχές της Καλιφόρνια, από τον οποίο «εξέρχεται» στον κόσμο μόνο όταν έχει πραγματικά κάτι να πει. Κι ο μύθος του αλκοολικού αλήτη με τα φθαρμένα ρούχα που γραφεί ιστορίες για τα πλάσματα της νύχτας; Αυτός υπάρχει ακόμη. Τον συντηρεί εν μέρει ο ίδιος, όποτε του κάνει κέφι, και άλλοτε τον διακωμωδεί, πάλι όποτε του κάνει κέφι.<br />Ο Γουέιτς παραείναι αληθινός για να είναι τσαρλατάνος, παραείναι εξωπραγματικός για να είναι γήινος και καθημερινός και, προπάντων, παραείναι ώριμος για να πάρει τον εαυτό του πολύ στα σοβαρά. Στη διάρκεια μια διάλεξης του σε ένα αμερικανικό πανεπιστήμιο το 2000, ιδού τι προέτρεψε τους ακροατές του να κάνουν στη ζωή τους: «<strong>Σκάστε το και γίνετε μέλη ενός τσίρκου. Κάντε ένα τατού, πηδήξτε πάνω σε ένα τρένο που κινείται. Φυτέψτε έναν κήπο και φυλάξτε τους σπόρους. Παντρευτείτε, κάντε παιδιά, φορέστε καπέλο. Γίνετε καλοί στο μαστίγιο που είναι φτιαγμένο από δέρμα ταύρου. Μην πείτε ψέματα, μην εξαπατήσετε, μην κλέψετε. Όλοι πρέπει να φέρνουν φασόλια στο τραπέζι. Να είστε αφοσιωμένοι στην εξερεύνηση των ετερόκλητων πτυχών του εαυτού σας. Να θυμάστε, τα πραγματικά απαραίτητα είναι αόρατα στο μάτι. Η ποιότητα του χρόνου που μοιράζεστε με κάποιον υπερνικά την ποσότητα. Και μην ξεχνάτε, υπάρχουν πάντα πολλά που μπορεί να κάνει κανείς με ένα wah-wah πετάλι και μια ντουντούκα...</strong>». Κυριολεκτικά, one of a kind....<br /></span></span></span></span><span><span><span style="color:#ffffff;">*</span></span><br /><div align="right">Πηγή: Περιοδικό Soul &amp; "Αθώος στα όνειρά σου" από την ATHENS VOICE/KOAN<br /></div><br /></span><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-1632034175906364703?l=dimitrelim.blogspot.com' alt='' /></div>www.dimitrelim.grhttp://www.blogger.com/profile/06078983048135137136noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4220789477884575129.post-82408531071052148282008-05-14T23:14:00.003+03:002008-05-14T23:22:43.326+03:00<div align="center"><div align="left">Σαν πρόλογος στο άρθρο που θα ακολουθήσει, αυτό είναι απλά μια σταγόνα στον ωκεανό του Tom Waits...<span style="color:#ffffff;"><br /></span></div><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_7qq48kD5USc/SCtJlsLyZsI/AAAAAAAAAHw/3Hign7Bj_Lc/s1600-h/anton_corbijn_1_0.jpg"><img src="http://bp1.blogger.com/_7qq48kD5USc/SCtJlsLyZsI/AAAAAAAAAHw/3Hign7Bj_Lc/s400/anton_corbijn_1_0.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5200331106593957570" /></a><div align="center"><br /></div><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><div align="left">I got your letter today<br />And I miss you all so much here<br />I can't wait to see you all<br />And I'm counting the days dear<br />I still believe that there's gold<br />At the end of the world and I'll<br />Come home to Illinois on the<br />Day after tomorrow<br />Its so hard and its cold here<br />And I'm tired of taking orders<br />And I miss old Rockford town<br />Up by the Wisconsin border<br />But I miss you won't believe<br />Shoveling snow and raking leaves<br />And my plane will touch tomorrow<br />On the day after tomorrow<br />I close my eyes every nite<br />And I dream that I can hold you<br />They fill us full of lies, everyone buys<br />Bout what it means to<br />Be a soldier, I still don't<br />Know how I'm supposed to feel bout<br />All the blood that's been spilled<br />Will God on this throne<br />Get me back home<br />On the day after tomorrow<br />You can't deny, the other side<br />Don't want to die anymore<br />Then we do, what I'm<br />Trying to say is don't they pray<br />To the same God that we do?<br />And Tell me, how does God<br />Choose, who's prayers does he<br />Refuse? who turns the wheel<br />Who rolls the dice, on the<br />Day after tomorrow?<br />I'm not fighting for justice<br />I am not fighting for freedom<br />I am fighting for my life and<br />Another day in the world here<br />I just do what I've been told<br />We're just the gravel on the road<br />And only the lucky ones come<br />Home, on the day after tomorrow<br />And the summer it too<br />Will fade and with it<br />Brings the winter's frost dear<br />And I know we too are made<br />Of all the things that we have<br />Lost here, I'll be 21 today<br />I been saving all my pay<br />And my plane will touch down<br />On the day after tomorrow<br /></div><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><div align="right">-Lyrics by Tom Waits<br />Real Gone Album<br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-8240853107105214828?l=dimitrelim.blogspot.com' alt='' /></div>www.dimitrelim.grhttp://www.blogger.com/profile/06078983048135137136noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4220789477884575129.post-50365244552119243542008-05-13T07:25:00.004+03:002008-05-13T07:30:53.056+03:00<span><span><span style="color:#ffffff;">*</span></span></span><br /><span><span>Σκίζω λαγκάδια και βουνά, ακρογιαλιές και κάμπους<br />ρωτώ ποτάμια που κυλούν, τα σύννεφα που τρέχουν<br />Ρωτώ του κόσμου τα πουλιά, αγρίμια και γεράκια<br />τσι θάλασσες και τσι στεριές, τ’ άστρα και το φεγγάρι<br />Του κόσμου τσι θαλασσινούς, μάισσες, χαρτομοίρες<br />φίλους καινούργιους και παλιούς, περάτες και διαβάτες<br />στην γειτονιά που κάθουσουν, του κήπου σου τα ρόδα<br />Μα δεν μου δίνουνε βουλή και ελπίδα μπλιό δεν έχω<br />μόνο μου δείχνουνε ψηλά τον ήλιο να ρωτήσω<br /></span></span><span><span><span style="color:#ffffff;">*</span></span></span><span><span></span></span><br /><span><span>Ήλιε, τσι κόσμους που περνάς, τσι κόσμους που διαβαίνεις<br />που φανερώνεις τα κρυφά σ’ ανατολή και δύση<br />δώδεκα χρόνια πέρασαν, τα δεκατρία πάνε<br />απούχα μια παλιά φιλιά, μια μπιστεμένη αγάπη<br />και δεν την είδα σ’ εκκλησιά, περίπατο να βγαίνει<br /></span></span><span><span><span style="color:#ffffff;">*</span></span></span><span><span></span></span><br />Ερωτόκριτος (τραγουδώντας):<br />Ήλιε μου πες μου πού δειπνά, πού στρώνει και κοιμάται<br />που μεροξημερώνεται, κι εμένα δε θυμάται<br /><span><span><span style="color:#ffffff;">*</span></span></span><span><span></span><br /></span><div align="right"><span>Βιτσέντζος Κορνάρος</span><span><br /></span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-5036524455211924354?l=dimitrelim.blogspot.com' alt='' /></div>www.dimitrelim.grhttp://www.blogger.com/profile/06078983048135137136noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4220789477884575129.post-40998715435115206422008-04-07T23:01:00.003+03:002008-04-07T23:09:55.150+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_7qq48kD5USc/R_p-8YegV0I/AAAAAAAAAGs/cT9hXk6v66c/s1600-h/image_maria_pantiska.jpg"><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><img src="http://bp1.blogger.com/_7qq48kD5USc/R_p-8YegV0I/AAAAAAAAAGs/cT9hXk6v66c/s400/image_maria_pantiska.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5186597496698197826" /></a><br /><span><span style="color:#ffffff;">*</span></span><span><span></span></span><br />ΕΙΣΑΓΩΓΗ:<br />(Ποτές τη μάνα, τη μανα μην πληγωσεις<br />ποτές πικρα μην της φερθείς<br />γιατι στις δύσκολες, στις δυσκολες στιγμες σου<br />που είσαι μάνα, μάνα μου θα πεις)<br /><span><span style="color:#ffffff;">*</span></span><span><span></span></span><br />Πάλι χαράματα ξυπνάς με δάκρυα στα μάτια σoυ<br />τo ίδιο όνειρο μoυ λες τo είδες πάλι χθες<br />άκου πως κάνει o ναργιλές πoυ πίνει τα κομμάτια σoυ<br />άκoυ πως παίζει o μπαγλαμάς πάνω απ' τις σκεπές.<br /><span><span style="color:#ffffff;">*</span></span><span><span></span></span><br />Καβάλησες τη μουσική και πέρασες τη θάλασσα<br />ύστερα μέσα σε μια αυλή κατέβηκες αργά<br />o γέρος σoυ σε μια γωνιά σε φώναζε αντάρτισσα<br />κι η μάνα σoυ έλεγε "ποτέ μηv ξαναφύγεις πια".<br /><span><span style="color:#ffffff;">*</span></span><span><span></span></span><br />Θα σε περνάvε για τρελή<br />πoυ θες vα πας στο Αϊβαλί<br />ρεμπέτικα vα τραγουδήσεις<br />Θα σoυ κολλήσουv ρετσινιά<br />θα λένε η Στέλλα η Σμυρνιά<br />απ' τo χασίσι έχει κολλήσει.<br /><span><span style="color:#ffffff;">*</span></span><span><span></span></span><br />Ύστερα σ' ένα φορτηγό κουβάλαγες τηv προίκα σoυ<br />πoυ φύλαγες μία ζωή για 'κείvη τη στιγμή<br />πoυ 'ναι κορίτσι μoυ γλυκό η oμορφιά κι η γλύκα σoυ<br />τώρα η δικιά σoυ η φωνή κατάντησε κραυγή.<br /><span><span style="color:#ffffff;">*</span></span><span><span></span></span><br />Τα έβαλες με τo Θεό για τo vτoυνιά τον άπονο<br />πoυ κάναvε τη γειτονιά καμένο μαγαζί<br />στο ένα χέρι τo τζούρα στα μάτια τo παράπονο<br />v' αναρωτιέσαι πια κανείς vα ζει ή vα μη ζει.<br /><span><span style="color:#ffffff;">*</span></span><span><span></span><br /></span><div align="right"><span>Γιώργος Μουκίδης</span><span><br /></span>Εκτέλεση Νότις Σφακιανάκης<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-4099871543511520642?l=dimitrelim.blogspot.com' alt='' /></div>www.dimitrelim.grhttp://www.blogger.com/profile/06078983048135137136noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4220789477884575129.post-45307519947408904612008-04-06T01:21:00.001+03:002008-04-06T01:24:34.665+03:00<span style="color: rgb(255, 255, 255);">*</span><br />Πηγαίνω κι έρχομαι, τρέχω και σέρνομαι,<br />στο ένα πόδι μου, μέχρι το ξόδι μου,<br />χρόνια και χρόνια.<br />Φωτιά στα σύρματα, παίρνω μηνύματα<br />από απέναντι, χρωστάω έναντι<br />σε δυό πρεζόνια<br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">*</span><br />Πιστός στο ρόλο μου, κάνω το σόλο μου,<br />στους αδιάφορους και στους παράφορους<br />τους θεατές μου.<br />Καυτές σταγόνες μου, γκρίζες εικόνες μου,<br />πώς θα χωρέσετε, πώς θα με δέσετε,<br />στους έρωτές μου.<br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">*</span><br />Λαθραία μου υπόσταση, μικραίνω την απόσταση<br />σαλτάρω στο κενό.<br />Με βρήκανε τα βέλη σου στο τρύπιο το βαρέλι σου,<br />στο γύρο του θανάτου.<br />Γυμνός στον προβολέα σου, με πιάνει η κεραία σου<br />σαλτάρω στο κενό,<br />Στο γύρο του θανάτου, στο γύρο του θανάτου.<br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">*</span><br />Ονειροσύννεφα, μικρά μου σύνεργα<br />συνταξιδιώτες μου, πιστοί στρατιώτες μου<br />σ ένα ταξίδι.<br />Μαζί σας πέταξα, πήρα και έταξα<br />φιλιά και κέρματα, του κόσμου ψέματα<br />σας ξέρω ήδη.<br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">*</span><br />Κλειστή παρένθεση, ζω σε μιαν έκθεση<br />σαν μελλοθάνατος κι όμως αθάνατος<br />του κόσμου λεία.<br />Σβησμένο αστέρι μου, φεγγαροταίρι μου<br />τώρα ξεχάστηκα , μάλλον κουράστηκα<br />βάζω τελεία .<br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">*</span><br />Λαθραία μου υπόσταση, μικραίνω την απόσταση<br />σαλτάρω στο κενό.<br />Με βρήκανε τα βέλη σου στο τρύπιο το βαρέλι σου,<br />στο γύρο του θανάτου.<br />Γυμνός στον προβολέα σου, με πιάνει η κεραία σου<br />σαλτάρω στο κενό,<br />Στο γύρο του θανάτου, στο γύρο του θανάτου.<br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">*<br /></span><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(255, 255, 255);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">Διονύσης Τσακνής</span></span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);"></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-4530751994740890461?l=dimitrelim.blogspot.com' alt='' /></div>www.dimitrelim.grhttp://www.blogger.com/profile/06078983048135137136noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4220789477884575129.post-14622485723514949102008-04-05T21:19:00.000+03:002008-04-05T21:20:31.116+03:00<span style="color: rgb(255, 255, 255);">*</span><br />"I used to work in a factory and I was really happy because I could daydream all day..."<br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">*</span><br /><div style="text-align: right;">Ian Curtis<br />Joy Division<br />July 1956 - May 1980</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-1462248572351494910?l=dimitrelim.blogspot.com' alt='' /></div>www.dimitrelim.grhttp://www.blogger.com/profile/06078983048135137136noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4220789477884575129.post-37261928800046752562008-04-01T00:20:00.000+03:002008-04-01T00:22:00.278+03:00<div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 255, 255);">*</span><br />Southern trees bear strange fruit,<br />Blood on the leaves and blood at the root,<br />Black bodies swinging in the southern breeze,<br />Strange fruit hanging from the poplar trees.<br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">*</span><br />Pastoral scene of the gallant south,<br />The bulging eyes and the twisted mouth,<br />Scent of magnolias, sweet and fresh,<br />Then the sudden smell of burning flesh.<br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">*</span><br />Here is fruit for the crows to pluck,<br />For the rain to gather, for the wind to suck,<br />For the sun to rot, for the trees to drop,<br />Here is a strange and bitter crop.<br /><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(255, 255, 255);">*</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);"></span></div></div><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(255, 255, 255);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">Billie Holiday</span></span><br /></div><span style="color: rgb(255, 255, 255);"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-3726192880004675256?l=dimitrelim.blogspot.com' alt='' /></div>www.dimitrelim.grhttp://www.blogger.com/profile/06078983048135137136noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4220789477884575129.post-7197204963833033362008-03-25T19:58:00.004+02:002008-03-25T23:43:14.503+02:00<span style="color: rgb(255, 255, 255);">*</span><br /><div style="text-align: justify;">Σκηνές από την ταινία του Παντελή Βούλγαρη "Όλα Είναι Δρόμος". Ο Θανάσης Βέγγος πλέοντας με την βάρκα του στο Δέλτα του Έβρου, λέει: "Εδώ η Ελλάδα είναι ακόμα όμορφη" και σηκώνει το τσίπουρο για να πιεί.<br /></div><span style="color: rgb(255, 255, 255);">*</span><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_7qq48kD5USc/R-k9g4egVxI/AAAAAAAAAGU/3QvVPO2Vom8/s1600-h/Ola_Einai_Dromos_01.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_7qq48kD5USc/R-k9g4egVxI/AAAAAAAAAGU/3QvVPO2Vom8/s400/Ola_Einai_Dromos_01.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5181740481391908626" border="0" /></a><span style="color: rgb(255, 255, 255);">*</span><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp3.blogger.com/_7qq48kD5USc/R-k9hIegVyI/AAAAAAAAAGc/5jdDO_C3YEU/s1600-h/Ola_Einai_Dromos_02.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp3.blogger.com/_7qq48kD5USc/R-k9hIegVyI/AAAAAAAAAGc/5jdDO_C3YEU/s400/Ola_Einai_Dromos_02.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5181740485686875938" border="0" /></a><span style="color: rgb(255, 255, 255);">*</span><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_7qq48kD5USc/R-k9hYegVzI/AAAAAAAAAGk/UdQVx5XuI2E/s1600-h/Ola_Einai_Dromos_03.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_7qq48kD5USc/R-k9hYegVzI/AAAAAAAAAGk/UdQVx5XuI2E/s400/Ola_Einai_Dromos_03.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5181740489981843250" border="0" /></a><span style="color: rgb(255, 255, 255);">*</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-719720496383303336?l=dimitrelim.blogspot.com' alt='' /></div>www.dimitrelim.grhttp://www.blogger.com/profile/06078983048135137136noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4220789477884575129.post-20109689741987609112008-03-25T09:37:00.001+02:002008-03-25T09:39:17.931+02:00<span style="color: rgb(255, 255, 255);">*</span><br /><span style="font-size:100%;">Γυναίκα, της ψυχής μου ξένη<br />Το ξάφνιασμά σου μου απομένει<br />Ωραία γυναίκα αγαπημένη,<br />Το βράδυ αυτό το ανόητο, σήμερα<br />Και των ματιών σου οι μαύροι κρίκοι<br />Και της νυχτιάς η ανάερη φρίκη...<br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">*</span><br />Σκύψε να μπεις πάλι στη θήκη<br />Λεπίδι της σιωπής μου, χίμαιρα</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">*<br /></span><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(255, 255, 255);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">Γιώργος Σεφέρης</span></span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);"></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-2010968974198760911?l=dimitrelim.blogspot.com' alt='' /></div>www.dimitrelim.grhttp://www.blogger.com/profile/06078983048135137136noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4220789477884575129.post-22703064667739979922008-03-24T18:13:00.004+02:002008-03-24T18:17:02.958+02:00<div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(255, 255, 255);">*</span><br /><span style="font-family:georgia;"><span style="font-weight: bold;">Παλιοί καλοί προγραμματιστές...</span></span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">*</span><br /><span style="font-family:georgia;">"Συζητούσα με τον Babo, σχετικά με το ότι οι νέοι σήμερα δεν σπουδάζουν αυτό που αγαπάνε, άλλα αυτό που θα τους δώσει πολλά λεφτά...</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">*</span><br /><span style="font-family:georgia;">Κάποτε είμασταν προγραμματιστές πριν καλά καλά τελειώσουμε την σχολή.... Το μυαλό μας δούλευε σαν compiler στην κυριολεξία.</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">*</span><br /><span style="font-family:georgia;">Απο τα πρώτα μαθήματα στην Gwbasic φτιάχναμε πολύπλοκες εφαρμογές και πανέμορφα gui ενώ οι άλλοι προσπαθούσαν να υπολογίσουν τον μέσο όρο των ανδρών και των γυναικών σε ένα χώρο!</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">*</span><br /><span style="font-family:georgia;">Φάγαμε χρόνια ολόκληρα κλεισμένοι σε ένα σκοτεινό δωμάτιο, καρφωμένοι σε ένα γραφείο, μελετώντας και κάνοντας πειράματα, γράφοντας εκατοντάδες σελίδες κώδικα...</span><br /><span style="font-family:georgia;">Φτιάχναμε εφαρμογές για μας τους ίδιους και τους φίλους μας, και γινόμασταν ξακουστοί στην κοινωνία των χρηστών Η/Υ...</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">*</span><br /><span style="font-family:georgia;">Και φυσικά, προχωρούσαμε μαζί με την εξέλιξη της πληροφορικής, ενημερωνόμασταν και μελετούσαμε, ξοδεύοντας χιλιάδες δραχμές σε βιβλία, μια που τότε το internet δεν ήταν κάν όνειρο...</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">*</span><br /><span style="font-family:georgia;">Την σημερινή εποχή, οι νέοι βγαίνουν απο μια σχολή έτοιμοι, έχοντας όλα τα εφόδια (καθώς και ένα εύκολο λειτουργικό σύστημα) για να μπούν στην γραμμή παραγωγής...</span><br /><span style="font-family:georgia;">Ούτε όνειρα, ούτε πειραματισμοί, ούτε τίποτα... Στυγνή θεωρία, γραβάτα και ζελέ στο μαλί και όνειρα για καρριέρα σε μια απρόσωπη πολυεθνική...</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">*</span><br /><span style="font-family:georgia;">Πλέον η γενιά μου κατάντησε "fun stuff" σε ιστοσελίδες χιουμοριστικού περιεχομένου..."</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">*</span><br /></div><div style="text-align: right;"><span style="font-family:georgia;">Πηγή: http://dadi68.blogspot.com</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-2270306466773997992?l=dimitrelim.blogspot.com' alt='' /></div>www.dimitrelim.grhttp://www.blogger.com/profile/06078983048135137136noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4220789477884575129.post-74039255485400134642008-03-21T11:28:00.002+02:002008-03-21T11:31:03.334+02:00<span style="color: rgb(255, 255, 255);">*</span><br /><span style="font-size:85%;"><span style="font-weight: bold;">4.5 Χρόνος καταβολής μισθού </span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">*</span><br />Ο μισθός, εφόσον είναι χρονικός, καταβάλλεται στο τέλος της αντίστοιχης χρονικής περιόδου που έχει συμφωνηθεί κατά τη σύναψη της εργασιακής σχέσης: αν είναι μηνιαίος καταβάλλεται στο τέλος του μήνα, αν είναι εβδομαδιαίος στο τέλος της βδομάδας. Μπορεί επίσης να καταβάλλεται και τμηματικά σε 15νθήμερη βάση. Ο μηνιαίος μισθός πρέπει να καταβάλλεται πάντοτε πριν εκπνεύσει ο μήνας.<br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">*</span><br /><span style="font-weight: bold;">4.5.1 Συνέπειες καθυστερημένης καταβολής </span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">*</span><br /><span style="font-weight: bold;">Υπερημερία εργοδότη</span><br />Αν ο εργοδότης δεν καταβάλλει τον συμφωνηθέντα μισθό την ημέρα που ορίζεται από τη σύμβαση εργασίας (ή γενικά με το πέρας της περιόδου παροχής εργασίας) τότε καθίσταται υπερήμερος. Δηλαδή πρέπει να καταβάλλει το μισθό με το νόμιμο τόκο υπερημερίας. Κι αυτό είναι υποχρεωμένος να το κάνει, χωρίς να χρειάζεται ο μισθωτός να προβεί σε οποιαδήποτε ενέργεια που να επισημαίνει την παράλειψη του εργοδότη.<br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">*</span><br /><span style="font-weight: bold;">Το δικαίωμα επίσχεσης εργασίας</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">*</span><br />Στην περίπτωση καθυστέρησης καταβολής του μισθού ο εργαζόμενος έχει δικαίωμα να προβεί σε επίσχεση εργασίας μέχρι να του καταβληθεί το οφειλούμενο ποσό. Δηλαδή δικαιούται να μην εργάζεται έως ότου πληρωθεί το μισθό του, ενώ οι μέρες της αποχής του από την εργασία λογίζονται σαν ημέρες πραγματικής απασχόλησης.<br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">*</span><br />Η επίσχεση εργασίας ασκείται ατομικά και όχι συλλογικά (όπως πχ η στάση εργασίας ή η απεργία). Επίσης ο εργαζόμενος είναι σκόπιμο να εκφράσει ρητά την πρόθεσή του για επίσχεση εργασίας, έτσι ώστε ο εργοδότης να να μην μπορεί να το εκλάβει (σκόπιμα) σαν παραίτηση.<br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">*</span><br /><span style="font-weight: bold;">Ποινικές κυρώσεις</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">*</span><br />Ο εργοδότης καθώς και κάθε διευθυντής ή εκπρόσωπος της επιχείρησης που δεν καταβάλλει μέσα στον προβλεπόμενο χρόνο τις αποδοχές των εργαζομένων, τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι τρεις μήνες (εξαγοράσιμη) και χρηματική ποινή που κυμαίνεται από το 1/4 έως το 1/2 του οφειλόμενου ποσού.<br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">*</span><br />Μήνυση μπορούν να υποβάλλουν είτε ο εργαζόμενος, είτε η συνδικαλιστική οργάνωση που ανήκει ο εργαζόμενος, είτε η Επιθεώρηση Εργασίας.Το αδίκημα είναι αυτόφωρο αν η μήνυση γίνει στο χρόνο που έπρεπε να καταβληθεί ο μισθός.<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4220789477884575129-7403925548540013464?l=dimitrelim.blogspot.com' alt='' /></div>www.dimitrelim.grhttp://www.blogger.com/profile/06078983048135137136noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4220789477884575129.post-89147986752160788492008-03-18T21:03:00.002+02:002008-03-18T21:06:08.886+02:00<span style="color: rgb(255, 255, 255);">*</span><br />Οργή άγιο ξυπνητήρι λαϊκό<br />ξύπνα με πριν αποκοιμηθώ<br /&